عشق ودوستی

این دو یکی نیست...اشتباه نشود!

عشق همان دوست داشتن نیست

...
عشق روحانی است و دوست داشتن جسمانی است

دوست داشتن با عشق مقایسه نمی شود که اگر بشود

از بین خواهد رفت

عشق خلقت خداست و دوست داشتن

خلقت عقل و دل انسان...

عشق همچون خدا یکی است وعلاقه برای هر انسان

می تواند به تعداد انسانهای دیگر باشد

جدائی برای عشق مرگ است در حالی که در

دوست داشتن می توان برای مصلحت را جدائی را تصمیم گرفت

 آری عشق روحانی است ولی دوست داشتن جسمانی

جسم میمیرد اما روح جاودانه است

کسی نمی تواند عشق را کنترل کند چرا که در عشق عقلی نیست

عشق را معنی کردن گناه است چرا که در لغات ناچیز زبان نمی گنجد

معنی کردن آن برابر با محدود کردن آن است

ولی دوست داشتن محتاج معنی کردن آن است

دوست داشتن با دل انسان است ولی عشق با جان آدمی....

عشق غرور را از انسان می زداید ولی دوست داشتن با غرور رشد می کند

عشق  پاک است و فدا کار

و دوست داشتن از دید انسان...!!

محبت خداوند عا شقانه و آگاپه است و  دوست داشتن انسان با نیاز های او شکل می گیرد...

 خداوند عاشقی بی همتاست ....
سه چیز را  فراموش نکنیم :

1.  ما به همه نمی توانیم کمک کنیم ؛
2.همه اطرافیان را نمی توانیم عوض کنیم ،
3. قرار نیست همه ما  را دوست  داشته باشند ... !!!