میزان تحصیلات رانندگان با میزان تصادفات رانندگی، نسبتی مستقیم دارد؛ این یک فرمول ریاضی نیست، یک نتیجه کاملا درست و موثر است که اخیرا با تحقیق روی ۵۹۱ راننده تاکسی در مناطق ۴ و ۶ تهران مشخص شده است.


محققان این تحقیق، دو منطقه پرتصادف شهر تهران را انتخاب کردند و با تحقیقات‌شان روی رانندگان تاکسی این دو منطقه به این نتیجه رسیدند که افزایش سطح تحصیلات بر کاهش تخلفات آنها و در نتیجه تصادف موثر است. در این پژوهش، متغیرهای جمعیتی موثر بر نگرش و رفتار رانندگان تاکسی شامل سن، تحصیلات، نوع تاکسی، سابقه رانندگی از زمان گرفتن گواهینامه رانندگی، سابقه رانندگی تاکسی و تعداد ساعت رانندگی در طول روز مورد بررسی قرار گرفته است. 
بیشتر رانندگان هر دو منطقه بین ۳۵ تا ۴۹ سال سن داشتند و کمترین فراوانی به گروه سنی بالاتر از ۶۵ سال اختصاص داشته است. در هر دو گروه رانندگان، دارندگان تحصیلات دبیرستانی (دیپلم) بیشترین فراوانی را داشتند و در هر دو منطقه، بیش از ۲۰ سال بود که گواهینامه رانندگی داشتند و به رانندگی مشغول بودند و کمترین فراوانی در هر دو گروه مربوط به سابقه رانندگی کمتر از پنج سال بود. بررسی وضعیت تعداد ساعت اشتغال به رانندگی تاکسی در طول روز هم نشان داد اکثر رانندگان در هر دو منطقه روزانه بیشتر از هشت ساعت به رانندگی با تاکسی خود مشغول بودند. 
همچنین ارتباط بین متغیرهای جمعیتی بیانگر آن بود که سن رانندگان بر تعداد ساعت رانندگی تاکسی در روز تاثیر می‌گذارد و با بالا رفتن سن، تعداد ساعت رانندگی در روز افزایش پیدا می‌کند. اما یافته‌های این پژوهش نشان داد نگرانی‌های فردی دو گروه رانندگان تاکسی با سابقه رانندگی عمومی ارتباط معنی‌داری دارد. به عبارت دیگر هرچه در داخل این دو گروه سابقه رانندگی بالاتر می‌رود، میزان نگرانی‌های فردی آنها درباره ترک رفتارهای خطرناک رانندگی هم بیشتر می‌شود. یعنی رانندگان با سابقه بیشتر برای ترک رفتارهای خطرناک رانندگی خود نگرانی فردی دارند و از این موضوع واهمه دارند که مورد اعتراض یا تمسخر دیگران قرار گیرند.
 گروه رانندگان منطقه ۴ با تحصیلات بالاتر، نظر بهتری نسبت به ترک این رفتارها داشتند. سه رفتار خطرناک استفاده از تلفن همراه در زمان رانندگی، رعایت‌نکردن فاصله مناسب با خودروی جلویی و رانندگی‌نکردن بین خطوط، بیشترین سهم از تخلفات رانندگی را بین این رانندگان داشت و برخلاف شناخت کافی این رانندگان از رفتارهای خطرناک و پیامدهای آن، انجام این رفتارها زیاد دیده می‌شود و عواملی نقص دانش و آگاهی و فقدان نگرش مطلوب باعث انجام این رفتارها می‌شود.
 از آنجاکه اصلاح رفتارهای خطرناک رانندگی نیازمند همکاری و ائتلاف همه سازمان‌ها و گروه‌های درگیر در حوزه ترافیک است و در مورد رفتارهای رانندگان تاکسی حداقل دو بخش پلیس راهنمایی و رانندگی و سازمان مدیریت و نظارت بر تاکسیرانی نقش کلیدی دارند، تشکیل کارگروهی برای توجه ویژه به اصلاح رفتارهای خطرناک رانندگی گام موثری خواهد بود که می‌تواند برای اصلاح این رفتارها در بین رانندگان تاکسی در دستور کار قرار گیرد. 
همچنین برگزاری کلاس‌های آموزش مداوم برای این رانندگان، استفاده از فرصت‌های آموزشی موجود در محیط کار رانندگان، کمک‌گرفتن از قابلیت‌های شهری برای اطلاع‌رسانی مناسب به رانندگان تاکسی در زمینه رفتارهای خطرناک و فراهم‌کردن شرایط و امکانات موردنیاز برای ترک چنین رفتارهایی می‌تواند مفید واقع شود. گزارش‌های سازمان بهداشت جهانی نشان می‌دهند هرساله نزدیک به ۲/۱ میلیون نفر در جهان جان خود را بر اثر تصادفات از دست می‌دهند و بیش از ۵۰ میلیون نفر دیگر مجروح می‌شوند. 
۹۰ درصد از این کشته و مجروحان مربوط به کشورهای با درآمد کم یا متوسط است. تصادفات رانندگی همچنین مسوول بیش از ۳۸ میلیون سال از دست رفته عمر در نتیجه مرگ زودرس و ناتوانی در جهان بوده و انتظار می‌رود در سال ۲۰۲۰ میلادی به سومین علت سال‌های از دست رفته در اثر مرگ زودرس و ناتوانی و ششمین علت مرگ‌ومیر جهانی تبدیل شود که بیشتر این آمار، مربوط به کشورهای با درآمد کم و متوسط است. بنابراین رفتارهای رانندگی نقش مهمی در بروز تصادفات رانندگی دارد و به همین دلیل، تلاش برای تغییر این رفتارها در کاهش تصادفات و عوارض آن تاثیر عمده‌ای خواهد داشت. مداخله برای اصلاح رفتارهای خطرناک رانندگی هم نیازمند اطلاع از میزان آگاهی، نگرش و باورها و عملکرد گروه هدف است.