X
تبلیغات
موسسه مشاوره و پژوهش مددکاری
مرکز اطلاع رسانی موسسه مشاوره و پژوهش مددکاری



این نوزاد واقعا پسر است؟
این نوزاد واقعا پسر است؟هر مادری برای این‌كه بتواند فرزند سالمی به دنیا بیاورد، می تواند تلاش كند. همه ناهنجاری‌های كودك، از ژنتیك نیست. 
توصیه‌هایی وجود دارد كه عمل به آن‌ها حتی ممكن است ژنتیك را هم مغلوب خود كند. نمونه اش همین بیضه نزول نكرده. نوزادانی كه بیضه آن‌ها سر جای طبیعی اش، یعنی داخل كیسه بیضه قرار نگرفته. آن وقت ممكن است پدر و مادر حتی شك كنند، نوزادشان پسر است یا نه. فكر می‌كنید راهی برای پیشگیری از این مشكل هست؟ تازه‌ترین مطالعه‌های دانشمندان راه‌های تازه‌ای در این باره به ما می‌آموزند.
محققان به تازگی دریافته‌اند، پسرانی كه مادران‌آن‌ها در دوران بارداری قند خون بالا داشته‌اند بیشتر احتمال دارد بیضه آن‌ها در جای خودشان نباشند. در این حالت كه به بیماری بیضه نزول نكرده معروف است، بیضه‌ها به‌جای این‌كه به داخل كیسه بیضه پایین بیایند، در فضای لگن باقی می‌مانند. این مشكل، شایع‌ترین ناهنجاری در نوزادان پسر است.
محققان شیوع اختلالات قند خون را بین مادران باردار ۱۱۶۳ پسر بچه‌ای كه به طور طبیعی بیضه آن‌ها در زمان تولد پایین آمده بود، با مادران ۱۲۵ پسری كه اختلال عدم نزول بیضه داشتند، مقایسه كرده و مشاهده كردند كه اختلال متابولیسم قند در مادران این پسرها، شایع‌تر از پسران سالم است. 
دانشمندان معتقدند، شاید قند خون غیر طبیعی مادر با ایجاد اختلال در عملكرد هورمون استروژن و آندروژن جنینی- كه در نزول بیضه نقش دارند – باعث این ناهنجاری می‌شود، اما علت هر چه كه باشد، مهم این است كه مادران باردار آزمایش‌ها و پیگیری‌های دوران بارداری را جدی بگیرند و قند خون‌شان را كنترل كنند، این هم برای سلامت خودشان اهمیت دارد و هم برای فرزندان‌شان.
البته غیر از قند خون عوامل دیگری هم هست كه می‌تواند احتمال عدم نزول بیضه را بالا ببرند. علت‌هایی كه بیشتر آن‌ها قابل پیش‌گیری است. مثلا سیگار كشیدن مادر در دوران بارداری، زایمان زودرس، وزن كم نوزاد در زمان تولد و سن بالای مادر در زمان زایمان. هم‌چنین، مادرانی كه در معرض مواد شیمیایی سمی و حشره‌كش‌ها بوده‌اند و مادرانی كه بهداشت را رعایت نمی‌كنند، بیشتر از بقیه مادران احتمال دارد كه نوزادی با بیضه نزول نكرده داشته باشند.
● چرا و به چه علت؟
این ناهنجاری دلایل مختلفی داردكه زایمان زودرس شایع‌ترین آن‌هاست. چون بیضه‌ها معمولا تا ماه هفتم جنینی از شكم به داخل كیسه بیضه نزول نمی‌كند. اختلالات هورمونی هم ممكن است باعث ایجاد این حالت شوند. عدم نزول بیضه در سه درصد نوزادان پسر اتفاق می‌افتد. البته این آمار در نوزادان پسری كه پیش از موعد متولد شده اند، خیلی بیشتر و ۲۰ تا ۳۰ درصد است.
جالب این كه بررسی‌ها نشان داده،شش درصد پدران این نوزادان پسر هم دچار همین مشكل بوده‌اند! بنابراین ممكن است این بیماری یك ریشه ژنتیكی هم داشته باشد. 
● از كجا بدانیم؟ 
تشخیص بیضه نزول نكرده، با والدین كودك است. این كار بسیار آسان است: شما به سادگی می‌توانید ببینید كه یك یا هر دو بیضه در داخل كیسه بیضه لمس نمی‌شوند، این یعنی، بیضه‌ها یا در داخل شكم هستند و یا در وسط مسیر خود (یعنی در كانال 
كشاله ران) متوقف شده‌اند.
البته در موارد نادری هم ممكن است اصلا بیضه ای وجود نداشته باشدكه پایین بیاید! بنابراین، اگر هر دو بیضه پایین نیامده باشند، آن وقت باید شك كنید كه اصلا آیا نوزاد شما پسر هست یا نه. برای این كار هم ممكن است آزمایش‌های كروموزومی انجام شود.
● كی به پزشك مراجعه كنیم؟
عدم نزول بیضه، مدت كوتاهی بعد از تولد قابل تشخیص است؛ اما شما هر زمان كه دیدید چنین مشكلی در پسرتان وجود دارد، می‌توانید با پزشك كودك‌تان مساله را در میان بگذارید. اهمیت تشخیص و درمان فوری این است كه می‌تواند از عوارض بعدی یعنی عقیمی و ابتلای او به سرطان بیضه جلوگیری كند.
پزشك بعد از معاینه و آزمایش‌های هورمونی، سونوگرافی می‌كند تا بفهمد كه آیا بیضه در شكم است یا در كانال كشاله ران قرار دارد؟ گاهی عدم نزول بیضه با بیضه جمع شونده (retractile testes) اشتباه گرفته می‌شود. در این حالت، بیضه‌ها مدام بالاو پایین می‌روند. البته متخصصان دریافته‌اند كه این مشكل هم نیاز به درمان دارد.
● از عاقبت كار بترسیم؟
ممكن است در نظر اول خیلی مهم به نظرتان نرسد، ولی عوارضی دارد كه می‌تواند زندگی آینده پسران را متحول كند. باقی ماندن بیضه‌ها در شكم می‌تواند باعث ایجاد سرطان بیضه در سال‌های بعد شود، حتی اگر به‌وسیله جراحی اصلاح شود. متخصصان می‌گویند، خطر این سرطان تا ده برابر درپسرانی كه بیضه شان پایین نیامده، بیشتر است.
از آن‌جا كه اسپرم‌ها به گرما حساس‌اند و به درجه حرارتی كمتر از ۳۷ درجه سانتی گراد 
(دمای بدن) نیاز دارند، ماندن بیضه در شكم تا دوران بلوغ می‌تواند موجب ناباروری هم بشود. چون در این حالت تعداد اسپرم‌ها كم می‌شود و كیفیت و قدرت باروری آن‌ها پایین می‌آید. فتق كشاله ران، پیچ خوردن بیضه، سرطان سینه و فشرده شدن و آسیب بیضه در اثر فشار 
استخوان عانه هم از عوارض دیگر این ناهنجاری است. بگذریم از مشكلات روانی كه در اثر خالی بودن كیسه بیضه در این پسرها ایجاد می‌شود.
● درمان، دیر نشود!
معمولا بیضه نوزادان پسر، تا شش ماه بعد از تولد تا سر جای خود یعنی كیسه بیضه پایین می‌آید، اما اگر تا این زمان پایین نیامد، پزشك، با توجه به شرایط بیمار، یكی از روش‌های درمان را تا قبل از بلوغ او درپیش می‌گیرد: هورمون درمانی، جراحی یا تركیبی از هر دو.از آن‌جا كه نزول بیضه توسط هورمون‌ها كنترل می‌شود،گاهی اوقات استفاده از برخی هورمون‌ها می‌تواند موجب نزول آن شود. روش دیگری كه بیشتر اوقات استفاده می‌شود، جراحی است.
این درمان معمولا وقتی انجام می‌شود كه پسر بین یك تا دو سال داشته باشد. در این روش برشی در كشاله ران وكیسه بیضه می‌دهند تا بیضه‌ها را در جای خود بخیه كنند. این روش
۹۸ درصد موفقیت دارد.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 22:19 | لینک  | 



علت چاقی کودکان را باید قبل از بارداری مادران جست‌وجو کرد
علت چاقی کودکان را باید قبل از بارداری مادران جست‌وجو کرددر حال حاضر، ردپای چاقی به‌عنوان یک ریسک فاکتور در اغلب بیماری‌ها به‌چشم می‌خورد. تحقیقات نشان می‌دهد وجود چاقی در سنین پائین و به‌خصوص در میان کودکان می‌تواند زمینه‌ساز بیماری‌های مختلفی در آینده باشد. از این‌رو، متخصصان اطفال اهمیت زیادی به‌وجود اضافه وزن در کودکان می‌دهند.
طبق نتایج آخرین تحقیقاتی که در دانشگاه ایالت ”اهایو“ انجام پذیرفت، باید برای پیشگیری از چاقی کودکان قبل از باردار شدن مادران به فکر آن باشیم و از آن‌جا پیشگیری را آغاز کنیم. در این تحقیق بیشتر از ۳۰۰۰ کودک شرکت داشتند. محققان وزن این کودکان را در ۳، ۵ و ۷ سالگی اندازه‌گیری کردند. معیار چاق بودن کودکان براساس BMI آنها و قرارگیری بر روی صدک ۹۵ درصد محاسبه می‌شد. سپس وزن مادران حدود یک الی دو ماه قبل از باردار شدن آنها ثبت شد و در صورت وجود اضافه وزن مادر قبل از تصمیم به باردار شدن وزن کودکان آنها مورد بررسی قرار می‌گرفت. 
البته معیارهای دیگری همانند نژاد و استعمال سیگار نیز مورد برسی قرار گرفت.
نتایج این تحقیق برای پزشکان بسیار حائز اهمیت بود، زیرا یک رابطه بسیار معنی‌داری بین وزن قبل از بارداری مادران و چاق بودن کودکانشان در سال‌های اول تولد وجود داشت و به اندازه اضافه وزن مادران، میزان چاقی در کودکان افزایش پیدا می‌کرد.
البته این اضافه وزن در نژاد سیاه بیشتر به‌چشم می‌خورد و نسبت به کودکان سفیدپوست، چاقی آنها ارتباط بیشتری با وزن قبل از بارداری مادرشان دارد. همچنین کودکانی که مادران آنها قبل و حین بارداری از سیگار استفاده می‌کردند، در هر ۳ مقطع اندازه‌گیری وزن، نسبت به سایر کودکان اضافه وزن داشتند. البته سیگار به‌عنوان یک ریسک فاکتور شناخته شده در ایجاد ناهنجاری‌های مختلفی در دوران بارداری است، ولی این اولین تحقیقی است که نشان می‌دهد استعمال دخانیات توسط مادران قبل از بارداری می‌تواند در ایجاد اضافه وزن کودکان آنها پس از تولد نقش مهمی داشته باشد. از این‌رو، مادران باید در صورت تمایل به باردار شدن حتماً چند ماه قبل از بارداری اقدام به ترک سیگار نمایند تا خطرات بعدی آن در کودکان به حداقل برسد.
معیار بعدی که در این تحقیق مورد بررسی قرار گرفت مصرف شیرمادر توسط کودکان بود، اما نتایج حاصله از این معیار چندان قابل توجه نبود و درصد کمی از کودکان شیرمادرخوار دچار اضافه وزن شده بودند که طبق آنالیز اطلاعات این میزان چندان قابل توجه نیست و با توجه به فواید بی‌شمار شیر مادر در حفظ سلامت کودکان، لزوم تغذیه کودکان با شیرمادر همچنان مورد تأکید متخصصان اطفال است.
در این تحقیق نقش عوامل دیگری هم در اضافه وزن کودکان به اثبات رسید، ولی هیچ‌کدام چندان حائز اهمیت نبودند؛ از جمله وزن مادر هنگام بارداری، جنس کودک، بارداری خواسته یا ناخواسته و عوامل دیگر همگی نقش اندکی در ایجاد اضافه وزن کودکان دارند. در این تحقیق حدود دوسوم کودکانی که در آخرین اندازه‌گیری اضافه وزن داشتند، در تمام طول تحقیق وزن آنها در محدوده نرمال بود. از این‌رو، پزشکان تأکید کردند وزن کودکان در ۳ سالگی می‌تواند به‌عنوان یک معیار قابل قبول در پیشگوئی وزن ۵ سالگی کودکان باشد و همین‌طور مرحله بعدی. و این اضافه وزن تمایل به حفظ در سنین بعدی را دارد.
نتایج حاصل از این تحقیق در شماره دسامبر ژورنال Pediatrics به چاپ رسید و نشان‌دهنده اهمیت دوران قبل از بارداری در تعیین سلامت کودکان بعد از تولد است. در صورتی‌که شخصی تمایل به بارداری دارد، باید اضافه وزن خود را حداقل یک الی دو ماه قبل از بارداری به‌حد نرمال برسند و از استعمال دخانیات پرهیز کند. اضافه وزن و چاقی در حال حاضر به‌عنوان یکی از مشکلات مهم در مبحث اطفال است. آموزش پیشگیری از آن به والدین می‌تواند نقش مهمی در کنترل آن ایفا کند.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 22:16 | لینک  | 




سلامت مجاری ادراری کودک
سلامت مجاری ادراری کودکاطمینان از سلامت مجاری ادراری جنین که بسیار در سلامت وی به ویژه پس از تولد اهمیت دارد، متاسفانه کمتر مورد توجه والدین قرار می گیرد. کنجکاوی والدین در مورد جنسیت جنین، چهره، رنگ چشم و... سبب شده تا عواملی همچون توجه به سلامت اندام های درونی وی مورد غفلت قرار گیرد.
طی سال های اخیر انجام سونوگرافی برای مادر که اغلب آن را وسیله ای برای تشخیص جنسیت جنین قلمداد می کنند، در واقع شیوه ای برای اطمینان از وضعیت سلامت اندام های درونی جنین از جمله مجاری ادراری او به شمار می رود تا جایی که در صورت وجود مشکل، پس از تولد اقدامات درمانی و در واقع ضروری جراحی روی سیستم ادراری کودک، او را از مشکلات بعدی که همانا نارسایی کلیه است، نجات می دهد.برپایی «اولین کنگره اورولوژی اطفال» که همزمان با دهمین کنگره انجمن اورولوژی ایران ۲۵ تا ۲۷ اردیبهشت ماه امسال برپا شد، فرصتی را فراهم آورد تا رشته اورولوژی اطفال بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد. با هم نگاهی کوتاه به این کنگره داریم.
ناهنجاری های دستگاه ادراری، شایع ترین اختلال دوران جنینی به شمار می رود که با تشخیص پیش از تولد می توان از مشکلات بعدی مانند نارسایی کلیه، دیالیز و پیوند کلیه پیشگیری کرد. دکتر عبدالمحمد کجباف زاده رئیس اولین کنگره اورولوژی اطفال ایران با اعلام این مطلب افزود؛ به دلیل وجود مایع درون مجرای ادراری، هر قسمتی از این مجرا که دارای انسداد باشد، به راحتی در دوران جنینی قابل تشخیص است. نیم تا یک درصد جنین ها به بیماری «هیدرونفروز» (انسداد محل اتصال حالب به لگنچه) دچار هستند. در صورت آنکه انسداد محل اتصال حالب به لگنچه یک طرفه باشد، مشکل عمده ای برای جنین ایجاد نمی شود، اما دوطرفه و شدید بودن این انسداد، سبب کاهش مایع اطراف جنین (آمنیوتیک) شده که این امر تهدید کننده سلامت جنین است.عوامل فوق، زایمان های زودرس و سقط جنین را به دنبال داشته و در موارد نادری هم در همان دوران جنینی اقدامات جراحی به منظور بازکردن مسیر مجرا انجام می شود.انسداد ثانویه که به صورت تنگی ها و گرفتگی های خروجی دستگاه ادراری تظاهر می یابد، در پسران شایع تر از دختران است. اطمینان از سلامت مجاری ادراری جنین بسیار دارای اهمیت بوده و ضروری است، با وجود کنجکاوی والدین برای تشخیص جنسیت جنین با سونوگرافی در این مرحله سلامت اندام های نوزاد بیشتر مورد توجه قرار گیرد. تشخیص ناهنجاری های دستگاه ادراری در ۱۴ تا ۱۵ هفتگی مسیر است. این زمان پس از حلول روح در بدن جنین است که سقط چنین جنینی بستگی به نظر والدین طفل و اجازه پزشکی قانونی دارد.
● عفونت های ادراری
عفونت های ادراری از شایع ترین بیماری های ادراری تناسلی و یکی از عفونت های شایع باکتریالی در کودکان و نوزادان به شمار می رود که با وجود پیشرفت های دانش پزشکی، هنوز هم شاهد مرگ و میر قابل توجه آن هستیم.عفونت های ادراری از نظر شیوع در کودکان جایگاه دوم را پس از عفونت های تنفسی به خود اختصاص داده است. این بیماری به راحتی قابل تشخیص و درمان است. در صورت درمان نشدن، عوارضی همچون کوچک شدن کلیه ها، فشار خون بالا، اختلال در رشد و نارسایی کلیه را در برداشته و در مواردی منجر به مرگ می شود. در پژوهشی که با عنوان بررسی همه گیرشناسی عفونت ادراری در کودکان بستری در بیمارستان حضرت علی اصغر(ع) توسط دو تن از پژوهشگران کشور انجام و یافته های آن در «نخستین کنگره اورولوژی اطفال» ارائه شده آمد است؛ پژوهش ها نشان دهنده آن است که هفت درصد کودکان با نارسایی کلیه، سابقه عفونت ادراری داشته اند. در سال نخست زندگی، شیوع آن در هر دو جنس یکسان و چهار درصد بوده است. در سه ماه نخست زندگی پسران بیش از دختران به این بیماری مبتلا می شوند. پس از این دوره سنی عفونت های ادراری در دختران بیشتر مشاهده می شود. نحوه بروز عفونت های دستگاه ادراری به سن، جنس، نوع میکروارگانیسم، عامل درگیری مثانه و اختلالات زمینه ای بستگی دارد. بر اساس این پژوهش که روی ۱۳۵ کودک بستری شده در بخش کلیه بیمارستان فوق در سال ۱۳۸۴ انجام شده ۷۰ درصد مبتلایان به عفونت را دختران و ۳۰ درصد را پسران تشکیل می داده اند. بیشتر سن این بیماران یک تا پنج ساله گزارش شده است. بیشترین یافته بالینی در این کودکان تب با ۷۰ درصد فراوانی گزارش شده است. پژوهشگران این مطالعه با یادآوری اینکه تشخیص و درمان به موقع در این کودکان به میزان قابل توجهی از عفونت های ادراری آنان خواهد کاست، بر اقدامات پیشگیرانه با هدف گام برداشتن در راه سلامت کودکان تاکید کردند.
● شیوع عفونت های ادراری در پسربچه ها
امروزه فواید ختنه از نظر کاهش عفونت های ادراری در تمام دنیا به اثبات رسیده تا جایی که در امریکا، انگلستان و بسیاری از کشورهای دیگر، این روش به منظور جلوگیری از عفونت های ادراری حتی در کودکان غیرمسلمان نیز تجویز می شود.
دکتر کجباف زاده در این مورد می گوید؛ بر اساس یک پژوهش انجام شده در کشور، درصد بالایی از نوزادان بستری شده در بخش ICU بیمارستان ها به علت عفونت های دستگاه ادراری را پسربچه هایی تشکیل می دهند که ختنه نشده اند که این آمار به طور چشمگیری در نوزادان ختنه شده کاهش نشان می دهد. بهترین زمان برای ختنه پسربچه ها زیر یک ماهگی است، اما متاسفانه برخی از پزشکان با توجیه اینکه پوشک بچه سبب ساییدگی و تنگی مجرا می شود، انجام ختنه را به تاخیر می اندازند، در حالی که انجام ختنه در سنین شیرخوارگی توسط اورولوژیست ها و متخصصان اطفال توصیه می شود. ختنه بین ۵/۳ تا ۵ سالگی عوارض روانی منفی روی کودک بر جای می گذارد. وی با ترجیح دادن روش جراحی و حلقه، نسبت به سایر روش ها، استفاده از «کوتر» (سوزاندن) را بسیار خطرناک توصیف کرد.بیهوشی بعد از دو هفتگی در هنگام عمل ختنه روش مناسبی است که متاسفانه این مورد پوشش بیمه ای مناسبی داده نمی شود. انجام عمل در بیمارستان و تحت نظر متخصص بیهوشی از روش های صحیح ختنه به شمار می رود.
● عفونت های ادراری و وضعیت اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی خانواده
تعیین ارتباط عود عفونت های مجاری ادراری با وضعیت اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خانواده یکی از موارد پژوهش شده توسط دو تن از پژوهشگران کشور است که در این کنگره ارائه شد. در این پژوهش، تمامی کودکان زیر ۱۰ سال که به علت ابتلا به عفونت مجاری ادراری به بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران مراجعه کرده بودند، در دو گروه بدون سابقه عود عفونت و با سابقه عود عفونت به صورت تصادفی از میان دختران و پسران انتخاب شده بودند.نتایج این پژوهش نشان داد که ارتباط معنی دار آماری بین وضعیت اقتصادی خانواده و میزان عود عفونت مجاری ادراری وجود دارد. به طوری که در خانواده های با درآمد ماهیانه بالاتر از ۲۵۰ هزار تومان، امکان عود عفونت های مجاری ادراری کمتر است. از طرفی با توجه به رابطه مستقیم تحصیلات با سطح درآمد و نگرش و آگاهی افراد و نیز وضعیت فرهنگی خانواده و با توجه به بررسی های آماری، نتایج نشان داد که ارتباط معنی دار آماری بین وضعیت فرهنگی خانواده و میزان عود عفونت مجاری ادراری وجود دارد؛ به طوری که امکان عود این عفونت ها در کودکان دارای والدین لیسانس یا فوق لیسانس به مراتب کمتر از سایر کودکان بود.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 22:15 | لینک  | 



