آمارها نشان مي‌دهد حدود نيمي از مرگ بيماران با مشكل تنگي شريان‌هاي قلبي خارج از بيمارستان بروز مي‌كند. تاخير در تشخيص اوليه از سوي بيمار و همراهان، تاخير در تماس با اورژانس پيش‌بيمارستاني(115) و ارائه ندادن درمان اوليه مناسب تا رسيدن بيمار به بيمارستان علل عمده مرگ‌هايي است كه خارج از بيمارستان براي بيماران قلبي رخ مي‌دهد. عامل قلبي كه باعث مرگ اين افراد مي‌شود ضرباهنگ غيرطبيعي و سريع قلب است.

فردي كه به عنوان بيمار قلبي در نظر گرفته مي‌شود، معمولا با داروهاي خوراكي تحت درمان است. اين داروها براي جلوگيري از بروز حملات قلبي تجويز شده است. اگر بيمار با وجود مصرف دارو دچار درد مي‌شود، به اين معناست كه باري به قلبش وارد مي‌شود كه بيش از توان و تحمل قلب است. يكي از داروهايي كه در بيماران قلبي تجويز مي‌شود، قرص​هاي قرمزرنگ ژلاتيني نيتروگليسيرين است كه در موقع درد بايد زير زبان قرار گيرد. اگر با گذاشتن يك عدد از اين قرص‌ها درد كاهش نيافت يا حتي تشديد شد بايد بيمار به اورژانس انتقال داده شود. البته بي‌پاسخ ماندن به يك عدد از اين قرص‌ها به معناي قطع مصرف نيست. مي‌توان هر پنج دقيقه مصرف يك عدد تا سه عدد را ادامه داد.

مصرف اين قرص‌ها در افرادي كه از داروي سيلدنافيلد(وياگرا) طي 24 ساعت گذشته استفاده كرده‌اند، ممنوع است. يكي از اقدامات اشتباه همراهان، انتقال بيمار با وسيله شخصي است. بيماران قلبي مستعد ضرباهنگ غيرطبيعي قلب هستند؛ تغييري كه مي‌تواند به توقف ناگهاني قلب و مرگ منجر شود. اغلب اين ضربان‌هاي غيرطبيعي با دادن شوك به قلب و ماساژ قابل بهبود است. با توجه به اين‌كه آمبولانس‌ها در ايران به اين دستگاه‌هاي شوك مجهز شده‌اند، لازم است بيمار از سوي آمبولانس و تيم ورزيده آمبولانس‌هاي امداد به مراكز درماني منتقل شود. يكي از اقداماتي كه تا رسيدن آمبولانس در بيماران با درد قلبي قابل انجام است مصرف دو عدد آسپيرين بچه (80 ميليگرم) است. آسپيرين‌ها براي جذب بهتر بايد جويده شود. دقت كنيد به افرادي كه به آسپيرين حساسيت داشته يا سابقه خونريزي گوارشي دارند نبايد آسپيرين داد. موردي كه نبايد فراموش شود انتقال داروهاي مصرفي بيمار و مدارك پزشكي از جمله نوارهاي قبلي، تست ورزش، آنژيوگرافي و اكو به بيمارستان است. گاهي بسياري از تغييرات مشاهده شده در نوار قلبي بيمار از قبل وجود داشته و نوارهاي قبلي تائيدكننده است.