شاهزاده خانم خسته شده!
شاهزاده خانم خسته شده!در فصل زمستان، فرزندان ما اغلب از تحرک کمتری برخوردارشده و کند عمل می کنند. چند قاعده منطقی به آنها در بیرون آمدن از این حالت کمک خواهد کرد. 
تا چند هفته پیش دختر کوچولوی ما خود را همانند یک شاهزاده خانم تصور می کرد و گویی توان فتح تمام دنیا را داشت. در چهارسالگی او از یک فعالیت به فعالیت دیگر روی می آورد و لبخند از لبانش پاک نمی شد. اما مدتی است که قهرمان کوچک ما خسته است. 
صبح ها به سختی از خواب بیدار می شود. و این درحالی است که بعدازظهرها به محض بازگشتن از کودکستان عصرانه خورده یا نخورده سریعا به خواب می رود.
قبل از رفتن به بازی مدتی بر روی تختخوابش دراز می کشد. رنگ و رویش پریده و زیرپلک هایش گود افتاده و گویی درحال پژمرده شدن است. 
بله! در چنین مواردی بدون راه دادن نگرانی به خود مهم است که با پزشک مشورت شود، اما در هر صورت راه حل هایی وجود دارد تاقبل از شروع فصل بهارکودکان ما شادابی و نیروی قبلی را بازیابند. 
● چرا کودک شما احساس خستگی می کند؟ 
باید بدانیم که کودکان از دو تا سه سالگی ریتمی متزلزل دارند. صبح ها برای آن که همه خانواده فرصت کافی برای آماده شدن داشته باشند، زودتر از خواب بیدارمی شوند. سپس ساعات طولانی در مدرسه جایی که از همه طرف تحریک جسمی و روانی می شوند، به سرمی برند. 
پس از آن به خانه بر می گردند و گاه تحریکات طول روز همچنان در جسمشان باقی مانده و خیلی دیرخارج می شود و برای تعدادی از شما که دیر به منزل بازمی گردید و کوچولوی شما میل دارد مدت کوتاهی رابا شما بگذراند، به این ترتیب ساعت خواب او دیر می شود. 
باید دانست که در سنین سه تا چهارسالگی، کودک نیازبه ۱۳ تا۱۴ساعت خواب شبانه دارد. ایده آل آن است که حدود ساعت هشت کودک به خواب رود که البته چنین شرایطی متاسفانه همیشه اتفاق نمی افتد. به علاوه، سرما و کمبود نور هم خستگی را افزایش می دهد. 
روش زندگی ماکه بیش از پیش ساکن و با خانه نشینی همراه است مساله را پیچیده تر می کند. کودکان مدت های طولانی در محیط های بسته و در مقابل تلویزیون قرارمی گیرند یا مشغول بازی های مختلف کامپیوتری می شوند. 
در نتیجه: انرژی آنها تخلیه نمی شود و بیشترخسته می شوند. به این ترتیب دور باطلی شکل می گیرد. گاه پیش می آید که کودکان درگیر امورفوق برنامه درسی می شوند. برنامه های گوناگون تفریحی یا آموزشی و... 
● علایم خستگی چگونه خود را نشان می دهند؟ 
خستگی،گاه می تواند خود را باعلایم کاملا متناقض نشان دهد. خستگی، ابتدا به این دلیل که با سختی به آرامش دست می یابد. تا به خواب رود و چون روان او موفق به خالی کردن هیجانات درونی نمی شد، کودک شروع به نق زدن و خستگی با مشکلات شخصیتی نیز خود را نشان می دهد. کودکی که مرتبا برای هر چیزی شروع به گریه می کند، به مخالفت با پدر و مادرش می پردازد یا دچار تیک عصبی است در واقع از خستگی رنج می برد.
برخی کودکان به هنگام خستگی، بیشتر دچار کسلی و بی حالی می شوند و گویی موتور آنها به دور کند افتاده است.
در حالی که برخی دیگر به باتری های الکتریکی واقعی تبدیل شده و نمی توانند یک دقیقه در جایی آرام بگیرند. همچنین دچار بی اشتهایی شده یا به عبارتی وزن نمی گیرند و بالاخره این که یک نشانه وجود دارد که هرگز غیرواقعی و اغفال کننده نیست: هنگامی که یک کودک از بازی باز می ایستد، یعنی اینکه مساله ای در میان است اگر دچار رنگ پریدگی شده و زیر پلک هایش گود نشسته، بهتر است با پزشک مشورت کند. 
● آیا نوزادان نیز گرفتار این مشکل هستند؟
کاملا. حتی اگر قسمت اعظمی از خستگی منحصر به کودکان محصل باشد، نوزادان وخرد سالان نیز می توانند دچار این عارضه شوند. کودکی که ۱۵ تا ۱۶ ساعت خواب شب نیاز دارد، گاه به دلیل این که باید برای نگهداری نزد فرد دیگری یا به مهد کودک سپرده شود زود از خواب بیدار شده و به این ترتیب، روزها برای او بسیار طولانی به نظر می رسد. کودک نیز خستگی خود را با برخی حالت های عصبی، یا بی خوابی نشان می دهد. به دنبال چنین وضعیتی خواب بعد از ظهر و شب او مختل شده و بیش از پیش بد اخلاق و غرغرو می شود.
● آیا خستگی عامل ایجاد بیماری است؟ 
متخصصین کودکان تاکیددارند که کودکان خسته بیمار با عفونت های پیشرفته گوش و حلق و بینی به گونه ای پیچیده تر و عمیق تر مواجه هستند. چرا؟ بدون شک به دلیل آنکه سیستم ایمنی بدن آنها که در برابر تهاجم عوامل بیماری زا به دفاع از آنها می پردازد، ضعیف عمل می کند و چون ناحیه گوش وحلق و بینی در تماس مستقیم با محیط قرار داشته و ضعیف ترین اعضا در برابر میکروب ها، از هر نوعی هستند، عفونت ها از همه طرف به این اعضا حمله می کنند و به این ترتیب باز هم یک دور باطل و نادرست ایجاد می شود. خستگی موجب بیماری شده و بیماری، خستگی فیزیکی و جسمی و بی حوصلگی را به دنبال می آورد. کودکی که هفته های زیادی را با عفونت های گوناگون پشت سرگذاشته، زمستان را با خستگی به پایان می رساند. 
● آیا خستگی می تواند عفونت های جدی را در خود مخفی نگه دارد؟ 
بله. و به همین دلیل مشورت با پزشک اهمیت دارد. پزشک کودکان شروع به پرسش های مختلفی از بیمار می کند: آیا خستگی به تازگی ایجاد شده؟ آیا با بی اشتهایی یا کم اشتهایی همراه است؟ آیا تب نیز به دنبال آن وجود دارد؟ آیا این خستگی موجب از پا در آمدن و از نفس افتادن می شود؟ آیا حالت چهره ناخوشایند و تغییر یافته است؟ 
پس از آن پزشک مبادرت به انجام آزمایشات تکمیلی می نماید. او شکم بیمار را معاینه می کند تا از بزرگ نبودن کبد اطمینان حاصل کند. در واقع اگر حجم کبد زیاد باشد می تواند نشانه یک نوع بیماری کبدی باشد که در این نوع خاص بیماری، خستگی مفرط و دایمی وجود دارد. در موارد بسیار نادر در کودکان زیر دو سال این بیماری با آنژین و تب همراه است. برای اطمینان خاطر از تشخیص صورت گرفته، پزشک آزمایش خون را تجویز می کند. تنها چاره این بیماری استراحت است. 
اگرفرزند شما از هیچ بیماری درونی رنج نمی برد، پزشک با نگاه کردن به زیر پلک چشم کودک به بررسی این موضوع می پردازد که کودک دچار کم خونی نباشد. رنگ پریدگی زیر پلک از نشانه های شایع کم خونی است. و اگر موهای او نیز شکننده باشند، بحث بیماری غده تیروئید پیش می آید. با بررسی توان تنفسی کودک، می توان از وجود آسم در او اطمینان حاصل نمود. به هر حال در بسیاری از موارد این بیماری خستگی آور اغلب ناشناخته باقی می ماند.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 22:14 | لینک  | 


آیا وزن کودک خود را می سنجید ؟!
آیا وزن کودک خود را می سنجید ؟!اولین‌ سوالی‌ كه‌ بعد از دانستن‌ جنسیت‌ نوزادتان‌ به‌ زبان‌ هر كسی‌ می‌آید، معمولا این‌ است‌: موقع‌ تولد وزنش‌ چقدر بود؟ 
وزن‌ كودكتان‌ اط‌لاعات‌ مفیدی‌ را پیرامون‌ سلامتی‌ عمومیش‌ در اختیار شما می‌گذارد. 
● اهمیت‌ وزن‌ كودك‌ 
اندازه‌گیری‌ وزن‌ كودك‌ سودمندترین‌ روش‌ ارزیابی‌ رشد و سلامت‌ جسمانی‌ او است‌ كه‌ شامل‌ قسمتهایی‌ از جسمش‌ می‌شود كه‌ به‌ چشم‌ نمی‌آید، مانند استخوانهای‌ مغز و اندامهای‌ داخلی‌. بهداشت‌یار از ط‌ریق‌ وزن‌ كودكتان‌، می‌تواند به‌ شما بگوید كه‌ آیا كودك‌ غذای‌ كافی‌ می‌خورد و آیا این‌ غذا به‌ خوبی‌ جذب‌ می‌شود؟ این‌ اط‌لاعات‌ مهم‌ است‌، زیرا سوتغذیه‌ در ماههای‌ اول‌ می‌تواند منجر به‌ نارساییهایی‌ در رشد جسمانی‌ و مغزی‌ كودك‌ شود. وزن‌ كودكتان‌ هنگام‌ تولد هم‌ اهمیت‌ دارد زیرا علامت‌ خوبی‌ از سلامت‌ جسمانی‌اش‌ در اولین‌ سال‌ زندگی‌ و حتی‌ در سالهای‌ كودكیش‌ است‌. 
با وجود این‌، ترسا مك‌لری‌ كه‌ یك‌ بهداشت‌یار است‌، می‌گوید: ((بعضی‌ از مادران‌ چنانكه‌ كودكشان‌ وزن‌ كافی‌ نداشته‌ باشد، ناراحت‌ می‌شوند. اما شما باید به‌ خاط‌ر داشته‌ باشید كه‌ این‌ اط‌لاعات‌ درباره‌ وزن‌ كودكتان‌ تنها یك‌ قسمت‌ از منحنی‌ رشد و سلامت‌ عمومیش‌ را در اختیار می‌گذارد. بنابراین‌ نباید نگرشی‌ یك‌سویه‌ به‌ این‌ مساله‌ داشته‌ باشید. 
● زمان‌ وزن‌ كردن‌ 
نوزادتان‌ برای‌ رسم‌ الگوی‌ رشدش‌ به‌ط‌ور منظ‌م‌ باید وزن‌ شود. بنابراین‌ در شش‌ هفته‌ اول‌، بهتر است‌ كه‌ او را هر هفته‌ وزن‌ كنید. بعد از آن‌، اگر همه‌ چیز خوب‌ پیش‌ برود، هر دو هفته‌ یكبار یا هر ماه‌ شا ید كافی‌ باشد. ممكن‌ است‌ بهداشت‌یار بیمارستان‌ قبل‌ از این‌ كه‌ نوزاد را به‌ خانه‌ ببرد، او را وزن‌ كند، در غیر این‌ صورت‌ لازم‌ است‌ كه‌ نوزاد را به‌ درمانگاه‌ محله‌ خودتان‌ ببرید. معمولا از شما می‌خواهند كه‌ قبل‌ از قرار دادن‌ نوزاد روی‌ ترازو لباسهایش‌ را درآورید. این‌ كار باعث‌ سرد شدن‌ پوستش‌ می‌شود و حتما گریه‌ خواهد كرد. 
وقتی‌ به‌ درمانگاه‌ می‌روید، لازم‌ است‌ كه‌ پرونده‌ بهداشتی‌ كودك‌ را با خودتان‌ ببرید كه‌ حاوی‌ نمودار سلامتی‌ و رشد كودك‌ است‌. بنابراین‌ بهداشت‌یار می‌تواند وزن‌ كودك‌ را یادداشت‌ كرده‌ و آن‌ را وارد جدول‌ صدك (نموداری‌ كه‌ الگوی‌ افزایش‌ وزن‌ كودك‌ را نسبت‌ به‌ میانگین‌ وزن‌ عمومی‌ برای‌ بچه‌های‌ مناسب‌ آن‌ سن‌ نشان‌ می‌دهد) كند. این‌ نمودارها سابقه‌ كلی‌ میزانی‌ را كه‌ وزن‌ كودك‌ برحسب‌ آن‌ رشد می‌كند، نشان‌ می‌دهند. 
دخترها و پسرها از نمودارهای‌ متفاوتی‌ برخوردارند، زیرا آنها به‌ط‌ور مختلف‌ افزایش‌ وزن‌ پیدا می‌كنند. پسرها، به‌ ط‌ور متوسط‌، كمی‌ سنگین‌تر از دخترها هستند. 
اگرچه‌ افزایش‌ وزن‌ شاخص‌ مفیدی‌ است‌، ولی‌ برای‌ ارقام‌ واقعی‌ هفتگی‌ اهمیت‌ زیادی‌ قائل‌ نشوید. چنانچه‌ وزن‌ كودكتان‌ اسباب‌ هر نوع‌ نگرانی‌ باشد، بهداشت‌یار، شما را آگاه‌ می‌كند. به‌ یاد داشته‌ باشید، میانگین‌ عمومی‌ وزن‌ كه‌ در هر صدك‌ نشان‌ داده‌ می‌شود براساس‌ نوع‌ غذایی‌ست‌ كه‌ كودكتان‌ مصرف‌ می‌كند و میزان‌ جذبشان‌ قابل‌ پیش‌بینی‌ است‌.. كودكتان‌ معمولا به‌ط‌ور نامنظ‌م‌ افزایش‌ وزن‌ پیدا می‌كند و این‌ بستگی‌ به‌ زمانی‌ دارد كه‌ جهشهای‌ رشدی‌اش‌ رخ‌ می‌دهد. به‌ همین‌ علت‌، نمودارهای‌ صدك‌، مناسب‌ برای‌ نشان‌ دادن‌ وزن‌ در سراسر دوره‌ چندماهه‌ است‌، به‌ جای‌ فاصله‌های‌ زمانی‌ كوتاه‌تر. 
● افزایش‌ تدریجی‌ وزن‌ 
عدم‌ افزایش‌ تدریجی‌ وزن‌ به‌ عنوان‌ نقصی‌ در رشد محسوب‌ می‌شود. معمولا كودكتان‌ مقدار غذای‌ مورد نیاز بدنش‌ می‌خورد. اما عوامل‌ زیر می‌تواند اختلالاتی‌ را در افزایش‌ وزن‌ كودك‌ ایجاد كند كه‌ عبارت‌ است‌ از: 
۱) برخی‌ بیماریها، مانند سرماخوردگی‌ یا عفونتهای‌ گوش‌ بچه‌ها را نسبت‌ به‌ غذا بی‌میل‌ می‌كند، زیرا ممكن‌ است‌ دچار اشكال‌ تنفسی‌ شوند. با پزشك‌ معالج‌ یا بهداشت‌یار در مورد روشهایی‌ برای‌ باز كردن‌ راه‌ بینی‌اش‌ مشورت‌ كنید. 
۲) گاهی‌ اوقات‌ ممكن‌ است‌ نفهمید كه‌ علت‌ گریه‌ كودكتان‌ به‌ خاط‌ر گرسنگی‌ است‌، به‌خصوص‌ اگر در تمام‌ ط‌ول‌ روز به‌ هر دلیلی‌ زیاد گریه‌ كند. 
۳) اگر تحت‌ فشار روحی‌ هستید، این‌ حالت‌ امكان‌ دارد مانع‌ غذا خوردن‌ كودكتان‌ شود. 
ترسا مك‌لری‌ می‌گوید: 
((كودكان‌ نسبت‌ به‌ احساسات‌ مادرشان‌ حساس‌ هستند. بنابراین‌ اگر تحت‌ فشار روحی‌ هستید، ممكن‌ است‌ كودك‌ به‌ این‌ موضوع‌ پی‌ ببرد.)) برخی‌ كودكان‌ با استفراغ‌ نسبت‌ به‌ این‌ ناراحتی‌ واكنش‌ نشان‌ می‌دهند. البته‌ اگر استفراغ‌ كودكتان‌ زیاد و ط‌ولانی‌ است‌ به‌ دنبال‌ درمان‌ باشید. 
۴) عادت‌ كردن‌ به‌ غذاهای‌ جدید، سفت‌ و جویدنی‌، هنگامی‌ كه‌ كودك‌ را از شیر می‌گیرید، ممكن‌ است‌ باعث‌ نوساناتی‌ در وزن‌ او شود. علاوه‌ بر این‌، در این‌ مرحله‌، بعضی‌ مادران‌ به‌ غلط‌ غذاهای‌ مفیدی‌ را كه‌ نیاز كودكان‌ برای‌ چربی‌ و كالری‌ را در نظ‌ر نمی‌گیرند به‌ آنها می‌خورانند. 
۵) بیماریهای‌ جسمانی‌ ممكن‌ است‌ باعث‌ افزایش‌ وزن‌ نامط‌لوب‌ شود. این‌ عوارض‌ شامل‌ ذخیره‌ ناكافی‌ هورمون‌ رشد یا نشانه‌های‌ سوجذب‌ است‌ كه‌ براساس‌ آن‌ بعضی‌ از عناصر غذای‌ كودك‌ بدون‌ جذب‌ شدن‌ از ط‌ریق‌ بدنش‌ خارج‌ می‌شود. چنین‌ مشكلاتی‌ كم‌ هستند، اما تشخیص‌ زودهنگام‌ ضروری‌ است‌. 
۶) یك‌ كودك‌ تقریبا لاغر پرتحرك‌ كه‌ زیاد گریه‌ و حركت‌ می‌كند، امكان‌ دارد غذایش‌ به‌ اندازه‌ یك‌ بچه‌ آرامتر باشد، ولی‌ وزنش‌ چندان‌ اضافه‌ نمی‌شود، زیرا كالری‌ بیشتری‌ می‌سوزاند. هر دو معمولی‌ هستند، اما اگر نگران‌ هستید با پزشك‌ معالج‌ یا بهداشت‌یار مشورت‌ كنید. 
● نگران‌ چاقی‌ نباشید 
در شش‌ماهه‌ اول‌ زندگی‌ كودكتان‌ زیاد نگران‌ چاقی‌ او نباشید، زمانی‌ كودك‌ شما چاق‌ فرض‌ می‌شود كه‌ نسبت‌ به‌ قد و هیكلش‌ ۲۰ درصد اضافه‌ وزن‌ داشته‌ باشد. بسیاری‌ از كودكان‌ یك‌ دوره‌ چاقی‌ و تپلی‌ را قبل‌ از این‌ كه‌ شروع‌ به‌ سینه‌خیز رفتن‌ بكنند، سپری‌ خواهند كرد. سپس‌ كاهش‌ وزن‌ پیدا می‌كنند، زیرا كالریهای‌ اضافی‌ را می‌سوزانند. اما تشخیص‌ این‌ كه‌ آیا كودك‌ واقعا اضافه‌ وزن‌ دارد یا نه‌، نگاه‌ تیزبین‌ می‌خواهد. باز هم‌ اگر نگران‌ هستید، همواره‌ با بهداشت‌یار یا پزشك‌ معالج‌ گفتگو كنید. 
● زمان‌ بروز مشكلات‌ 
چنانچه‌ كودكتان‌ وزن‌ كافی‌ ندارد یا به‌ نظ‌ر می‌رسد كه‌ خیلی‌ سریع‌ اضافه‌ وزن‌ پیدا می‌كند، شاید بهداشت‌یار او را به‌ط‌ور خصوصی‌ به‌ مدت‌ چند هفته‌ تحت‌ نظ‌ر قرار دهد. بهداشت‌یار علاوه‌ بر وزن‌ كردن‌ پی‌درپی‌ كودك‌، ممكن‌ است‌ سایر نشانه‌های‌ سلامتی‌ را هم‌ مورد ارزیابی‌ قرار دهد كه‌ عبارتند از: خوشحالی‌ كلی‌ و واكنش‌ در مقابل‌ محركها، تماس‌ سالم‌ چشمی‌ و رنگ‌ پوست‌ و مقدار چربی‌ ذخیره‌ شده‌ زیر پوست‌ یعنی‌ روی‌ رانها و بازوها. توام‌ با نارسایی‌ مداوم‌ از لحاظ‌ اضافه‌ وزن‌. علامتهای‌ زیر به‌ معنی‌ آن‌ است‌ كه‌ سلامتی‌ كودكتان‌ در معرض‌ خط‌ر است‌ و باید هرچه‌ سریعتر او را به‌ پزشك‌ نشان‌ دهید: 
۱) كودكتان‌ به‌ غذا بی‌میل‌ است‌. 
۲) احساس‌ گرما می‌كند. 
۳) زیاد گریه‌ می‌كند. 
۴) به‌ مدت‌ ۴ ساعت‌ ادرار نكرده‌ است‌.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 22:13 | لینک  | 



اهمیت تربیت شنوائی در کودکان
اهمیت تربیت شنوائی در کودکانرشد وتوسعه مهارتهای شنیداری روندی است كه در آن كودك بازشناسی و درك سیگنالهای شنیداری را می آموزد. در برنامه تربیت شنیداری كودكان با باقی مانده شنوائی ناچیز برای كسب و یادگیری زبان گفتاری باید از طریق تقویت مهارتهای شنیداری ، استفاده بهینه از باقی مانده شنوائی با استفاده از وسایل كمك شنوائی تقویت گردد. 
استفاده مطلوب از باقی مانده شنوائی مستلزم برقراری چهار ركن اساسی است : 
۱-شناسائی بموقع كم شنوائی 
۲- استفاده مناسب ومنظم از سمعك
۳- اعتقاد والدین به روند تربیت شنوائی 
۴- استفاده از برنامه تربیت شنوائی تحت نظارت ادیولوژیست 
اولین نشانه ای كه والدین را نسبت به وجود كم شنوائی كودك خردسالشان متوجه می سازد عدم پاسخ به محركات محیطی است تحقیقات نشان میدهد كه سن تشخیص كم شنوائی در آمریكا حدود ۱۹ ماهگی بوده و بطور متوسط بعداز شش ماه از سن تشخیص كم شنوائی نسبت به تجویز سمعك اقدام نموده اند یعنی در واقع تا دو سالگی اقدام به توانبخشی شنیداری می نمایند در حالیكه اكثر متخصصین شنوائی بر این باورند كه اقدامات تربیت شنوائی باید از حدود هفت ماهگی و در سن زی دو سال شروع شود بنابراین هرچقدر از سن زبان آموزی كودك بالا تر برویم روند پیشرفت تربیت شنوائی كندتر خواهد بود . شواهد موجود نشان میدهد كه هرچه تجویز سمعك و تربیت شنوائی زودتر شروع شود صرف نظر از میزان كم شنوائی احتمال كسب موفقیت در جهت ارتباط زبان گفتاری بیشتر میگردد در واقع عدم تجویز سمعك و تربیت شنوائی در كودكان زیر دو سال صدمات جبران ناپذیری را به كودك و خانواده ایشان تحمیل خواهد نمود. 
تعریف توانبخشی شنوائی از نظر ASHA : 
توانبخشی شنوائی عبارتست از مجموعه خدمات وشیوه هائی كه برای تسهیل نمودن ارتباط دریافتی و بیانی از طریق تمامی امكانات و وسایل جهت افراد مبتلا به ضایعه شنوائی ارائه میگردد 
مجموعه این خدمات كه در واقع جهت جلوگیری از صدمات حاصل از ضایعه شنوائی در نظر گرفته می شود عبارتنداز : 
۱- تجویز سمعك مناسب ، آموزش های زبان در حیطه های دریافتی ، بیانی و كاربردی آموزش مهارتهای شنوائی ،آموزش های صداساز ، تولید گفتار واصلاح تلفظ ،آموزش راهبردهای ارتباطی ، آموزش روشهای ارتباطی ، مشاوره های ادیولوژیكی و تخصصی دیگر. 
۲- مشاوره در زمینه های پذیرش نقص شنوائی ، بهداشت روانی خانواده ، اهمیت و نقش خانواده در توانبخشی كودك نا شنوا ، برخورد صحیح با كم شنوایان ، جلوگیری از افسردگی ، گوشه گیری و عدم اعتماد بنفس ، پرخاشگری و اضطراب ، اطمینان به موفقیت در كا ر توانبخشی كودك . 
۳- انجام مراحل زبان آموزی ، اصلاح تلفظ گفتار از طریق گفتار درمانی ونهایتا افزایش خزانه لغات و مفاهیم كودك همراه با آموزش لبخوانی 
اهمیت ویژه ای كه در شنوائی كودكان بیشتر مد نظر می باشند عبارتند از :
۱- سرعت بخشیدن به روند زبان آموزی 
۲-كمك به درك شنیداری گفتار 
۳- استفاده صحیح از كلمات در نوشتن ، دستور زبان و نحو كلمات
۴-تشخیص اجزاء زنجیره ای وزبر زنجیر ه ای گفتار 
۵- بكارگیری شنوائی و بینائی به طور همزمان جهت برقراری ارتباط 
۶- بالا بردن ظرفیت تولید گفتار 
عوامل موثر در روند تربیت شنوائی : 
۱- همكاری فرد كم شنوا 
۲- همكاری والدین كم شنوا 
۳- سن شروع آموزش تربیت شنوائی 
۴- میزان افت شنوائی 
۵- تجربه شنیداری 
۶- آموزشهای قبلی 
۷- سن شروع كاهش شنوائی و سن كودك

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 22:11 | لینک  | 



نگاهی بر عوامل موثر در تکامل کودکان
نگاهی بر عوامل موثر در تکامل کودکان● برنامه‌ای برای سال‌های تکامل
در حدود ۲۰ تا ۴۰ درصد کودکان این امکان و فرصت را پیدا نمی‌کنند که از تکاملی مطلوب برخوردار شوند. از طرفی آگاهی‌ها در زمینه تکامل شناختی و اجتماعی کودکان بسیار کمتر از چگونگی تامین و تضمین وضع سلامت و تغذیه آنان است و این امر خود به مغفول‌ماندن مساله رشد و تکامل کودکان خردسال انجامیده است. تکامل کودک خردسال، نکته اساسی تعیین‌کننده سلامت، رفاه اجتماعی- ‌اقتصادی و آینده خوب او در سرتاسر زندگی است. سرعت تکثیر سلول‌های مغزی در دوران داخل رحمی فوق‌العاده زیاد است، به طوری که در زمان تولد، نوزاد دارای حدود یک میلیارد سلول مغزی است. بیشتر سلول‌های مزبور در این مرحله به هم اتصال ندارند و بدون برقراری اتصال (سیناپس) و ایجاد شبکه‌‌ای پیچیده و به هم‌پیوسته، در عمل قادر به انجام فعالیت‌های مورد انتظار نیستند. این اتصالات تعیین‌کننده توانایی‌‌های هرکس برای فعالیت‌های آینده او است و اینکه هر فردی چه فعالیت‌هایی را می‌تواند انجام دهد و یا راغب است که به انجام برساند، در حقیقت تعیین‌کننده شخصیت هرکس می‌باشد.
● اهمیت دوران خردسالی
پیشرفت بسیار سریع اتصالات سلول‌های مغز در سال‌های اول زندگی یعنی دوره خردسالی کودکان اتفاق می‌افتد. دوره‌ای که کودک در تمام ساعات و دقایق و حتی لحظات بیداری، در حال بررسی و کشف چیزهای تازه برای نخستین بار است. بنابراین هرچه بیشتر در معرض عوامل محیطی قرار گیرد، برداشت‌ها، کشفیات و تجربیات بیشتری پیدا می‌کند. آن دسته از سیناپس‌های سلول‌های مغز که به واسطه تجربیات فراوان و مکرر دوران خردسالی فعال هستند، به طور معمول دایمی می‌شوند، در حالی که آن دسته از سیناپس‌ها که هرگز مورد استفاده قرار نگرفته یا به ندرت از آنها استفاده می‌شوند، از بین می‌روند. این نکته برای برخورداری افراد از پتانسیل عظیم مغز خویش و آینده، از اهمیت بسیاری برخوردار است. سریع‌ترین دوران رشد و تکامل به خصوص در سیستم عصبی مرکزی در سال‌های اولیه کودکی اتفاق می‌افتد. شواهد نشان می‌دهند تکاملی که در این زمان اتفاق می‌افتد، به منزله زیربنایی است برای کسب موفقیت‌ها در بسیاری از زمینه‌های زندگی مانند ابعاد اقتصادی‌اجتماعی و فیزیکی سلامت. علم نشان می‌دهد که تکامل‌ دوران خردسالی کودکان برای موفقیت‌ها و نشاط بقیه عمر، امری اساسی و زیربنایی است. در این دوران بیشترین میزان حساسیت و تاثیرپذیری نسبت به عوامل مثبت و منفی محیط وجود دارد.
● هدف برنامه رشد و تکامل
درخشش، تعالی و توسعه جوامع، ملت‌ها و کشورها در آینده، ارتباط مستقیمی با شیوه و میزان رشد و تکامل کودکان خردسال امروز آن جوامع دارد. دوران خردسالی کودک، مهم‌ترین مرحله تکامل در تمام عمر انسان محسوب می‌شود. تکامل کودک فرآیندی است که در آن کودک رشد کرده و مهارت فکرکردن، صحبت‌کردن و درک اجتماعی و عاطفی پیدا می‌کند. هدف از اجرای برنامه رشد، مراقبت و تکامل کودکان خردسال آن است که کودکان بتوانند از نظر جسمی، سالم و از نظر مغزی، هوشیار بوده و آگاهی لازم را برای آموختن و فراگیری داشته باشند. در حقیقت پایه‌های کسب موفقیت‌ها و طراوت و شادابی کودکان بر تکامل در زمینه‌های زبان و ادراک (شناخت)، مهارت‌های اجتماعی‌عاطفی و سلامت جسمی آنان استوار است. رشد و بلوغ در این زمینه‌ها حاصل تکامل نوروفیزیولوژیکی و آناتومیکی است که در کودکان در حال رشد اتفاق می‌افتد.
● عوامل موثر بر تکامل
تکامل، ازعمل متقابل ویژگی‌های فردی (عوامل ژنتیک و بیوفیزیکال) و تجارب حاصل از قرارگرفتن در معرض عوامل محیطی ایجاد می‌شود. عوامل محیطی شامل ابعاد اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی و زیست‌محیطی است. بیشترین تجارب و تاثیرپذیری کودک، از محیط خانواده است. خانواده منبع اولیه دریافت محرک‌های محیطی کودک است و در حقیقت اعضای خانواده اغلب بیشترین تحریک‌های محیطی را بر کودک وارد می‌کنند. ضمن آنکه خانواده‌ها به طور عمده تماس کودکان با محیط اطراف را نیز کنترل می‌کنند. تحقیقات علمی نشان داده است که تقریبا و شاید تحقیقا، هیچ جنبه‌ای از تکامل کودکان را نمی‌توان منحصرا با عوامل از پیش تعیین‌‌ شده یعنی ژنتیک مربوط دانست. در تکامل کودک، شرایط محیطی گسترده‌ای ایفای نقش می‌کند. بعضی از این عوامل در حقیقت به خود کودک برمی‌گردد و به راحتی قابل تشخیص است. از آن جمله می‌توان به شرایط محیط فیزیکی کودک و نیز مدت زمانی که والدین به فرزند خود اختصاص می‌دهند و نیز نوع و گستردگی مراقبتی که نسبت به وی اعمال می‌کنند، اشاره کرد. در مقابل، عوامل دیگری هم وجود دارند که هرچند دورتر هستند، ولی از طرق گوناگون به شرایطی که رشد و تکامل کودک را ارتقا می‌بخشد، کمک می‌کنند مانند قوانین، سیاست‌ها، محیط زندگی و حمایت‌هایی که زمینه آن از طریق جامعه برای او فراهم می‌شود. تکامل کودک خردسال، عامل اساسی تعیین‌کننده سلامت، رفاه اجتماعی- ‌اقتصادی و آینده خوب او در سرتاسر زندگی است. کودک، خود یک بازیگر اجتماعی است که هم محیط خود را می‌سازد و هم به وسیله محیط مزبور ساخته می‌شود. این مطلب شامل زندگی داخل رحمی هم می‌شود. البته بعضی از اثرگذاری‌های جنین و کودکان بر محیط خود ممکن است به طور غیرمستقیم باشد.
● رشد و تکامل کودکان خردسال
رشد و تکامل کودکان خردسال شامل یکپارچه‌سازی بهداشت، تغذیه، پرورش فکری، تامین فرصت برای اکتشاف و یادگیری فعال و نیز تامین پرورش و مراقبت‌های اجتماعی و عاطفی است که کودک برای محقق ساختن توانمندی‌های بالقوه انسانی خویش و ایفای نقش فعال در درون خانواده و متعاقبا در جامعه به آنها نیازمند است. افرادی که دارای رشد و تکامل مطلوب‌تر جسمانی، اجتماعی و عاطفی هستند، در مقایسه با کسانی که از این خصوصیت بی‌بهره مانده‌اند، موفقیت‌های بیشتری را برای اشتغال و ایفای سهم اقتصادی برای خود، جامعه و کشور کسب می‌کنند. مداخلاتی که حامی ظرفیت‌سازی جسمی و ذهنی کودکان خردسال است، سبب افزایش میزان ثبت‌نام آنان در مدارس و پیشرفت و عملکرد درسی بهتر آنان در دوران تحصیل می‌شود. سرمایه‌گذاری در دوران خردسالی کودکان، به کاهش هزینه و ارتقای بهره‌وری آموزش ابتدایی منجر می‌شود. 
● مداخلات کلیدی موثر بر تکامل
برای اینکه تکامل کودک، او را به حد مطلوب توانایی‌هایش برساند، نیازمند شروع و ادامه تغذیه انحصاری با شیر مادر تا پایان شش ماهگی و سپس اضافه‌کردن میزان مناسب از غذاهای کمکی مطلوب و ریزمغذی‌ها مانند آهن و ید به رژیم غذایی است تا رشد مطلوب او که از دوران داخل رحمی شروع شده، با ادامه تغذیه از شیر مادر در دو سال اول عمر تامین شود. کودک نیازمند آن است که حداقل با فردی که از او مراقبت می‌کند، روابط مثبت و توام با عشق برقرار کند و محیطی که در آن زندگی می‌کند، محیطی محرک و با احساس مسوولیت باشد تا فرصت‌هایی برای امنیت عاطفی، فراگیر و زودهنگام وی فراهم شود.
● آموزش خانواده‌ها
از طریق مداخلاتی می‌توان به خانواده‌ها و جوامع کمک کرد تا این امکانات را فراهم کنند. این مداخلات شامل آموزش والدین و حمایت از آنان برای بهبود و اصلاح محیط منزل است که می‌تواند از طریق ارایه امکانات صورت پذیرد. هم‌چنین از طریق ایجاد مراکز مراقبت از کودکان خردسال که بتواند آموزش‌های جامع و حمایت‌های تغذیه‌ای و بهداشتی به خانواده‌ها ارایه کند. حمایت و آموزش والدین درباره نقش آنان به به عنوان پدر و مادر می‌تواند به طرف مختلف صورت پذیرد. برای مثال، آموزش می‌تواند به صورت گروهی صورت پذیرد و یا سازمان‌ها و نهادها ضمن ارایه برنامه‌های تغذیه‌ای و بهداشتی، به والدین آموزش‌دهند و یا این امر از طریق پروژه‌های توسعه جامعه و یا به وسیله رسانه‌ها تحقق یابد. در اینجا چالش عمده، دسترسی یافتن به کودکان خردسال است که بیشترین امکان ایجاد تغییرات در آنان وجود دارد. مشکل عمده دیگر آن است که دسترسی به سیستم‌های ارایه این قبیل خدمات به کودکان و خانواده‌های آنان فوق‌العاده کم است.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 22:10 | لینک  | 





چه مواردی از بیماری کودک را باید به پزشک اطلاع داد؟
چه مواردی از بیماری کودک را باید به پزشک اطلاع داد؟زیاد نگران نباشید هر وقت مشكل جدی یا خطری پیش آید شما حتما متوجه خواهید شد. در عرض چند روز پس از تولد نوزاد شما حالات طبیعی و غیر طبیعی او را در می یابید. آگاهی شما در مورد حالات طبیعی نوزاد، الگوی غذا خوردن، خوابیدن، ادرار كردن و پاسخگویی به شما در مورد ارزیابی وضع سلامت او و اینكه چه موقعی باید به پزشك اطلاع دهید عناصر حیاتی محسوب می شوند.
شما باید موارد احتیاط را از روز اول آغاز كنید به این ترتیب كودك شما تا آنجا كه ممكن است سالم خواهد ماند. 
نوزاد را از تماس با افراد بیمار دور نگهدارید و دست هایتان را بعد از هر بار تعویض پوشك بشویید. 
اگر می خواهید به نوزاد خود شیر دهید این عمل را تا حد امكان ادامه دهید (ایده آل آن است كه تا یكسال و بنا به توصیه سازمان جهانی بهداشت تا دو سال شیر دادن را ادامه دهید). 
اجازه ندهید كسی در نزدیكی كودك سیگار بكشد. دقت كنید كه واكسیناسیون به موقع انجام شود. 
هنگام خواب او را به پشت بخوابانید كه از سندرم مرگ ناگهانی نوزاد پیشگیری شود. 
ولی حتی اگر شما تمام این موارد را رعایت كنید ممكن است نوزاد بیمار شود و این البته امری است طبیعی. مواردی كه باید به آن ها دقت كنید به قرار زیر است: 
● تب 
علیرغم آنكه وجود تب در كودك نشانه ای از بیماری وی محسوب می شود، به تنهایی نمی تواند دلیلی بر نگران شدن شما باشد. ممكن است كودك تب خفیفی داشته باشد ولی بشدت بیمار باشد و یا علیرغم تب خیلی شدید ناراحتی وی جزئی باشد. با اینحال اگر كودك كمتر از ۳ ماه سن دارد و تب او بالای ۳۷.۷ است باید توسط پزشك معاینه شود. در كودكان بزرگتر اگر تب وجود دارد ولی با علامت دیگری همراه نیست و كودك از سایر جنبه ها سالم به نظر می رسد به مدت یك روز او را تحت نظر بگیرید تا اگر علامت جدیدی بروز كرد متوجه شوید . بتوانید برای پزشك توضیح دهید. 
● اشكال در تنفس 
اگر نوزاد گرفتگی بینی دارد باید سعی كنید كه آنرا تمیز كنید. این عمل را می توانید با كمك یك سرنگ انجام دهید (گرفتگی مجرای بینی مكیدن شیشه شیر یا پستان مادر را برای او مشكل كند) ولی اگر تنفس نوزاد شما با اشكال جدی روبروست یعنی پره های بینی هنگام تنفس به هم می خورد یا پوست اطراف دنده ها با هر تنفس بداخل كشیده می شود و یا به نظر می رسد كه رفته رفته كبود می شود، فورا به اورژانس اطلاع دهید و یا او را به بخش اورژانس بیمارستان برسانید. 
● تغییرات خلق 
خستگی، بیقراری و بطور كلی وضعیت عمومی كودك بسیار مهم است. اگر كودك آبریزش از بینی دارد ولی مثل روزهای عادی سالم و سرحال است و به خوبی غذا می خورد احتمالا مشكل جدی وجود ندارد، البته این بدان معنا نیست كه شما نباید به پزشك او اطلاع دهید. نكته مهم این است كه كودكی كه فقط آبریزش از بینی دارد ولی به خوبی لبخند می زند احتمالا به اندازه كودكی كه آبریزش از بینی دارد و بسیار خسته به نظر می رسد بیمار نیست.
● گریه غیر معمول 
اگر نوزاد شما به طور ناگهانی گریه می كند و این گریه بیش از حد معمول طول می كشد و شما نمی توانید او را به روشهای عادی آرام كنید و یا اگر صدای گریه او خشك و خشن، و یا ضعیف است و یا به نحو غیر عادی با صدای زیر گریه می كند ممكن است دچار بیماری جدی شده باشد. البته عكس آن نیز صادق است یعنی حتی اگر كودك ناشاد است و گریه نمی كند ولی غیر فعال شده و به سختی از خواب بیدار می شود فورا به پزشك اطلاع دهید. 
● مدفوع غیر عادی 
معمولا مدفوع نوزادان، بخصوص آنهایی كه با شیر مادر تغذیه می شوند، بسیار شل و حتی آبكی است و تا ۱۰ بار در روز انجام می گیرد. این امر تشخیص مدفوع طبیعی از اسهال را مشكل می سازد. هر تغییری در الگوی طبیعی مدفوع نوزاد یك كلید است. بوی مدفوع نیز مهم است زیرا اسهال گاهی، ولی نه همیشه، دارای بوی عفونت است. اگر كودك سه ماه یا كمتر سن دارد و شما مشكوك هستید كه به اسهال دچار شده باشد به پزشك متخصص اطفال خبر دهید. اگر كودك شما خواب آلوده است و بطور ناگهانی میزان كمی مدفوع سفت و خشك دفع می كند و یا اگر مدفوع او دارای خون یا بلغم است و یا قوامی ژله مانند دارد نیز به پزشك اطلاع دهید. او به شما خواهد گفت كه مدفوع كودك را زیر نظر داشته باشید تا اگر اسهال ادامه یافت متوجه شوید. میزان مایعات دریافتی كودك باید كافی باشد خواه آب و خواه شیر مادر یا شیر خشك تا دچار كاهش آب بدن نشود (نوزاد باید حداقل ۶ پوشك در روز خیس كند). 
هر گاه كه در مورد سلامت كودك خود دچار شك شدید به پزشك تلفن كنید. آرامش خیال شما بسیار حائز اهمیت است و مشورت با پزشك ضرری ندارد. بعلاوه در اغلب موارد شك والدین صحیح است. به هر حال اتكا كودك به شماست تا بهترین شرایط را برایش ایجاد كنید.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 22:8 | لینک  | 



واکسن، ضامن سلامت کوچولوها
واکسن، ضامن سلامت کوچولوهاسلامتی و بیماری دو روی یک سکه هستند و بشر یا بهتر است بگوییم همه موجودات در دوران زندگی خود با بیماری‌های مختلفی دست و پنجه نرم می‌کنند. 
تا همین چند سال پیش بسیاری از بیماری‌هایی که امروز به راحتی برای ما قابل درمان و حتی پیشگیری هستند، سلامتی و جان افراد زیادی را مخاطره می‌انداختند.
کودکان زیادی در پی ابتلا به این بیماری‌ها دچار نقص عضو شدند، افراد زیادی مردند و خیلی‌ها زیبایی خود را برای همیشه از دست دادند. 
● وقتی واکسن متولد شد
جنر نخستین کسی بود که واکسن را کشف کرد. او در سن ۱۹سالگی از یک شیر دوش شنیده بود؛ هرگز به آبله مبتلا نخواهد شد چون در گذشته آبله گاوی گرفته‌است. هنگامی‌که جنر پزشک شد، جمله شیردوش مانند بارقه‌ای در ذهنش درخشید. 
او متوجه شد هیچ‌کدام از شیردوش‌ها هرگز حتی هنگامی که در تماس نزدیک با چنین بیماری هستند به آبله مبتلا نمی‌‌شوند. او در تحقیقات محلی خود متوجه شد دو نوع آبله گاوی وجود دارد، که ابتلا به یکی از آنها انسان‌ را در برابر ابتلا به آبله کشنده مرسوم محافظت یا به عبارتی واکسینه می‌کند. به این ترتیب او دریافت که با تلقیح آبله گاوی می‌تواند از ابتلای مردم به بیماری آبله جلوگیری کند. 
جنر برای آزمودن نظریه‌اش مقداری از مایع درون تاول‌های دست شیرفروشی را که به آبله گاوی مبتلا بود بیرون کشید و آن را به لندن برد و با دقت مایع آبله را به پسرکی تلقیح کرد و همان‌طور که جنر پیش‌بینی کرده بود پسرک به آبله دچار نشد.
جنر نام این کشف خود را مایه‌کوبی یا واریوله واکسینه به معنی تاول‌های ریز گاو گذاشت و تا حدود یک قرن بعد از آن، این روش جنر، تنها راه ایمن‌سازی مردم علیه آبله محسوب می‌شد. 
بیشتر از بیست سال از تاریخی که سازمان جهانی بهداشت رسما اعلام کرد، بیماری عفونی آبله برای همیشه از سطح کره زمین محو شده‌است، می‌گذرد.
تا آن زمان آبله یک بیماری شایع و خطرناک محسوب می‌شد و بیمارستان‌های متعددی برای درمان این بیماران فعالیت می‌کردند. 
به دنبال ریشه‌کن شدن آبله، اجلاس مجمع جهانی بهداشت در سال ۱۹۸۸ ، ریشه کنی فلج اطفال را در برنامه سال ۲۰۰۰ خود قرار داد. در سال ۱۹۴۹ آخرین مورد آبله در ایالات متحده و در سال ۱۹۷۷ آخرین مورد تایید شده سراسر جهان در سومالی گزارش شد.
در سال ۱۸۸۰ در یک همه گیری، حدود ۱۰ درصد از طیور فرانسه از بین رفتند و در همین ایام بود که لویی پاستور به فکر ایمن سازی مرغ‌ها نسبت به بیماری وبا افتاد. او باکتری ایجاد کننده این بیماری را جداسازی کرد و با کشت شکل ضعیف شده و تلقیح آن به مرغان، آنها را نسبت به حمله مرگبار بیماری ایمن ساخت.
اصول کلی روش پاستور با روشی که جنر برای مایه‌کوبی با آبله گاوی ابداع کرد یکی بود ومانند آن قبل از آنکه ویروس آبله به شکل آبله گاوی به شیردوش منتقل شود، در بدن گاو ضعیف شده بود. 
در سال ۱۸۸۱، پاستور با روی آوردن به سیاه زخم، که از بیماری‌های گاو و گوسفند است، باسیل آنرا جدا کرد. او این باکتری را در دمایی بالاتر از دمای بدن حیوان کشت داد تا مایعی برای تلقیح تهیه کند که موجب حمله خفیف سیاه زخم در جانور شود و حیوان را برای روزی که دچار حمله شدید بیماری می‌شود، ایمن سازد. 
چهار سال بعد پاستور واکسنی برای بیماری‌ای که در حیوانات هاری و گاه در انسان آب‌گریزی خوانده می‌شود، ابداع کرد. به این ترتیب به مدد کشف واکسن‌های مختلف بسیاری از بیماری‌ها ریشه‌کن شد و در تاریخ پزشکی تحولی عمیق به وجود آمد. امروز هم دانشمندان به دنبال کشف واکسن‌هایی برای بیماری‌های مختلف موجود هستند. 
● واکسن‌های سه‌گانه
هنگامی که کودکی متولد می‌شود یکی از مهم‌ترین نکاتی که باید هر پدر و مادری به آن توجه داشته باشند، واکسیناسیون به موقع کودک است. واکسن‌های سه‌گانه و دوگانه به اندازه ۵/۰ میلی‌لیتر به‌صورت تزریق عضلانی، تجویز می‌شود.
واکسن‌های سه‌گانه و دوگانه بزرگسالان و خردسالان را باید حتما به شکل داخل عضلانی و عمیق تزریق کرد زیرا تزریق این نوع واکسن‌ها در زیر جلد یا داخل جلد می‌تواند موجب تحریک موضعی، تشکیل گرانولوم، نکروز بافتی و بروز آبسه استریل شود. قبل از مصرف شیشه واکسن را باید خوب تکان داد تا واکسن کاملاً یکنواخت شود.
واکسن سه‌گانه یا ثلاث که واکسن بیماری های دیفتری، کزاز و سیاه سرفه است، برای ایمن‌سازی نوزادان و کودکان بین سنین ۶ هفته‌ای تا ۶ سالگی استفاده می‌شود. واکسن سه‌گانه محتوی محلول‌های تصفیه و تغلیظ شده توکسوئید دیفتری و توکسوئید کزاز و باکتری کشته شده سیاه‌سرفه است. 
برای ایجاد ایمنی اساسی و پایه‌ای سه تزریق نیم میلی‌لیتری به فاصله ۴ تا ۸ هفته انجام می‌گیرد. چهارمین تزریق یک سال بعد خواهد بود. تزریق‌های یاد آور هر۵ سال یک بار (واکسن توام ضد دیفتری- کزاز خردسالان یا بزرگسالان) با توجه به سن شخص استفاده می‌شود.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 21:24 | لینک  | 


تاثیر جنسیت بر رشد و تکامل کودک
تاثیر جنسیت بر رشد و تکامل کودکجنسیت دو اثر عمده بر روند رشد و تکامل کودک دارد:
۱) اولین اثر، تاثیر مستقیم جنسیت بر رشد است و ناشی از هورمونهایی است که در بدن پسرها و دخترها در طول سالهای کودکی به مقدار بسیار کم ترشح می شود. هر دو جنس، هورمون جنسی مردانه (یعنی آندروژن) و هورمون جنسی زنانه (یعنی استروژن) را ترشح می کنند، ولی پسرها بیشتر آندروژن و دخترها بیشتر استروژن تولید می کنند. غلبه هورمون جنسی مربوطه منجر به اختلاف رشد در دو جنس می شود.
۲) تاثیر غیر مستقیم جنسیت بر رشد ناشی از شرایط محیطی است. از لحظه ای که کودکان متولد می شوند، فشار های اجتماعی نیرومندی بر آنها اعمال می شود تا با الگوهای پذیرفته شده فرهنگی مربوط به جنسیت خود هماهنگ شوند. رضایت و پذیرش جنسیت فردی مساله مهمی است که سنگ بنای آن از دوران کودکی گذاشته می شود. شخصیت پسرها و دخترها در تمام دوران کودکی ابتدا توسط خانواده و سپس گروههای همسالان و مدرسه ای و بعدها توسط معلمان و اجتماع مطابق با الگویی که برای جنسیت کودک مناسب شناخته می شود، شکل داده می شود.
۳) اختلاف جنسیت در فراگیری مهارتها با اینکه اختلاف بین کودکانی که همجنس هستند بیشتر از اختلاف بین دخترها و پسرهاست، اکثر والدین تایید می کنند که اختلاف مربوط به جنسیت نه تنها بر سرعت کسب برخی مهارتها بلکه بر نوع آنها نیز اثر می گذارد. به عنوان نمونه، در زمینه رشد جسمانی به نظر می رسد دخترها در طول رشد و نمو خود حرکت سریعتری نسبت به پسرها دارند و در نوجوانی زودتر از پسرها بالغ می شوند. به علاوه رشد جسمانی دختران منظمتر و قابل پیش بینی تر از پسرهاست و جهشهای غیر یکنواخت کمتری دارد. تا آنجا که به قدرت و سرعت مربوط می شود، تا زمان بلوغ اختلاف کمی بین پسرها و دخترها وجود دارد، اما در آن زمان پسرها هم قویتر و سریعتر می شوند و هم حجم عضلانی و استخوانی آنها بیشتر و چربی بدنشان کمتر می شود. چنانکه انتظار می رود، پسرها در زمان بلوغ صاحب قلب و ریه بزرگتر و می شوند تا از عهده ظزفیت بالاتر حمل اکسیژن در خون که برای توده بزرگتر عضلات و استخوانهای آنها لازم است، برآیند. در سالهای پیش از دبستان دخترها از نظر پریدن، لی لی کردن، حرکات هماهنگ و تعادلی برتری دارند. بعدا پسرها در فعالیتهایی که نیازمند دویدن، پریدن و پرتاب کردن است، برتری می یابند در حالی که برتری دخترها در لی لی کردن به قوت خود باقی می ماند.
از نظر رشد ذهنی، هنگام انجام آزمونهای بهره هوشی، فرقی بین پسرها و دخترها دیده نمی شود. اما آنجا که پای مهارتهای کلامی به میان می آید، دخترها در بعضی از جنبه های یادگیری اولیه زبان اندکی سریعترند. اکثرا دخترها زودتر از پسرها صحبت می کنند و تقریبا تمام دخترها کلمات را بهتر و زودتر از پسرها برای تشکیل جملات طولانیتر به رشته در می آورند، آن هم نه فقط هنگام شروع به صحبت کردن، بلکه در سنین بالا نیز همین طور است.دخترها معمولا زودتر از پسرها می خوانند و می نویسند و دستور زبان و املای آنها هم بهتر است. دخترها همچنین از نظر تسلط بیان و تلفظ کردن نیز برتری دارند و کمتر در دوران نوجوانی دچار مشکل در خواندن می شوند. 
۴) دخترها در استدلال کلامی نیز از پسرها برترند.اختلالات زبانی در دختران کمتر است. تا زمان نوجوانی دخترها در حساب و ریاضیات، کمی از پسرها بهترند ولی پس از نوجوانی پسرها از نظر کارهایی که نیازمند استدلال ریاضی است، اندکی بالاتر از دختران قرار می گیرند.
۵) پسرها تقریبا در تمام سنین از نظر تجسم فضایی برتری دارند؛ آنها می توانند اجسام سه بعدی را در ذهن خود بچرخانند و روابط موجود در دنیای فیزیکی را بهتر درک کنند. این اختلاف با دخترها هر چه به نوجوانی نزدیکتر می شوند چشمگیرتر و پایدار تر می شود. از نظر اجتماعی پسرها در تمام زمینه ها بسیار برون گرا و سلطه جوتر از دخترها هستند؛ این خصیصه از هنگامی که کودک نوپایی هستند شروع می شود و تا دوران نوجوانی ادامه می یابد و اگر کنترل نشود تا سنین بالاتر نیز استمرار می یابد. پسرها رقابت جوتر نیز هستند ولی این اختلاف به اندازه پرخاشگری زود رس نیست. خوشبختانه غالبا هیچ گونه اختلافی از نظر میل به تربیت میان دو جنس وجود ندارد. دخترها بدون تردید به محض دست یافتن به آگاهی اجتماعی، اجتماعی تر می شوندو دوستیهای صمیمانه تری ایجاد می کنند که در طول نوجوانی و بزرگسالی استمرار می یابد. همچنین به نظر می رسد دخترها در اوایل کودکی نسبت به درخواستهای بزرگترها مطیعترند. احتمال اینکه فشار روانی در پسرها منجر به آسیب پذیریهای جسمانی، عاطفی و ذهنی و نیز مشکلات رفتاری فراوانتری شود، بیشتر است. 
آگاهی از این اختلافات ناشی از جنسیت به والدین کمک می کند نقاط قوت طبیعی کودکان خود را به حداکثر برسانند و نقاط ضعف آنها را تقویت کنند. مثلا شما می توانید پسر خود را از سن پایین با کتاب آشنا کنید و به تدریج که بزرگتر می شود با او بازی با کلمات، با توجه خاص به تلفظ کلمات انجام دهید. در مورد دخترها، می توانید حس تجسم فضایی او را در خردسالی به وسیله تابلوی اشکال، پازل، مار و پله و در سنین بالاتر با تخته نرد و شطرنج بهبود بخشید. وقتی به اندازه کافی بزرگ شد می توانید از بازیهایی مانند مکعب روبیک استفاده کنید.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 21:23 | لینک  | 



روند رشد و تکامل نوزاد
روند رشد و تکامل نوزاددوران کودکی و نوپایی، دورانی تکرارناشدنی، اثرگذار و حساس در روند رشد و تکامل است که هرگونه کاستی و نقصانی در آن به خسارت‌های غیرقابل جبران منجر خواهد شد. در این مقاله رشد و تکامل نوزادان را از بدو تولد تا دو سالگی بررسی می‌کنیم. به یاد داشته باشید که عملکرد کودکان در سطوح مختلف، وابسته به فاکتورهایی از قبیل سلامت جسمی و عاطفی است و نباید اختلافات جزیی سبب ایجاد نگرانی شود...
در اولین سال‌های زندگی عملکردهای اصلی کودک مانند رفتار و عواطف به شدت تحت تاثیر محیط قرار دارد. سال‌های اول بعد از تولد به خصوص سه سال اول زندگی دوره‌ای است که مغز و سیستم عصبی مرکزی کامل می‌شود و اگر والدین اطلاع کافی در این خصوص داشته باشند و محیط مناسبی برای کودک فراهم کنند، نتایج مطلوبی به دست خواهند آورد.
● بدو تولد 
چند روز اول زندگی نوزاد، معمولا ترکیبی از دوره‌های طولانی خواب همراه با دوره‌های کوتاه بیداری است. به تدریج مدت بیداری نوزاد طولانی‌تر می‌شود که خود شامل دوره‌هایی از کج‌خلقی، گریه کردن و آرامش است. نوزادان در هنگام تولد به نور و صدا حساسند و در مقابل صداهای ناگهانی از جا می‌پرند. شیرخواران تا سه‌ماهگی نمی‌توانند با چشم‌هایشان تطابق کنند و یک شی یا چهره باید لااقل در فاصله ۳۰ سانتی‌متری صورت‌شان قرار گیرد تا بتوانند روی آن تمرکز کنند. معمولا شیرخواران برای دنبال کردن یک چهره درحال حرکت، چشمان‌شان را به اندازه ۹۰ درجه به آرامی می‌چرخانند.
نوزاد در یک‌ماهگی نور را تعقیب می‌کند، سر را محکم‌تر روی بدن نگاه می‌دارد، شلی عضلاتش بهتر می‌شود؛ ولی هنگام در آغوش گرفتن، جابه‌جا کردن، لباس پوشیدن و حمام کردن به حمایت نیاز دارد. نوزاد در این سن به خوبی می‌مکد و شیر می‌خورد
● ۲ ماهگی 
کودک در این سن لبخند می‌زند؛ می‌تواند صدا درآورد، نوع گریه‌اش را بسته به نیازش عوض‌کند ‌و با انگشتانش چیزی را که در کف دستش می‌گذارید، محکم بگیرد.
● ۳ ماهگی 
در این سن کنترل حرکات دست شروع می‌شود و کودک می‌تواند اشیا را به دهان ببرد، از خود صداهای مختلف درآورد،اجتماعی‌شود. در این سن کودک از تنهایی خوشش نمی‌آید؛ با صدای بلند می‌خندد و با خود زمزمه می‌کند. جواب لبخند را با لبخند می‌دهد. از نظر بینایی در این سن خیلی هوشیار است و حواسش به خصوص به طرف اشخاص نزدیک جلب می‌شود. چشمانش را موقع شیر خوردن بدون اینکه پلک بزند روی صورت والدین یا پرستار ثابت می‌کند و با نگاه خیره‌ای که قصدش رضایت است به آنها می‌نگرد.
● ۶ ماهگی 
کودک در این سن سعی در نشستن دارد. اشیا را به خوبی می‌گیرد. وقتی به پشت خوابیده، انگشتان پاهای خود را گرفته و داخل دهان می‌کند. اشیا را از یک دست به دست دیگر می‌دهد. هنگامی که اسباب‌بازی در جایی خارج از نقطه دیدش می‌افتد با دست‌ها و چشمانش در اطراف به جستجو می‌پردازد و یا آن را فراموش می‌کند. نسبت به آشنا و غریبه عکس‌العمل دوستانه نشان می‌دهد. از صدای لالایی و موسیقی لذت می‌برد. ساعات خوابش در این سن به ۱۶ تا ۱۸ ساعت می‌رسد.
● ۸ ماهگی 
در این سن کودک کاملا می‌نشیند و دوست دارد او را سرپا نگه دارند. در این سن می‌توانید او را روی لگن توالت مخصوصش بنشانید و سر او را گرم کنید و با او صحبت کنید تا مدفوع کند. این کار را با صبر و حوصله انجام دهید تا جزو عادات او شود و کنترل مدفوع را یاد بگیرد. از گاز گرفتن خوشش می‌آید. در این سن بسیار اجتماعی است. حرف‌ها را گوش می‌کند و نسبت به رفتار اطرافیان عکس‌العمل نشان می‌دهد.
● ۱۰ ماهگی 
کودک ۱۰ماهه می‌خزد و چهار دست و پا راه می‌رود. روی پا می‌ایستد و گاهی با تکیه به اشیا و دیوار چند گامی برمی‌دارد. از اشخاص غریبه می‌ترسد و گریه می‌کند. شیشه شیر یا آب میوه را با دست خود گرفته و می‌خورد. کلمه «نه» را می‌فهمد. حرف‌های ساده مثل بابا و ماما را می‌تواند ادا کند. شوخی‌ها، خنده‌ها و سایر صداها مانند صدای باز کردن لب‌ها و صدای سرفه را تقلید می‌کند. وقتی به او غذا می‌دهیم، سعی می‌کند تا قاشق را بگیرد.
● ۱۲ ماهگی 
در این سن کودک به راحتی روی پای خود می‌ایستد و حتی گام‌هایی برمی‌دارد. با غریبه‌ها رفتاری دوستانه دارد. از بازی کردن با دیگران لذت می‌برد. قاشق به دست می‌گیرد و می‌خواهد خود غذا بخورد. میزان ساعات خوابش به ۱۴ تا ۱۶ ساعت کاهش می‌یابد. چنانچه اسباب‌بازی‌اش را مخفی کنید، او را پیدا می‌کند. دستش را به منظور خداحافظی تکان می‌دهد.
● ۱۵ ماهگی 
کودک ۱۵ماهه بدون کمک راه می‌رود. رفتارش آرامش سابق را ندارد چون در انجام کارهای فراگرفته عجله به خرج می‌دهد. اشیای ریز را از زمین برداشته و به دهان می‌گذارد. از جاهای تنگ مانند کالسکه بدش می‌آ‌ید و داد و بیداد راه می‌اندازد. معمولا بین سن ۱۶تا ۱۸ ماهگی طفل می‌تواند سه ساعت ادرار خود را نگه دارد. می‌توان با نشاندن روی لگن و یا سرپا گرفتن او را عادت داد تا زمان ادرار کردن خود را بگوید.
● ۱۸ ماهگی 
کودک ۱۸ماهه می‌تواند با کمک و اتکا به جایی از پله بالا برود. با قاشق غذا می‌خورد. کلمه «نه» در او اثری ندارد. خیلی کنجکاو است. به هر کجا سر می‌زند و به هر چیز که جلوی دستش باشد دست می‌زند بنابراین باید بیشتر مراقب او باشید. در این سن شروع به صحبت می‌کند و چند حرف ساده و آسان را تلفظ می‌کند و در لباس پوشیدن با مادر همکاری می‌کند. از صندلی بالا رفته، سپس برمی‌گردد و می‌نشیند. دستشویی خود را با حالت بی‌قراری و سروصدا اعلام می‌کند. ممکن است شلوار خیس شده و کثیف خود را نشان دهد. خطر را احساس نمی‌کند.
● ۲۴ ماهگی 
کودک ۲ساله می‌تواند جملات سه‌کلمه‌ای بسازد. اطمینان بیشتری به خود دارد. کمتر زمین می‌خورد. می‌تواند بدود و از پله‌ها به آسانی بالا و پایین برود. تقاضای او در این سن مانند گذشته سخت و مصرانه نیست. رفتارش عاقلانه‌تر و آرام‌تر از گذشته است. میزان ساعات خوابش به ۱۲ تا ۱۴ ساعت می‌رسد. بیشتر کودکان نیاز خود را به رفتن توالت بیان می‌کنند و دیگر خود را خیس نمی‌کنند. بیشتر اوقات از دست برتر استفاده می‌کند و مشخص می‌شود که چپ دست است یا راست دست. خطوط دایره‌ای شکل نامفهوم و بی‌معنا و درهم رسم می‌کند. رسم خط عمودی و گاهی به شکل ۷ را تقلید می‌کند. از دیدن کتاب‌های تصویردار لذت می‌برد و صفحات را یک به یک ورق می‌زند.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 21:22 | لینک  | 



به چه اندازه به کودکانتان توجه می کنید؟
به چه اندازه به کودکانتان توجه می کنید؟● پوسته‌‌ریزی پوست سر
پوسته‌‌ریزی پوست سر اگر چه منظره زیبایی ند‌ارد‌، اختلالی شایع و بی خطر است. ممکن است کود‌ک شما مختصری پوسته خشک شبیه شوره سر د‌اشته باشد‌ و یا ممکن است د‌ر موارد‌ی این پوسته‌‌ریزی شد‌ید‌ بود‌ه و پوسته‌‌‌ها کاملا ضخیم، چرب و زرد‌ رنگ باشند‌ و یا حالت کبره د‌اشته باشند‌. این اختلال ممکن است بین د‌و هفتگی تا سه ماهگی د‌ید‌ه شود‌ و معمولا بعد‌ از چند‌ین ماه خود‌ بخود‌ بر طرف می‌‌‌شود‌ علت ایجاد‌ این پوسته‌‌‌ها آن است که غد‌د‌ سباسه موجود‌ د‌ر پوست سر بیش از حد‌ چربی ترشح می‌‌کنند‌ و این چربی‌‌‌ها تبد‌یل به پوسته‌‌‌هایی خشک می‌‌شوند‌ و می‌‌ریزند‌. بسیاری از کارشناسان معتقد‌ند‌ که ترشح بیش از حد‌ هورمون‌‌‌ها د‌ر ماد‌ر و رسید‌ن آن به جنین هنگام تولد‌ موجب فعال شد‌ن بیش از حد‌ غد‌د‌ سباسه می‌‌شود‌. وقتی پس از چند‌ ماه سطح هورمون‌‌‌ها د‌ر بد‌ن کود‌ک پایین می‌‌آید‌، این اختلال نیز از بین می‌‌رود‌.
برای برد‌اشتن پوسته‌‌‌ها بهترین راه آن است که د‌وبار د‌ر هفته روغن‌‌‌های مخصوص کود‌ک یا روغن‌‌‌های گیاهی مانند‌ روغن زیتون را روی سر کود‌ک بمالید‌ و ۱۵ د‌قیقه صبر کنید‌. سپس موهای او را شانه کنید‌ تا پوسته‌‌‌ها بریزند‌. سپس سر او را با یک شامپوی ملایم مخصوص بچه بشویید‌. بعضی از پزشکان توصیه می‌‌کنند‌ که شامپو را به مد‌ت ۲۰ د‌قیقه روی سر کود‌ک نگهد‌ارید‌ (و یا تا وقتی که بچه می‌‌تواند‌ تحمل کند‌) و سپس سر او را با یک پارچه یا حوله نرم ماساژ د‌هید‌. این اختلال رفته رفته به طور خود‌بخود‌ از بین می‌‌رود‌، ولی اگر این حالت تا چند‌ین ماه اد‌امه یافت و یا شد‌ت پید‌ا کرد‌ و به سایر قسمت‌‌‌های بد‌ن انتشار یافت، با یک متخصص اطفال مشورت کنید‌. ممکن است پزشک یک شامپوی د‌ارویی تجویز کند‌. 
● کوتاه کرد‌ن ناخن‌‌‌ها 
ناخن‌‌‌های کود‌ک نرم تر و تا شوند‌ه تر از ناخن‌‌‌های شماست ولی اشتباه نکنید‌؛ کود‌کان ناخن‌‌‌های تیزی د‌ارند‌. اگر ناخن‌‌‌های کود‌ک را به موقع نگیرید‌، ممکن است هنگام د‌ست و پا زد‌ن صورت شما یا خود‌ش را زخمی کند‌. شاید‌ لازم باشد‌ این کار را د‌ر اولین روزهای بازگشت به خانه انجام د‌هید‌. ناخن‌‌‌های د‌ست نوزاد‌ خیلی به سرعت رشد‌ می‌‌کنند‌ و ممکن است لازم باشد‌ چند‌ بار د‌ر هفته ناخن‌‌‌های او را کوتاه کنید‌. سرعت رشد‌ ناخن‌‌‌های پا از ناخن‌‌‌های د‌ست کمتر است. 
آسان ترین راه کوتاه کرد‌ن ناخن‌‌‌های د‌ست کود‌ک، استفاد‌ه از قیچی مخصوص کود‌کان است. نوک این قیچی‌‌‌های ناخنگیر گرد‌ است و تیز نبود‌ن آن کمک می‌‌کند‌ تا د‌ر صورت تکان خورد‌ن به کود‌ک آسیب نرسد‌. می‌‌توانید‌ از ناخن گیر مخصوص کود‌ک نیز استفاد‌ه کنید‌، د‌ر این صورت باید‌ خیلی د‌قت کنید‌ که پوست یا حتی گوشت نوک انگشت کود‌ک به طور اتفاقی د‌ر آن گیر نکند‌. بهتر است همراه یک نفر د‌یگر نسبت به انجام این کار اقد‌ام کنید‌. یکی از شما د‌و نفر کود‌ک را نگه می‌‌د‌ارد‌ و یا مانع حرکت زیاد‌ او می‌‌شود‌ و نفر د‌یگر ناخن‌‌‌ها را کوتاه می‌‌کند‌. یک روش د‌یگر این است که هنگام شیر خورد‌ن و یا موقعی که کود‌ک د‌ر خواب است، نسبت به چید‌ن ناخن‌‌‌هایش اقد‌ام کنید‌ زیرا آرام‌تر است. هنگام چید‌ن ناخن، نوک انگشت کود‌ک را از لبه ناخن د‌ور کنید‌ تا د‌ر ناخن گیر یا قیچی گیر نکند‌ و د‌ر عین حال د‌ست او را محکم نگه د‌ارید‌. 
● محل قطع شد‌ن بند‌ ناف 
بند‌ ناف نوزاد‌ بعد‌ از تولد‌، از نزد‌یکی بد‌ن بسته شد‌ه و بد‌ون د‌رد‌ برید‌ه می‌‌شود‌. محل برید‌گی باید‌ تا آنجا که ممکن است تمیز و خشک نگه د‌اشته شود‌. معمولا مد‌ت یک هفته تا ۱۰ روز طول می‌‌کشد‌ تا بند‌ ناف خشک شود‌ و بیفتد‌. ترمیم محل افتاد‌ن بند‌ ناف ممکن است چند‌ روز به طول انجامد‌. موقع افتاد‌ن بند‌ ناف ممکن است پوشک کمی خونی شود‌، این امر طبیعی است. 
پوشک را زیر بند‌ ناف ببند‌ید‌ تا جریان هوا برای خشک کرد‌ن آن کافی باشد‌ و اد‌رار با آن تماس ند‌اشته باشد‌. ماد‌ام که بند‌ ناف نیفتاد‌ه است از حمام وان استفاد‌ه نکنید‌. 
د‌رهوای گرم بهتر آن است که تنها یک پوشک و یک تی‌شرت آزاد‌ به نوزاد‌ بپوشانید‌ تا هوا جریان کافی د‌اشته باشد‌ و خشک شد‌ن بند‌ ناف تسریع شود‌. تا وقتی که بند‌ ناف نیفتاد‌ه است، از پوشاند‌ن زیر پوش‌های سرهمی بپرهیزید‌. 
برای مراقبت د‌رمنزل د‌ست‌‌اند‌رکاران امور بهد‌اشتی همواره توصیه می‌‌کنند‌ که قاعد‌ه بند‌ ناف را با یک تکه پنبه (مانند‌ گوش پاک کن) یا یک تکه گاز آغشته به الکل روزی یک یا د‌و بار تمیز کنید‌. برخی از پزشکان نیز معتقد‌ند‌ که بهتر است بد‌ون هیچ اقد‌امی صبر کنیم تا بند‌ ناف به خود‌ی خود‌ خشک شود‌. 
اگر شما نمی د‌انید‌ که چه کنید‌، بهتر است با پزشک کود‌ک خود‌ صحبت کنید‌. علائم عفونت اگر چه ناد‌رند‌ عبارت‌اند‌ از تورم یا قرمزی، جمع شد‌ن چرک د‌ر قاعد‌ه بند‌ ناف و تب. بنابراین اگر ناف کود‌ک قرمز و ملتهب شد‌ یا شروع به آب د‌اد‌ن کرد‌، با پزشک وی تماس بگیرید‌.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 21:21 | لینک  | 




مؤثرترین راههای پیشگیری از اسهال
مؤثرترین راههای پیشگیری از اسهال● تغذیه با شیرمادر
کودکی که در ۶ ماه اول زندگی منحصراً با شیرمادر تغذیه می شود کمتر به اسهال مبتلا می شود و در صورت ابتلا ، شدت بیماری در او کمتر است . 
خطر ابتلا به اسهال شدید و مرگ و میر ناشی از آن در کودکانی که در ۶ ماه اول زندگی از شیرمادر تغذیه نمی کنند ممکن است تا چندین برابر بیشتر از کودکانی باشد که منحصراً از شیرمادر تغذیه می کنند . 
تغذیه با شیرمادر از ابتلا به بیماری اسهال جلوگیری می کند .
محتویات شیرمادر به مقاومت بدن در مقابل اسهال و سایر بیماریها کمک می کند . بنابراین کودکی که از شیرمادر تغذیه نمی شود بیشتر در معرض خطر ابتلا به اسهال و سایر بیماریهاست . 
ـ از شیشه ، پستانک و سایر وسایل که ممکن است آلوده و موجب اسهال شوند نباید استفاده کرد . 
ـ اگر شیرخشک یا شیرگاو برای تغذیه کودک استفاده می شود بهتر است بجای شیشه و پستانک از فنجان یا قاشق استفاده شود . 
ـ تغذیه کودک با بطری یا شیشه شیرخوری چون ابتلا به بیماری اسهال را افزایش می دهد ، لذا به هیچوجه توصیه نمی شود . 
ـ در ۶ ماهه دوم زندگی ، همراه باشیر مادر باید به کودک غذای کمکی داد . 
ـ غذای کمکی باید مقوی بوده و بصورت نیمه جامد و پوره تهیه شود . ادامه دادن شیرمادر همراه با غذای کمکی خطر ابتلا به اسهال شدید و مرگ در اثر اسهال را کاهش می دهد . 
ـ نکات بهداشتی که بایستی هنگام تهیه و خوراندن غذا به کودک رعایت شود . 
ـ قبل از تهیه غذا و قبل از غذا دادن به کودک دستهای خود را با آب و صابون خوب بشویید . 
ـ هنگام تهیه غذای کودک سعی کنید محل تهیه و ظروف آن تمیز و بهداشتی باشد . 
ـ میوه و سبزی خام را قبل از دادن به کودک با آب تمیز کاملاً بشویید و در صورت امکان ضدعفونی کنید . 
ـ غذای کودک را خوب بپزید و حتی الامکان آن را تازه تهیه کنید . اگر غذا را نگاه می دارید آن را در یخچال و یا جای خنک نگاهداشته و روی آن را بپوشانید و در صورت عدم وجود یخچال هنگامی که می خواهید این غذا را به کودک بدهید آن را کاملاً بجوشانید . 
ـ غذا را با قاشق تمیز به کودک بدهید و از بطری استفاده نکنید . 
● شستن دستها : 
ورود میکرب از مدفوع به دهان باعث اسهال می شود . میکرب از طریق دست ، مواد آلوده و چرک زیر ناخنها هم منتشر می شود . برای پیشگیری از اسهال باید ورود میکروب به دهان کودک را متوقف کرد .
▪ دستها باید با آب و صابون بخصوص در موارد زیر شسته شوند ؛ 
ـبعد از تمیز کردن کودکی که مدفوع کرده است . 
ـ بعد از رفتن به توالت 
ـ قبل از آماده کردن غذا 
ـ قبل از خوردن غذا 
ـ قبل از غذا دادن به کودک 
ـ معمولاً کودکان دست خود را به دهان می برند . بنابراین شستن مرتب دستهای کودک مخصوصاً 
قبل از غذا خوردن ضروری است . 
● استفاده از توالت بهداشتی : 
یکی از مهمترین اقداماتی که خانواده ها می توانند برای پیشگیری از انتشار میکروب و بیماری اسهال به عمل آورند ، دفع صحیح مدفوع در محل مناسب است . اکثر بیماریها ، مخصوصاً اسهال ، از میکربهای موجود در مدفوع انسان ایجاد می شوند . این میکروبها از طریق آب ،‌غذای آلوده و دستهای کثیف و غیربهداشتی وارد بدن انسان می شوند . 
برای دفع مدفوع باید همیشه از توالت بهداشتی استفاده کرد . 
اگر امکان استفاده از توالتهای بهداشتی وجود ندارد ، باید تا حد امکان دفع مدفوع در محلی دور از خانه ها ، جاده ها ، منابع آب و محل بازی کودکان باشد . پس از اجابت مزاج باید مدفوع را دفن کرد . 
برخلاف باور عمومی ، مدفوع کودکان خردسال به مراتب آلوده تر از مدفوع بزرگسالان است . لذا حتی کودکان خردسال نیز باید از توالتهای بهداشتی استفاده کنند . اگر کودکان خارج از توالت اجابت مزاج نمایند باید بلافاصله مدفوعشان جمع آوری شده ، داخل توالت ریخته یا مدفون گردد . 
توالتها باید بطور مرتب شسته و تمیز شوند و در محل سرپوشیده باشند . 
مدفوع حیوانات را باید از محیط زندگی و منابع آب دور نگهداشت . 
● استفاده از آب آشامیدنی سالم 
خانواده هایی که از آب لوله کشی سالم استفاده می کنند کمتر دچار بیماری می شوند . 
خانواده هایی که به آب لوله کشی سالم دسترسی ندارند نیز می توانند با اقدامات زیر از ابتلا به بیماریها بخصوص اسهال پیشگیری نمایند . 
۱) چاههای آب را سرپوشیده نگاه دارند . 
۲ ) محل مدفوع و فاضلاب ( شامل آب حاصل از شستشوی البسه و ظروف ) باید حدود ۱۵-۱۰ متر دورتر از منبع آب مصرفی برای پخت غذا ، آشامیدن ، حمام کردن و شستشو نگاهداشته شوند . 
۳ ) سطلها ، طنابها و کوزه هایی که برای جمع آوری و ذخیره کردن آب استفاده می شوند باید پاکیزه نگاهداشته شوند ( برای مثال بجای این که سطل را بر روی زمین قرار دهند آن را آویزان کنند ) . 
۴ ) حیوانات را از منابع آب آشامیدنی دور نگهدارند . 
- آب را در خانه نیز می توان تمیز نگه داشت اگر : 
آب آشامیدنی در بشکه تمیز و سرپوشیده ذخیره شود . 
برای برداشتن آب از بشکه ، از ملاقه یا ظرف تمیز استفاده شود . 
هیچ کس اجازه نداشته باشد که دست خود را وارد منبع آب کند یا مستقیماً از منبع آب بخورد. 
حیوانات خارج از خانه نگهداری شوند . 
در صورتی که آب لوله کشی وجود ندارد با جوشانیدن آب می توان از ابتلا به اسهال و سایر بیماریها پیشگیری کرد . 
آب لوله کشی سالمترین آب آشامیدنی است . آب سایر منابع اغلب دارای میکروب است . حتی آب صاف و زلال نیز ممکن است حاوی میکروب باشد . 
جوشاندن آب سبب کشته شدن میکروبها می شود . بنابراین در صورت امکان آب منابعی مانند نهرها ، چشمه ها ، چاهها ، مخزنها و یا تلمبه های عمومی باید اول جوشانده و قبل از آشامیدن سرد شوند . مخصوصاً جوشاندن آب برای استفاده شیرخواران و کودکان خردسال بسیار مهم است زیرا آنان کمتر از بزرگسالان در مقابل میکروبها مقاومت دارند . 
میکروبها توسط مگس پخش می شوند . پس مانده های غذا ، آشغال ، میوه و سبزیهای مانده محیط مناسبی برای ازدیاد مگس می باشد . 
زباله های خانه را می توان در گودالی ریخت و روی آن را با خاک کافی پوشاند و یا سوزاند تا از انتشار میکروبهای بیماری زا پیشگیری شود .

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 21:20 | لینک  | 



اهمیت امگا-۳ در کودکان
اهمیت امگا-۳ در کودکانامگا-۳ نام یک گروه از اسیدهای چرب غیر اشباع ضروری است که دو نوع بسیار مهم آن شامل EPA و DHA می‌باشد و از آنجا که در بدن به مقدار بسیار ناچیزی تولید می‌گردد لذا ضروری است که از رژیم غذایی روزانه دریافت گردد. نقش امگا-۳ در بسیاری از سیستم‌های بدن از جمله مغز به خوبی مشخص شده است. شکی نیست که بیشتر متخصصان تغذیه توصیه می‌کنند که اسیدهای چرب بلند زنجیره‌ی غیراشباع امگا-۳ باید از طریق مصرف غذاهای دریایی حاصل شود. متاسفانه این غذاها به دلایل متعدد مانند مزه‌ی آن و هزینه‌ی بالا به مقادیر کافی توسط بچه‌ها مصرف نمی‌شود. بنابراین مصرف مکمل‌ها به عنوان یک روش انتخابی مناسب‌تر برای کودکان است زیرا مکمل‌ها مقدار کنترل شده‌ای از مواد ضروری را به بدن می‌رسانند و می‌توان مکمل‌ها را در شکل‌های جذاب برای بچه‌ها ساخت، زیرا زمانی که محصولی توسط کودک پذیرش نشود، مصرف هم نمی‌شود. 
● در بارداری و شیردهی:
۶۰% از وزن مواد ساختاری مغز (بدون آب) اسیدهای چرب بوده که نیمی از این مقدار را امگا-۳ (EPA و DHA) تشکیل می‌دهد.
۱) نتایج بررسی‌ها نشان می‌دهد که تا ۲۰% از ترکیب اسیدهای چرب مغز را DHA تشکیل می‌دهد. DHA در بافت مغز انسان با سرعت در طی سه ماهه‌ی سوم بارداری تجمع می‌یابد و قابل ذکر است که DHA نقش مهمی در تکامل سیستم عصبی مرکزی و سیستم بینایی ایفا می‌کند.
۲) نتایج بررسی‌ها نشان داده است الگوی خواب در نوزادانی که مادرانشان تراز DHA پلاسمایی بالاتری دارند تکامل بهتری را در سیستم عصبی مرکزی CNS نشان می‌دهند. 
۳) مصرف مکمل‌های حاوی امگا-۳ ممکن است در کمک به کاهش بروز زایمان زودرس موثر باشد و در نتیجه وزن نوزاد هم به میزان طبیعی افزایش می‌یابد.
۴) مقدار DHA در پلاسمای مادران Multigravidae به طور بارزی کمتر از مادران Primigravidae است، لذا بعد از بارداری اول، نیاز بیشتری جهت دریافت امگا-۳ می‌باشد.
۵) پیشروی در شیردهی (از روز اول تا روز ۲۸) سبب تجمع منابع اسیدهای چرب غیراشباع می‌شود، که نشان‌دهنده‌ی ارتباط تغذیه‌ی مادر با PUFA و ترکیبات شیرمادر می‌باشد.
۶) دوز توصیه شده برای DHA در طی بارداری و شیردهی براساس DRLs (Drug Recommended Intake) جدید حداکثر ۴/۱ گرم در روز در طی بارداری و ۳/۱ گرم در روز در زمان شیردهی می‌باشد. 
۷) هوش (IQ): در یک بررسی‌ نشان داده شده است که مصرف مکمل‌های حاوی PUFA در نوزادان از بدو تولد تا ۴ ماهگی و سنجش Cognitive Behavior در سن ۱۰ ماهگی، سبب افزایش درصد توجه در آنها می‌شود و همچنین این یافته‌ها نشان می‌دهد در نوزادان دریافت مکمل‌های اسیدهای چرب ضروری غیراشباع در کمک به پیشرفت هوش و درک و زیرکی این کودکان به ویژه درجه‌ی IQ ممکن است موثر باشد.
۸) در بررسی‌هایی روی ۷۴۲۱ خانم باردار در انگلستان که ۴ هفته یا بیشتر ماهی مصرف کرده بودند نشان داده شد فرزندانشان بعد از تولد در تست Mac Arthur برای درک مطلب امتیاز، ۷۲ را کسب کرده (۹۵% بین ۷۱ تا ۷۴) و در مقایسه با مادرانی که ماهی مصرف نکرده بودند و امتیاز ۶۸ را کسب کردند، ۴ درجه افزایش مشاهده گردید.
۹) تمرکز و پیش فعالی: (ADHD) در بررسی‌ها روی کودکان نشان داده شد فرزندان مادرانی که DHA بالاتری را دریافت کرده بودند Cognitive Development بهتری را در سال اول زندگی و به ویژه در زمینه‌ی کاهش حواس‌پرتی در سال دوم زندگی نشان دادند. همچنین در این بررسی نشان داده شد که بین میزان توجه نوزادان و کودکان نوپا با میزان DHA مادر در هنگام تولد ارتباط وجود دارد.
۱۰) دریافت اسیدهای چرب غیراشباع با زنجیره‌ی سنگین به طور بارزی علایم مربوط به ADHD را به ویژه در کودکان دارای مشکل یادگیری کاهش می‌دهد.
۱۱) اختلالات یادگیری: یک بررسی روی ۱۱۷کودک در سن ۵ تا ۱۲ سالگی که مبتلا به اختلال یادگیری و مشکلات رفتاری اجتماعی بودند با مصرف روزانه‌ی اسیدهای چرب غیراشباع باند زنجیره‌ی امگا-۳ و یا دارونما به مدت سه ماه نشان داد که مصرف مکمل‌ها باعث بهبود چشمگیر در صحبت کردن، خواندن و رفتارشان بعد از سه ماه می‌شود. همچنین نشان داده شده است که مصرف مکمل‌های اسیدهای چرب غیراشباع بلند زنجیره ممکن است در کمک به درمان مشکلات آموزشی، پرورشی و اخلاقی در بین کودکان مشکل عدم تطابق Coordination Disorder موثر باشد. 
۱۲) در سال‌های بلوغ: در یک بررسی نشان داده شده است که مصرف مکمل‌های حاوی EPA امگا-۳ به همراه DHA میزان نور اپی‌نفرین پلاسما در نوجوانانی که تحت شرایط استرس مزمن و یا حتی افسردگی هستند به طور بازری کاهش می‌یابد.
۱۳) در یک بررسی روی نوجوانان بزهکار نشان داده شده است که تاثیر مصرف همزمان ویتامین‌ها، مواد معدنی و اسیدهای چرب ضروری سبب کاهش رفتارهای ضداجتماعی به ویژه خشونت می‌شود. 
۱۴) سیستم ایمنی و آسم کودکان: در یک بررسی برای اثبات رابطه بین بیماری‌های تنفسی و تغذیه نشان داده شد که مصرف ماهی چرب ممکن است به عنوان یک عامل محافظتی برای آسم در کودکان باشد. 
۱۵) شواهد زیادی حاکی از آن است که مصرف اسیدهای چرب بلند زنجیره امگا-۳ مرتبط با شیوع کمتر آسم در کودکان می‌باشد. مصرف مکمل‌های حاوی اسیدهای چرب امگا-۳ ممکن است در کمک به کاهش بیماری اتوایمون جزایر لانگرهانس در کودکانی که از نظر ژنتیکی احتمال بیشتری برای ابتلا به دیابت نوع I را دارند، موثر باشد.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 21:19 | لینک  | 


توصیه هایی به مادران برای مراقبت از کودکانشان
توصیه هایی به مادران برای مراقبت از کودکانشان● تغذیه نوزاد : 
▪ تغذیه نوزاد را بلافاصله بعد از زایمان شروع کنید و ادامه دهید . این کار باعث تولید بیشتر شیر میشود. 
▪ قبل از شیر دادن حتما دستهای خود را بشویید و استحمام روزانه فراموش نشود.
▪ شیر روزهای اول ( آغوز یا ماک ) که زرد رنگ است بسیار مغذی و دارای مواد ایمنی بخش برای نوزاد است و او را از بسیاری بیماریها حفاظت میکند.آن را از فرزندتان دریغ نکنید.
▪ هنگام شیر دادن نوزاد را بغل کرده سر اورا بالاتر بگیرید و تمام نوک سینه و بیشتر هاله قهوهای رنگ داخل دهان نوزاد باشد.
▪ بهتر است در هر بار از هر دو سینه به نوزادتان شیر بدهید. 
▪ بعد از تخلیه یک سینه نوزاد را به صورت ایستاده بغل گرفته و به آرامی پشت اورا ماساژ دهید تا هوای معده تخلیه شود . سپس سینه دیگر را در دهان فرزندتان بگذارید.
▪ بعد از شیر خوردن او را به پهلوی راست بخوابانید تااحتمال ورود شیر به ریه کودک را به حداقل برسانید.
▪ هر زمانی که نوزاد تقاضای شیر داشت به او بدهید . شیردهی ساعت خاصی ندارد.( هر۳-۱ساعت )
▪ اگر به هر دلیلی از شیرخوارتان دور میشوید مانند کار و بیماری یا مسافرت هر ۲ ساعت شیر خود را بدوشید .
▪ شیر دوشیده شده مادر تا ۶ ساعت در درجه معمولی اتاق و تا ۲ روز در یخچال قابل نگهداری است. 
▪ برای تشخیص کافی بودن شیر مادر به تعداد دفعات ادرار و مدفوع کودک و نیز میزان وزن گیری او توجه شود. روزانه تا ۷-۶ بار دفع طبیعی است .
▪ از دادن آب قند و ... خودداری کنید و تنها استفاده از قطره مولتی ویتامین بنا به تجویز پزشک مجاز است. تا ۶ ماهگی فقط شیر مادر و بعد از آن غذای کمکی به فرزندتان بدهید. 
● پوست و مو :
▪ پوست نوزادان به ویژه نوزادان پره ترم ( نارس )نازک/ ظریف / وکمی قرمز رنگ است . پوست بعضی نوزادان در هنگام گریه کردن به دلیل کندی جریان خون ونیز زود بسته شدن گلوت قبل از شروع گریه به رنگ قرمز تیره یا بنفش کبود دیده میشود . باید گفت که مورد نگران کننده ای وجود ندارد وبا رشد کودک این حالت برطرف میشود.
▪ روی پوست نوزادان ماده چرب و سفید رنگی به نام ورنیکس دیده میشود . این ماده در تامین حرارت بدن نوزاد موثر است ونباید آن را پاک کرد .
ورنیکس خود به خود طی ۳-۲ روز بعد از تولد از بین میرود . مادر باید توجه داشته باشد که لباس نوزاد را هر روز تعویض کند زیرا ممکن است مقداری از ورنیکس به لباس نوزاد چسبیده باشد .
▪ باید نوزاد را هر روز یا یک روز در میان حمام کرد وجهت حفظ ایمنی او از وان مخصوص نوزاد باید استفاده شود. توجه کنید ارتفاع آب باید پایین تر از ناف نوزاد باشد.
▪ نوزادان دارای موهای نرم و نازکی هستند که ممکن است مقدار آن روی پیشانی / شانه ها و پشت بیشترباشد. به این موهای نرم و کرکی لا نوگو گفته میشود که در اثر سایش با اطراف تا حداکثر ۴-۲ هفتگی میریزد.Lanugo 
▪ ممکن است سرعت ریزش موها زیاد باشد و ظاهرا سر کم مو به نظر آید و یا طاسی موقت دیده شود . موهای دایمی تا ۶ ماهگی رشد می یابند و ممکن است رنگ آنها با موی قبلی متفاوت باشد.
▪ مدت کوتاهی بعد از تولد روی گونه اکثر نوزادان لکه ها یا دانه های قرمز رنگی دیده میشود وممکن است در طول روز کم رنگتر ویا پر رنگتر شوند. این لکه ها ناشی از حساسیت پوست نوزاد به بعضی مواد غذایی خورده شده توسط مادر ویا تماس مداوم گونه با سینه مادر و یا بوسیدن نوزاد می باشد. توصیه میشود مادرمواد حساسیت زا نخورد و گونه نوزاد را با پماد چرب کند و اطرافیان را از بوسیدن کودک منع نماید.
● ملاج یا فونتانل نوزاد:
▪ روی سر نوزاد در قسمت بالا وجلو بخش نرمی وجود دارد که با آن فونتانل قدامی گفته میشود . 
ملاج قدامی لوزی شکل و اندازه طبیعی آن۱۰+_ ۲۰ میلیمتر است و تا سن ۱۸-۱۲ ماهگی بسته میشود . فونتانل پشتی یا خلفی در پشت سر به اندازه نیم در نیم سانتیمتر دیده میشود و تا حداکثر سن ۴ ماهگی بسته میشود. 
▪ ممکن است ملاج نبض داشته باشد و یا هنگام گریه برآمده تر به نظر آید که کاملا طبیعی است . مادر باید بداند اگر ملاج فرورفته / برجسته یا بزرگتر و کوچکتر از حد طبیعی بود به پزشک مراجعه کند. 
▪ دیر بسته شدن ملاجها نشانه مسائلی مثل کمبود کلسیم / هیدروسفالی ( تجمع مایع در سر ) و بعضی بیماریهای مادر زادی است و زود بسته شدن آن نشانه میکروسفالی و عقب ماندگی ذهنی است.
● مراقبت از ناف : 
▪ ناف نوزادان تا ۱۰-۷ روز و حداکثر۱۵ روز بعد از تولد از محل خود جدا میشود. در صورت عدم رعایت بهداشت نوزاد ممکن است عفونت کرده و حتی منجر به عفونت حفره پریتوان ( پریتونیت ) شود 
▪ شستشوی روزانه ناف با آب و صابون یا الکل طبی۳-۲ بار وبستن پوشک کودک زیر ناف تا آلوده به ادرار و مدفوع نشود و در معرض هوا باشد از اقدامات موثر پیشگیرانه میباشد.
▪ علائم عفونت ناف عبارتند از داشتن ترشح چرکی / گرمی / قرمزی و ورم ناف و د یر افتادن ناف. والدین با دیدن این نشانه ها باید با پزشک مشورت کنند.
● نکات مهم :
▪ در صورت دیدن ترشحات زرد رنگ و چسبنده در چشم طوری که پلکها باز نمیشوند احتمال عفونت چشم نوزاد مطرح است که با نظر پزشک باید تحت درمان دارویی قرار گیرد.
▪ مراقب سوختگی محل پوشک نوزاد باشید .( راش پوشک )
▪ درجه حرارت اتاق نوزاد باید بین ۲۸-۲۵ درجه سانتیگراد ودرجه حرارت بدن نوزاد ۳۷-۵/ ۳۶ حفظ شود . 
▪ باید شرایطی فراهم کرد تا نوزاد خواب کافی داشته باشد . نوزادان در طول شب ۳-۲ بار برای شیر خوردن بیدار میشوند حدود ۱۶-۱۵ ساعت در شبانه روز میخوابند.( ساعات خواب در کودکان ) 
▪ نی نی لای لای فقط تا سن ۴-۳ ماهگی مناسب خوابیدن شیرخوار است زیرا بعد از این سن کودک قادر است آن را برگرداند و احتمال آسیب به کودک وجود دارد .
▪ اگر سینه نوزاد متورم است نباید آنرا فشار داد.
▪ تنفس هوای آزاد در طول روز برای نوزادان و کودکان ضروری است و در فرصت مناسب باید هوای اتاق راعوض کرد . کودکی که دائما در اتاق گرم زندگی کند اشتها به غذا نخواهد داشت . نوزاد باید را زمانی از اتاق بیرون برد که درجه حرارت هوا بالاتر از ۱۵ درجه سانتیگراد باشد .
مناسبترین وقت در زمستان بین ساعات ۱۰ صبح تا ۲ بعد از ظهر است . در این هنگام کودک ناراحت نمیشود .
▪ باید اجازه داد تا صورت نوزاد کمی آفتاب بخورد . باید دقت داشت زمان و شدت آفتاب گرفتن کودک نباید طولا نی شود . نور آفتاب و اشعه ماورا بنفش آن برای ساخته شدن ویتامین د در بدن لازم است . تابیدن نور آفتاب از پشت شیشه در ساخته شدن ویتامین دی در کودک ( همچنین بزرگسالان ) تاثیری ندارد.
▪ اگر سرو صورت و دستها به مدت نیم ساعت در معرض نور مستقیم نور آفتاب قرار گیرد ویتامین د ساخته شده نیاز یک هفته بدن را تامین میکند.
▪ از تابیدن نور خورشید به چشمهای نوزاد جلوگیری کنید.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 21:18 | لینک  | 


چگونه تحمل تزریقات را برای کودکان آسان‌تر کنیم؟
چگونه تحمل تزریقات را برای کودکان آسان‌تر کنیم؟بیشتر شیرخواران و کودکان نوپا تا دومین سالروز تولد خویش احتمالاً تا ۲۰ بار از داروها و واکسن‌های مختلف، تزریق دریافت کرده‌اند، در حالی‌که کودکانی که دچار مشکلاتی چون آلرژی، آسم یا دیابت هستند، بسیار بیشتر از این با سوزن و پزشک آشنا شده‌اند. عجیب نیست که سوزن و آمپول (و البته پزشکان) چیزهائی هستند که اغلب کودکان را به وحشت می‌اندازند.
● هنگامی‌که تزریق صورت می‌گیرد
شاید مهم‌ترین کاری که از دست شما بر می‌آید این است که آرامش‌تان را حفظ و خودتان را جمع و جور کنید، گرچه بچه‌ها نمی‌توانند حرف بزنند، ولی ترس و اضطراب را، به‌ویژه در والدین، احساس می‌کنند. اضطراب پدر و مادر، به ترس و احساس ناامنی در کودک دامن می‌زند، اگر احساس می‌کنید دارید کم‌کم دچار اضطراب می‌شوید، چند نفس عمیق بکشید و عضلات خود را شل کنید.
● کارهای دیگری که می‌توانید انجام دهید، از این قرارند:
▪ اسباب‌بازی‌ای که کودک‌تان را آرام می‌کند، به‌همراه داشته باشید، به‌همراه آوردن حیوان یا پتوی مورد علاقه کودک، بسیار کمک کننده است.
▪ در طول تزریق کودکتان را در آغوش گرفته و با او حرف بزنید، در آغوش گرفتن و ناز و نوازش کردن کودک، بسیار به آرام شدن وی کمک می‌کند. صدای پدر و مادر احساس ایمنی به کودک می‌بخشد، سپس به نرمی ترانه مورد علاقه و آشنای فرزندتان یا کلمات اطمینان‌بخشی را در گوش وی زمزمه کنید.
▪ از پستانک یا بطری شیر استفاده کنید.
● آماده ساختن کودکان بزرگ‌تر برای تزریق
وقتی‌که کودک بتواند صحبت کند، می‌توان درباره فوائد درمان با وی سخن گفت، از آن‌جا که آمپول‌ها به‌طور کلی دردناکند، بچه‌ها اغلب آن‌ها را مضر به‌حال خود و حتی نوعی تنبیه تلقی می‌کند، سعی کنید به کودک‌تان بفهمانید که این تنها راهی است که دارو می‌تواند وارد بدن وی شود و مانع آزار رساندن خود بیماری به وی گردد. هیچ‌گاه اجازه ندهید کودک به شیوه و با طرز فکر خاص خود درباره تزریق آمپول بیندیشد.
با کودک‌تان روراست بوده، بپذیرید که آمپول ممکن است تا حدی برای وی دردناک باشد، ولی این درد را با نیش پشه مقایسه و تأکید کنید تنها چند ثانیه به طول می‌انجامد.
کودکانی که از پیش خبر دارند قرار است آمپول تزریق کنند، عموماً بهتر از کودکانی که بدون مقدمه با تزریق مواجه می‌شوند، رفتار می‌کنند. ولی لازم نیست تا روز تزریق چیزی به او بگوئید. اگر خیلی زود موضوع را با او در میان گذارید، ممکن است نوعی وسواس در او به‌وجود آید، حتی بد نیست، زمانی‌که به سمت مطب پزشک می‌روید، به او اطلاع دهید.
اگر به کودک‌تان اطمینان دهید که هیچ تزریقی در کار نخواهد بود، و وی در جریان معاینه پزشک به موضوع آگاهی یابد، در واقع نوعی تضاد را در ذهن او دامن زده‌اید. بهتر است مثلاً به او بگوئید ”از دکتر می‌پرسیم، ولی خودم هنوز نمی‌دانم آمپول لازم است یا خیر.“
● تکنیک‌های پرت کردن حواس و فکر کودک
خواندن با صدای بلند، صحبت کردن با وی یا نگاه کردن به تلویزیون جملگی کارهائی هستند که در اتاق انتظار مطلب پزشک فکر و حواس کودک را از موضوع درد و آمپول دور می‌کنند، قبل از انجام تزریق از کودک‌تان بخواهید: 
▪ نفس عمیقی بکشد و در طول تزریق آن را بیرون دهد.
▪ در طول تزریق با صدای بلند اعداد را بشمارد
▪ مثلاً می‌توانید بگوئید: ”همین که تا پنج شمردی، تزریق تمام شده.“
▪ دست کودک‌تان را به همان شدت درد تزریق بفشارید.
● گریستن بد نیست
بیشتر کودکان پس از ترزیق می‌گریند، این روش آن‌ها در برخورد با مشکل تزریق و درد حاصل از آن است. لذا، کاری نکنید که کودک گریستن را کار بدی بداند. پس از انجام تزریق کودک‌تان را تحسین کنید: ”خیلی خوب بود.“ حتی بد نیست به‌عنوان پاداش رفتار خوبش در مطب پزشک کار ویژه‌ای برای او انجام دهید.
● عوارض شایع تزریقات
برخی از تزریقات، به‌ویژه واکسن‌ها، عوارض موقتی و جزئی، مانند تب ملایم یا احساس درد در بازو، به‌دنبال دارند. برای به حداقل رساندن این عوارض، می‌توانید پیش و پس از تزریق به کودک استامینوفن بدهید، برای تزریق مقدار صحیحی از دارو توضیحات روی جعبه بسته‌بندی یا داخل آن را به دقت مطالعه نمائید. همچنین می‌توانید از کیسه یخ برای محل تزریق استفاده کنید تا از قرمزی و تورم احتمالی کاسته شود. اگر نگران واکنش شدید بدن فرزندتان به واکسن هستید، در اولین فرصت با پزشک یا بخش فوریت‌ها تماس بگیرید.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 21:16 | لینک  | 


چگونه سلامت بینایی کودکان را حفظ کنیم
چگونه سلامت بینایی کودکان را حفظ کنیمبرای پدر و مادرها لذتی بالاتر از چشم دوختن به چهره معصومانه فرزندشان نیست، اما در حین این خیره شدن دلچسب، به بینایی وی نیز توجه کنید چرا که ردیابی و درمان به موقع مشکلات چشمی برای حفظ سلامت دیداری کودکتان از اهمیت حیاتی برخوردار است.
● زمان مناسب برای آغاز معاینات
کودکان نیازی نیست که برای انجام معاینات چشم حتما به حرف آمده باشند زیرا اکثر چشم پزشکان اطفال از ابزاری همچون عروسک‌های دستی برای ارزیابی توان بینایی کودکان خردسال بهره می‌برند.
برای این مهم هم می‌توان به چشم پزشک و هم اپتومتریست مراجعه کرد زیرا هر دو در معاینه، تشخیص و درمان بیماری‌های چشم مهارت دارند با این تفاوت که اپتومتریست از عهده انجام معالجات همراه با جراحی بر نمی‌آید.
حتما این پرسش در ذهن‌تان شکل می‌گیرد که کودک چه زمان نیازمند اولین معاینه چشم است؟ آکادمی چشم‌پزشکی آمریکا در این خصوص چنین توصیه می‌کند: نوزادان تازه متولد شده باید توسط پزشک اطفال در زایشگاه برای بررسی سلامت عمومی چشم مورد معاینه قرار گیرند. در این میان نوزادان در معرض ریسک بالا همچون زودرس‌ها و یا آنهایی که سابقه خانوادگی ابتلا به مشکلات چشمی دارند و همچنین نوزادان دارای ناهمخوانی‌ها و اختلالات آشکار چشم باید توسط یک پزشک متخصص چشم معاینه شوند.
در سال نخست حیات تمامی نوزادان باید به طور منظم در کلیه مراجعات معمول به پزشک، از نظر سلامت چشم کنترل شوند. حدود سن ۵/۳ سالگی کودکان باید تحت تست‌های سنجش تیزی حس بینایی قرار گیرند و سن ۵ سالگی نیز موعد انجام تست تخصصی چشم و ارزیابی (eye alignment) می‌باشد. پس از ۵ سالگی کنترل‌های منظم بینایی در مدرسه یا مطب پزشک کفایت می‌کند البته ظهور علائمی همچون لوچی یا سردردهای مکرر نیز به معنای ضرورت مراجعه سریع به پزشک می‌باشد. جدای از این موارد کودکانی که از عینک یا لنز استفاده می‌کنند، نیازمند معاینات سالانه برای بررسی تغییرات بینایی هستند.
نشانه‌های بیانگر مشکلات بینایی در اطفال خردسال عبارتند از: حساسیت شدید به نور، مالیدن مداوم چشم‌ها، قدرت تمرکز پایین، ضعف توان ردیابی اشیاء، حرکات غیرعادی چشم‌ها ( پس از ۶ ماهگی)، قرمزی مزمن چشم‌ها، اشک آمدن‌های مکرر و سفیدی مردمک.
در کودکان سن دبستان باید نشانه‌های دیگری را نیز مد نظر داشته باشید همچون ناتوانی در دیدن اشیاء واقع در یک مسافت، نشستن در فاصله خیلی نزدیک به تلویزیون، لوچی و ناتوانی در خواندن کلمات درج شده بر روی تخته سیاه.
والدین باید به دقت رفتارها و حرکات کودک‌شان را به لحاظ شناسایی به موقع علائم ذکر شده مورد توجه قرار دهند تا در صورت ردیابی هرگونه نشانه‌ای مبنی بر وجود بیماری‌های چشم، کودک بلافاصله مورد معاینه و درمان قرار گیرد تا مشکل حالت دائمی پیدا نکند چرا که امراض چشمی در صورت شناسایی به موقع غالبا برگشت‌پذیر هستند.
● بینایی نوزادان تازه متولد شده
ارزیابی نحوه دید و قوت بینایی یک نوزاد کار دشواری است البته به لحاظ علمی ثابت شده که بینایی تا سن ۶ ماهگی نسبتا مبهم و تیره و تار است. پس از آن سطح دید به سرعت بهبود پیدا می‌کند. در مرحله بعدی نوزاد به «دید استریو» مجهز می‌شود بدین شکل که تصویر مشاهده شده با یک چشم را با تصویری که با چشم دیگرش می‌بیند، تلفیق می‌کند. کودکان به تدریج از طریق انجام رفتارهایی همچون نگاه کردن مستقیم به چهره والدین، به ادراک و استنباط عمقی دست پیدا می‌کنند.
● مشکلات معمول چشم
چندین بیماری چشمی وجود دارد که می‌تواند کودکان را تحت تاثیر قرار دهد. اکثر این اختلالات از طریق یک تکنیک معاینه چشم و استفاده از «چارت تیزی» در جریان سال‌های پیش از دبستان قابل ردیابی هستند. عارضه (Amblyopia) (تنبلی چشم) به ضعف بینایی در یک چشم که به نظر می‌رسد ظاهری نرمال دارد، اطلاق می‌شود. دو علت معمول این بیماری عبارتند از لوچی و تفاوت در خطای انکسار بین دو چشم. عارضه مزبور در صورت عدم درمان، می‌تواند به از بین رفتن غیرقابل برگشت بینایی در چشم تحت تاثیر قرار گرفته بینجامد. در این حالت مکانیسم برنامه‌ریزی مغز سیگنال‌های ارسالی از چشم مزبور را نادیده می‌گیرد. بهترین دوره برای درمان این بیماری سال‌های پیش از دبستان است.
عارضه (strabismus) به عمل ناهماهنگ دو کره چشم اطلاق می‌شود به طوری که محورهای دید در چشم نتوانند در محل شئی مورد دید به هم برسند.
با ردیابی به موقع می‌توان از طریق بستن چشم سالم، چشم دچار انحراف را وادار به فعالیت و در نتیجه بازگرداندن بینایی کرد. جراحی و یا عینک‌های خاص نیز می‌توانند به چشم‌ها در ردیف شدن محور بینایی‌شان کمک کنند.
در اینجا بد نیست با اصطلاح خطاهای انکسار نیز آشنا شوید. این عارضه بدان معناست که ساختار چشم به نحو صحیح نور را نمی شکسند و یا خم نمی‌کند بنابراین تصاویر مبهم و تیره و تار به نظر می‌آیند. خطاهای انکسار همچنین می‌توانند به خستگی چشم و یا (amblyopia) منجر شوند. معمول‌ترین شکل خطای انکسار نزدیک‌بینی است. سایر موارد نیز عبارتند از دوربینی و آستیگماتیسم.
نیازی نیست که کودکان برای انجام معاینات چشم حتما به حرف آمده باشند، زیرا اکثر چشم پزشکان اطفال از ابزاری همچون عروسک‌های دستی برای ارزیابی توان بینایی کودکان خردسال بهره می‌برند
نشانه‌های بیانگر مشکلات بینایی در خردسالان عبارتند از:
حساسیت شدید به نور، مالیدن مدام چشم‌ها، قدرت تمرکز پایین، ضعف توان ردیابی اشیاء، حرکات غیرعادی چشم‌ها، قرمزی مزمن چشم‌ها، اشک آمدن‌های مکرر و سفیدی مردمک

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 21:14 | لینک  | 

ان چه می گذرد؟
در مغز کودکان چه می گذرد؟تلاش برای ایجاد ارتباط بین واژه ها و اشیای جدید (البته چیزهایی كه به كودك نشان داده می شود) كمك قابل توجهی به كودك می كند تا به تدریج شناخت خود را از محیط پیرامون بهتر كند.
* كودك ۱۰ ماهه ای را در نظر بگیرید كه بر روی صندلی خود در گوشه آشپزخانه نشسته و به پدر و مادر كه در حال پخت و پز و گفت وگو با یكدیگر و با كودك هستند خیره شده است. این صحنه ساده همه روزه حجم عظیمی از اطلاعات را در مقابل ذهن این كودك قرار می دهد كه می بایست از جانب او تجزیه و تحلیل شوند.
والدین این كودك مرتب جابه جا شده و چیزهای مختلفی را به طرق متفاوت دستكاری می كنند و در عین حال یك سره با یكدیگر صحبت می كنند. علی رغم پیچیدگی شرایط، این كودك می بایست طی سال های پیش رو به طریقی با جریان لغات و كنش هایی كه در پیش روی او قرار می گیرند كنار بیاید. او به طور دقیقی قادر خواهد بود هزاران لغت را به اشیای مربوط به آن لغات نسبت دهد و در عین حال ظرفیت ذهن خود را در تفسیر این حجم فراوان اطلاعات بالا ببرد.
دیر بالدوین(D.Baldwi) به عنوان یك روان شناس، تلاش های درازمدت پژوهشی خود را وقف این واقعیت كرده است كه كودك توانایی بنیادی در اخذ آگاهی دارد. بالدوین تلاش كرده است نشان دهد كه چگونه كودكان و حتی نوزادان اطلاعات فراوان موجود در محیط خود را تجزیه و تحلیل می كنند.
مطالعات بالدوین تاكنون نشان داده است كه كودكان حتی در سنین بسیار كم قابلیت خیره كننده ای در تجمع آگاهی از خود نشان می دهند. این آگاهی می تواند از طریق صدا، كلمات به ظاهر بی معنی و یا حركت بدن صورت گیرد. در مقیاس كلان بالدوین كوشیده است كه انواع مكانیسم های به كار گرفته شده توسط كودكان را برای اخذ آگاهی مشخص سازد. علاوه بر این او تلاش كرده است تأثیر اخذ آگاهی كودك را در بسیاری دیگر از زمینه های رفتاری روشن سازد.
بالدوین سعی كرده است حساسیت نوزادان را نسبت به تجارب محیطی از طریق مطالعه خیره شدن، طرز قرار دادن بدن و نمایش احساسات نشان دهد. این مطالعات نشان داده است كه كودكان ۱۲ تا ۱۸ ماهه وقتی كه مخاطب قرار می گیرند تلاش می كنند ارتباط بین لغاتی كه برای آنها تازه است با اشیای مورد نظر را بیابند.
از این طریق كودك از بسیاری از خطاهای بالقوه مصون می ماند. تلاش برای ایجاد ارتباط بین واژه ها و اشیای جدید (البته چیزهایی كه به كودك نشان داده می شود) كمك قابل توجهی به كودك می كند تا به تدریج شناخت خود را از محیط پیرامون بهتر كند. در بخشی از این مطالعات نشان داده شده است كه كودكان خجالتی مهارت كافی برای ایجاد ارتباط بین واژه ها و اشیای جدید از خود نشان نمی دهند. این امر موجب می شود كه امر یادگیری زبان با تأخیر صورت پذیرد. بالدوین و شاگردان او تلاش كرده اند بفهمند كه آیا كودكان ۳ تا ۴ ساله قادرند آگاهی طرف مقابل خود را بسنجند. 
اگر كودكان بتوانند افراد آگاه و غیرآگاه را از یكدیگر تشخیص دهند كمك فراوانی به یادگیری خود می كنند. فرض كنید كه كودك سه تا چهار ساله مجذوب دنیای دایناسورها شده است. اگر او نام یكی از دایناسورها را از پدر خود بپرسد و پدر او با تردید نامی به زبان آورد، كودك نباید این نام را یاد بگیرد چرا كه پدر او مطمئن نبوده است.
مطالعات بالدوین نشان داده است كه در واقع كودكان وقتی با مخاطبان نامطمئن روبه رو هستند از آنها چیز كمتری می آموزند. مطالعات قبلی بالدوین نشان داده بود كه كودكان ۱۲ تا ۱۸ ماهه می توانند چیزهایی در مورد انگیزه هایی كه رفتار افراد را هدایت می كند، بفهمند. با توجه به این كه رفتار انسان مجموعه پیچیده ای از انگیزه، نمایش و گفتار است این قابلیت در كودكان جوان نقش مهمی در تجمع آگاهی او بازی می كند. 
در حال حاضر موضوع اصلی مطالعات بالدوین پیدا كردن ریشه این توانایی های خیره كننده است. آیا كودكان كمتر از یك سال در تلاش خود برای كشف جهان خارج قادرند ساختارهایی در تركیب پیچیده بیرونی كشف كنند؟
به تعبیر دیگر آیا آنها می توانند واحدهای كنشی در رفتار افراد مخاطب خود را دریابند؟ اگر كودك قدرت تفكیك ساختاری رفتارها را از خود نشان می دهد تا چه حد قادر است این توانایی را در شرایطی كه این واحدهای كنشی چندان آشكار به نظر نمی رسند، دنبال كند؟ برای نمونه بسیاری از رفتارهای انسانی در فرآیندی از كنش ها به شرح زیر جای داده می شود: ما به چیزی خیره می شویم، آن را لمس می كنیم، آن را دست كاری می كنیم، آن را رها می كنیم و سپس جهت بدن خود را به سمت چیز دیگری تغییر داده و فرآیند قبلی را تكرار می كنیم. اگر كودكان بتوانند هریك از این اجزای هدفمند رفتاری را تشخیص دهند در قدم بعد خواهند توانست انگیزه افراد را برای به نمایش گذاشتن آن رفتار دنبال كنند.
با انجام مجموعه فراوانی از آزمایشات، بالدوین و همكاران او توانستند نشان دهند كه در واقع كودكان كم سن می توانند سیل عظیم اطلاعات مربوط به محیط پیرامون خود را تكه تكه دریافت كنند. فراتر از آن، آنها توانستند نشان دهند این توانایی برای درك اجزای رفتار می تواند از جانب كودك در ارتباط قرار بگیرد؛ با انگیزه ای كه رفتار را برانگیخته است.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 1:27 | لینک  | 



فعالیت فیزیکی سبب کاهش خر و پف در کودکان می گردد
فعالیت فیزیکی سبب کاهش خر و پف در کودکان می گرددفعالیت های فیزیکی حتی اگر تاثیری بر کم شدن وزن نداشته باشند، باعث کاهش خرو پف در کودکانی که دارای اضافه وزن هستند می گردد. 
خر و پف که با خوب نخوابیدن ارتباط مستقیم دارد، در اغلب موارد مشکلات آموزشی و رفتاری را در کودکان به دنبال دارد، مشکلاتی از این دست معمولا با اختلالاتی چون کمبود فعالیت یا ADHD اشتباه می شوند. 
داروهایی مانند Ritalin که معمولا به کودکانی که مشکل خواب دارند تجویز می گردد، باعث وخیم تر شدن اوضاع آنها می شود. مسئله قابل توجه در مطالعات اخیر رابطه مستقیمی است که مابین اضافه وزن و خرو پف وجود دارد، شواهد بدست آمده نشان داده میزان اختلالات خوابیدن در کودکان چاق بیش تر از کودکانی با وزن نرمال است. 
اختلالات تنفسی علت اصلی خر و پف در کودکان است، دیویس و تیم تحقیقاتی همکارش برای مطالعه این نکته که آیا فعالیت های فیزیکی موجب کاهش اختلالات تنفسی در کودکان دارای اضافه وزن خواهد شد یا خیر، ۱۰۰ کودک مبتلا به اضافه وزن بین سنین ۷ تا ۱۱ سال را به سه گروه تقسیم کردند، طی ۱۳ هفته گروهی از این کودکان، روزانه به مدت ۴۰ دقیقه و گروه دیگر روزانه ۲۰ دقیقه ورزش می کرده اند. گروه سوم نیز هیچ گونه فعالیت فیزیکی انجام نداده اند. 
این فعالیت ها بر خلاف حرکات ورزشی مرسوم، شامل بازی های مورد علاقه آنها مانند بسکتبال و گرگم به هوا بود، تمامی کودکان با اشتیاق کامل به این بازی ها می پرداختند. 
در ابتدا والدین یک چهارم از این کودکان، اعلام نموده بودند که فرزندشان از مشکلاتی چون خرخر کردن در خواب و اختلالات رفتاری رنج می برد. پس از انجام آزمایشات فوق و افزودن تحرک به برنامه روزانه این کودکان، تنها ۲ درصد از آنها کماکان از مشکلات تنفسی به هنگام خواب رنج می بردند. 
در حقیقت پس از اتمام پروژه نیمی از کودکانی که در خواب خر و پف می کردند و در یکی از دو گروهی که ورزش می کردند حضور داشتند، مشکلشان برطرف شد. آن دسته از کودکانی که مدت زمان بیشتری ورزش می کردند درصد بهبودی، بیشتر بود. هر چند وزن کودکان هیچ تغییری نکرده بود. 
ورزش به تنهایی برای کاهش وزن کافی نیست، هر چند باعث تناسب اندام می شود. در آزمایشات فوق، به احتمال زیاد، فعالیت های بدنی سبب کاهش چربی های اضافی اطراف گردن کودکان شده و در نتیجه عملیات تنفس در هنگام خواب راحت تر انجام می شود. به علاوه،ورزش و تحرک تاثیرات عصبی و متابولیسمی به همراه دارد که باعث عملکرد مناسب تر مغز، رگ های عصبی و ماهیچه ها در هنگام عبور هوا می گردد. 
برای حفظ این نتیجه لازم است هر کودک حداقل یک ساعت در روز فعالیت بدنی داشته باشد. بهتر است والدین در صورت امکان به کودک خود اجازه دهند پس از مدرسه در بیرون از منزل به بازی و ورزش بپردازد و با این کار مقداری از انرژی نهفته اش را بسوزاند، در عین حال فعالیت ممکن است به انجام بهتر تکالیف مدرسه کودکان نیز کمک نماید."

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 1:26 | لینک  | 


مامان ، دستشویی دارم ...
مامان ، دستشویی دارم ...دستشویی رفتن، کاری که افراد بزرگسال و کودکان پس از ۳ یا ۴ سالگی به‌راحتی انجام می‌دهند را باید طی مراحلی به فرزند کوچکمان آموزش دهیم. برای پیگیری روندتکامل کودک در زمینه‌های رفتاری، در این مقاله به همین موضوع یعنی آموزش دستشویی رفتن به کودک پرداخته‌ایم. 
●‌ آشنایی با نکات زیر می‌تواند شما را در شیوه آموزش تواناتر کند.
▪ آموزش توالت رفتن کودک زمانی باید آغاز شود که بدن کودک از نظر جسمی آمادگی پذیرش داشته باشد. یعنی در ابتدا کودک باید از خیس و یا کثیف شدن خویش آگاه شود تا سپس بتواند ادرار یا مدفوع را کنترل کند. 
▪ کامل شدن کنترل ادرار و مدفوع در کودکان شامل کنترل مدفوع در شب و سپس در روز، کنترل ادرار در روز و سپس در شب است. 
▪ بیشتر کودکان بین دو تا سه سالگی آمادگی پذیرش کنترل ادرار و مدفوع را در روز و شب به دست می‌آورند ولی تعداد کمی نیز شاید در ۲۰ ماهگی به این آمادگی برسند. بنابراین آموزش را زودتر شروع نکنید و زمانی که احتمال موفقیت شما و کودکتان زیاد است آموزش را آغاز کنید. 
▪ آموزش توالت رفتن را ابتدا به صورت تئوری شروع کنید. کودک باید از بدن خود آگاهی یابد و درباره چگونگی به وجود آمدن و خروج ادرار و مدفوع برایش توضیح دهید (کودک باید بداند که ادرار و مدفوع بخشی از بدن او نیست). 
▪ نام اشیا، محل‌ها و دستورات ساده را برای او توضیح دهید. 
▪ برای کودک توالت‌های پلاستیکی (لگن) تهیه کرده و گهگاه پیشنهاد استفاده از آن را به جای پوشک یا کهنه به او بدهید. 
▪ به کودک حداقل یک کلمه، اشاره و یا علامت در هنگام داشتن ادرار و یا مدفوع برای خبر کردن یاد بدهید. 
▪ زمانی که کودک خیسی یا کثیفی خودش را اعلام کرد او را به سرعت به توالت برده لباس، کهنه و یا پوشک او را تعویض کرده و از اینکه به شما خبر داده از او تشکر کنید. در ابتدا خیس و یا کثیف بودن او را نادیده گرفته و او را به دلیل خبر کردن تشویق کنید. 
▪ کودک را به دلیل آنکه کارهایش را به تنهایی انجام می‌دهد تشویق کنید. این عمل موجب مستقل شدن کودک می‌شود. 
▪ برای آنکه کودک نسبت به اعمال خود آگاه شود به او بگویید به شلوار خیس و یا کثیفش دست زده و یا آن را ببیند. در حین مدفوع کردن برای او توضیح دهید که مشغول چه کاری است و نام این کار چیست. به تن داشتن لباس خیس و یا کثیف برای کودک ناراحت کننده است. اجازه دهید کودک این ناراحتی را تجربه کند زیرا ناراحتی کودک انگیزه خوبی برای کنترل ادرار و مدفوع و در نتیجه استفاده از توالت خواهد بود. 
▪ کودک باید مسوولیت کارهای خود را به عهده بگیرد برای مثال برای شستن لباس زیر یا شلوار کثیفش از او کمک بگیرید. 
▪ اگر کودک شما به راحتی راه رفته، می‌دود و می‌تواند اشیا را جابه‌جا کند ولی قادر به پوشیدن و در آوردن لباسش نیست باید این اعمال را به او آموزش دهید. به طور مطلوب آموزش مهارت‌های خودیاری چون پوشیدن و درآوردن لباس، شستن دست‌ها و... به کودک باید در این زمان انجام شود (به یاد داشته باشید که آموزش شستن دست‌ها بیش از حد لازم نباشد.) 
▪ اگر کودک در طول روز نیاز به توالت رفتن دارد، به او بگویید چند ثانیه صبر کرده و سپس به توالت برود. اینکار موجب تمرین کنترل ادرار در کودک می‌شود. 
▪ در صورتی که کودک از محل توالت، صدای سیفون و... می‌ترسد ترس‌ها را در او از میان ببرید. او باید محل قرار گرفتن ادرار و مدفوع را ببیند و خودش سیفون را بکشد. کودک را برای صحبت کردن درباره ترس‌هایش تشویق کنید. این کار به شما به‌منظور درک بیشتر و حل مسایل کودک کمک می‌کند. 
▪ کودک را به طور آزمایشی روی توالت بنشانید تا بفهمد که درون آن نمی‌افتد. از یک اسباب‌بازی مخصوص برای تشویق کودک به این کار استفاده کنید. 
▪ توالت باید به راحتی در دسترس کودک بوده تمیز و برای او جالب باشد (برخی والدین از مکان توالت برای تنبیه کودک استفاده می‌کنند. این کار موجب ناامن شدن محل توالت برای کودک شده و او در آنجا احساس ترس می‌کند). 
▪ زمانی که کودک در شلوار خود مدفوع کرده، محل قرار گرفتن مدفوع در توالت را به او نشان دهید. در این صورت کودک جایی را که مدفوع باید انداخته شود بهتر می‌شناسد. 
▪ گاهی اوقات کودکان هنگام دفع احساس درد می‌کنند. خوردن غذاهای فیبردار مانند انواع سبزی‌ها و میوه‌ها و آشامیدن مایعات موجب شلی مدفوع و راحتی دفع می‌شود. برای کودکانی که از آشامیدن خودداری می‌کنند مصرف غذاهایی مانند سوپ مفید خواهد بود در نتیجه عمل دفع در ذهن کودک دردناک محسوب نمی‌شود. 
▪ هنگامی که کودک خودش را در توالت می‌شوید حساسیت‌های بی‌مورد نشان ندهید. زیرا در برخی کودکان توجه منفی والدین بیشتر از توجه مثبت آنها تاثیر داشته و منجر به تکرار رفتار نامناسب در کودک می‌شود. بدیهی است که تکرار رفتار نامناسب کودک برای جلب توجه والدین صورت می‌گیرد. 
▪ از استحمام کودک بلافاصله بعد از خیس و یا کثیف شدن او خودداری کنید زیرا برخی از کودکان یاد می‌گیرند که حمام کردن درست بعد از این عمل خواهد بود.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 1:24 | لینک  | 


۲۸ نکته‌ای که والدین باید درباره واکسیناسیون کودکان بدانند
۲۸ نکته‌ای که والدین باید درباره واکسیناسیون کودکان بدانندتا به‌ حال براساس دستور پزشک، کودکتان را برای تزریق واکسن به مراکز بهداشتی برده‌اید اما خوب است چندنکته را درباره ایمن‌سازی کودکان بدانید...
۱) برنامه ایمن‌سازی کودکان نارس و یا کم‌وزن نیز دقیقا مطابق جدول ایمن‌سازی عادی است و تجویز به موقع واکسن‌ها به این کودکان نیز اکیدا توصیه می‌شود.
۲) شل بودن مدفوع یا سرماخوردگی مانع از انجام ایمن‌سازی نخواهد بود.
۳) سوء‌تغذیه نه تنها مانعی برای ایمن‌سازی نیست بلکه ایمن‌سازی به موقع کودکان مبتلا به سوء تغذیه اکیدا توصیه می‌شود.
۴) برای هیچ واکسنی جز سیاه سرفه محدودیت سنی وجود ندارد و درصورت عدم سابقه ایمن‌سازی باید مطابق برنامه عمل شود.
۵) در اختلالات ایمنی، چه اولیه و چه اکتسابی مثل لوسمی (سرطان خون) و… واکسن‌های ویروسی زنده و واکسن ب‌.ث.ژ منع استعمال دارند.
۶) در مورد واکسن‌های چند نوبتی مثل فلج اطفال، سه گانه و هپاتیت در صورتی که به هر علت ایمن‌سازی طبق فواصل تعیین شده انجام نشده باشد، لزومی به از سرگرفتن واکسیناسیون نبوده و با احتساب واکسیناسیون قبلی، برنامه ایمن‌سازی طبق جدول مربوطه ادامه داده می‌شود.
۷) اگر در تزریق واکسن سه‌گانه به کودک، تب بالای ۴۰ درجه (درجه مقعدی) و یا تشنج عارض شود، در نوبت‌های بعدی باید از واکسن دوگانه استفاده شود. همچنین اگر به علتی در سن زیر هفت سال واکسن دوگانه به جای سه‌گانه مصرف شود، لازم است جمعا سه نوبت تکرار شود و سه‌گانه اولی به جای یک نوبت محسوب خواهد شد.
۸) تزریق واکسن سه‌گانه در کودکانی که دچار ضایعات مغزی پیشرونده ‌باشند ممنوع و باید از واکسن دوگانه استفاده شود.
۹) فاصله بین نوبت سوم واکسن سه‌گانه و یادآوری سه‌گانه نباید از شش ماه کمتر باشد.
۱۰) پس از پایان شش سالگی تلقیح واکسن سه‌گانه مجاز نیست و در صورت لزوم باید به جای آن از واکسن دوگانه ویژه بزرگسالان استفاده نموده است.
۱۱) در صورتی که واکسن‌های زنده ویروسی به طور هم‌زمان مورد استفاده قرار نگیرد، باید بین آنها حداقل یک ماه فاصله باشد.
۱۲) باید حتی‌المقدور از تزریق گاماگلوبولین به اطفال خودداری شود مگر در مواردی که پزشک جایز بداند. در این صورت فاصله تجویز واکسن‌های ویروسی زنده ضعیف شده (به جز تب زرد و پولیوی خوراکی)، با گاماگلوبولین و فرآورده‌های خونی باید لااقل سه ماه باشد.
۱۳) چناچه تا دو هفته بعد از تلقیح واکسن‌های زنده ویروسی (به جز تب زرد و پولیو خوراکی) به هر علت گاماگلوبولین و فرآورده‌های خونی تزریق شود پس از سه ماه واکسن باید تکرار شود.
۱۴) به علت ریشه‌کنی آبله در جهان، تلقیح این واکسن به هیچ وجه لازم نمی‌باشد.
۱۵) واکسن فلج اطفال تزریقی در افرادی که دارای نقص سیستم ایمنی می‌باشند باید مطابق دستورالعمل کارخانه سازنده تلقیح گردد.
۱۶) تغذیه با هر نوع شیر از جمله شیر مادر با خوراندن واکسن فلج اطفال مغایرتی ندارد و لزومی به ندادن شیر قبل یا بعد از ایمن‌سازی نخواهد بود. همچنین استفراغ مختصر پس از خوراندن قطره فلج اطفال مساله مهمی نبوده، نیازی به تجدید واکسن نمی‌باشد.
۱۷) واکسن فلج باید هرچه زودتر پس از تولد و در نوزادانی که در زایشگاه به دنیا آمده‌اند هنگام خروج از زایشگاه تجویز شود. در صورتی که به هر دلیل تجویز واکسن در روزهای اول مقدور نباشد، در اولین فرصت ممکن باید واکسن را تجویز نمود و محدودیت زمانی خاصی بین نوبت صفر و اول وجود ندارد.
۱۸) سابقه حساسیت به تخم مرغ مانع ایمن‌سازی علیه سرخک نیست.
۱۹) تزریق هم‌زمان واکسن سرخک و ب ث ژ هیچ‌گونه اشکالی نداشته و باید در دو محل جداگانه انجام گردد.
۲۰) چنانچه واکسن دوم سرخک در سن ۱۵ ماهگی به هر علتی تلقیح نشده باشد، باید در اولین فرصت ممکن تلقیح شود.
۲۱) بهترین سن برای تلقیح ب.ث.ژ بدو تولد می‌باشد.
۲۲) در صورتی که کودکی در بدو تولد نوبت اول واکسن هپاتیت خود را دریافت نکرده باشد، باید نوبت اول آن را همراه سه گانه اول، نوبت دوم را همراه سه گانه دوم و نوبت سوم را همراه سرخک دریافت نماید.
۲۳) در صورت تاخیر شیرخواران تا سه ماهگی می‌توان هم‌زمان با سه‌گانه دوم دوز اول، هم‌زمان با سه‌گانه سوم دوز دوم، هم‌زمان با سرخک دوز سوم، واکسن هپاتیت B را تجویز نمود (به هر صورت فواصل تزریق واکسن‌های هپاتیت نباید کمتر از یک ماه باشد)
۲۴) واکسیناسیون هپاتیت B هیچ‌گونه موارد منع تلقیح ندارد حتی اگر فرد HBsAg مثبت یا HBsAb مثبت باشد.
۲۵) در صورتی که نوزاد از مادر HBsAg مثبت به دنیا آمده باشد باید تزریق هم‌زمان ایمونوگلوبولین اختصاصی هپاتیت B با واکسن هپاتیت B در دو عضله جداگانه در اسرع وقت و ترجیحا در ظرف ۱۲ ساعت پس از تولد انجام گیرد. در صورت عدم دسترسی به ایمونوگلوبولین اختصاصی، تزریق واکسن هپاتیت B به تنهایی نیز در ساعات اولیه پس از تولد حدود ۷۵ درصد تا ۹۵ در صد ایمنی ایجاد می‌کند.
۲۶) در صورتی که یک از زوجین HBsAg مثبت باشد، زوج دیگر و فرزندان ساکن در منزل آنها باید علیه بیماری هپاتیت B واکسینه شوند.
۲۷) در افراد مبتلا به هموفیلی واکسن هپاتیت زیر جلدی تزریق گردد.
۲۸) در کودکان دارای نقص سیستم ایمنی، کودکان تحت درمان با داروهای پایین‌آورنده قدرت دفاعی بدن نظیر کورتیکواستروییدها و یا تحت درمان با اشعه و مبتلایان به لوسمی، لنفوم و سرطان‌های ژنرالیزه استفاده از واکسن پولیو زنده خوراکی قدغن می‌باشد و به جای آن از واکسن کشته تزریقی باید استفاده شود.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 1:23 | لینک  | 

ور که می‌آموزند، زندگی می‌کنند
بچه‌ها آن‌طور که می‌آموزند، زندگی می‌کنندراستی، تاکنون دربارهٔ هنر عشق‌ورزیدن به دنیای کودکان فکر کرده‌اید؟! اصلاً تا چه حد با کودک خود حسی نزدیک دارید؟ اگر روزی کودکتان کار خطائی انجام دهد با او چگونه برخورد می‌کنید؟ اگر از او عملی سر بزند که بر وفق مرادتان باشد چطور، آیا طوری تشویقش می‌کنید که دیگر هوس انجام کار خوب نکند؟! یا... .
متأسفانه جامعهٔ امروز ما دچار نوعی بیماری حاد اجتماعی روبه‌رو خواهیم شد. نوعی بیماری به نام ”من می‌دانم“، یعنی منیت + همه چیز دانستن در حال شیوع است. حتماً تا به‌حال این جملات را به کرات از بعضی افراد شنیده‌اید: ”من چهار تا پیراهن از شما بیشتر پاره کرده‌ام“، ”من چهار تا کتاب از شما بیشتر خوانده‌ام“، ”من چهار تا بچه و شش تا نوه بزرگ کرده‌ام“ و... . چنین افرادی دائماً مسیر رفتهٔ خود را به شما دیکته می‌کنند و آخر یک نسخهٔ مشاوره‌ای در مورد نحوهٔ برخورد با کودکتان در برابر انجام کارهائی است که ما آنها را کارهای خوب و بد می‌خوانیم؛ کارهائی که تنبیه و تشویق را به‌دنبال خودمی‌آورند. کودکان توانائی تشخیص بد و خوب را ندارند و اصلاً آنها را نمی‌شناسند و هیچ اهمیتی هم برایشان ندارد. آنها قبل از اینکه وارد دنیای بزرگ‌ترها شوند موجوداتی پاک، صادق، بی‌آلایش، شاد و پرجنب‌وجوش‌اند. اینها صفت‌هائی هستند که ما برای کودکان تعریف کرده‌ایم. بچه‌ها بدی و خوبی را از بزرگ‌ترها می‌آموزند و بعد از آن تنبیه و تشویق پا به عرصهٔ وجود می‌گذارد. بزرگ‌ترها در نهایت به‌دلیل شرایط اجتماعی و فرهنگی کودکان را وارد دنیای تنبیه‌ها و تشویق‌ها می‌کنند. اگر ما کودکان دیروز و امروز می‌دانستیم در کودکی‌مان روزی تنبیه می‌شویم و برای تشویق می‌بایست چه مشقت‌هائی را تحمل کنیم، هرگز به‌دنیا نمی‌آمدیم!
امروز می‌گویند در گذشته از این حرف‌ها خبری نبود. خیلی از پدر و مادرها حتی سوادخواندن و نوشتن نداشتند. پس چطور فرزندانی کم‌دردسر، صالح و با اصالت تحویل اجتماع داده‌اند؟ پاسخ هم به همان اندازهٔ سادگی پدر و مادرهای گذشته ساده و بی‌آلایش است: هنوز بین انسان و طبیعت پیوندی بود و همه چیز به سادگی در دسترس. اما همان‌طور که زمان پیش می‌رود انسان هم پیشرفت می‌کند و با پیشرفت زمان و انسان، مشکلات به سختی سپری می‌شود. امروز همه چیز تغییر کرده است. اسب و درشکه جای خود را به اتومبیل و هواپیما داده‌اند. کبوتر نامه‌رسان امروز به جعبه‌ای جادوئی به نام کامپیوتر تبدیل شده است. پس انسان‌ها هم باید تغییر کنند.
ما امروز می‌خواهیم نحوهٔ درست برخورد کردن با کودکمان را بیاموزیم. اگر به فریاد کودکانمان نرسیم، آنها در کنار رفاه عصر ماشین به نابودی می‌رسند. شاید روزی برسد که دیگر فرصت سرزدن به‌خود را هم پیدا نکنیم. اگر کودکان در محیطی دوستانه بزرگ شوند، دنیا مکان زیبائی برای زندگی کردن می‌شود. نیازهای کودکان امروز با نیازهای کودکان دیروز کاملاً متفاوت است. کودکان امروز در مقایسه با بچه‌های دیروز بیشتر با احساسات خود در تماس هستند و در نتیجه خودآگاهی بیشتری دارند.
تجربهٔ روان‌شناسان نشان می‌دهد که روش تربیتی مبتنی بر مهر و عشق به بچه‌ها انگیزه می‌دهد. تشویق کودکان و دلگرمی دادن به آنها مهارتی است که می‌توانیم بیاموزیم و به‌کار ببریم تا به فرزندانمان کمک کنیم با عزت‌نفس رشد کنند. تشویق به بچه‌ها کمک می‌کند که نگرش‌های مثبت و باورهایشان را با تمرکز بر نقاط قوت خود توسعه دهند.
زمانی‌که بچه‌ها را تشویق می‌کنیم، یعنی آنها را پذیرفته‌ایم، حتی اگر گاهی رفتارهایشان را نمی‌پسندیم. ما با تشویق کردن، به‌جای انتظار داشتن یا خواهان کامل بودن، تلاش‌ها و پیشرفت‌ها را مدنظر قرار می‌دهیم. وقتی فرزندانمان را تشویق می‌کنیم، آنها را با یکدیگر مقایسه نمی‌کنیم. مقایسه باعث می‌شود بچه‌ها باور کنند زمانی ارزشمند هستند که از دیگران بهتر باشند.
اما ما می‌توانیم به فرزندانمان کمک کنیم که قدر توانائی‌هائی شخصی منحصربه‌فرد خود را بدانند. به همین‌منظور، بنا بر حساسیت موضوع، از خانم ارشد، یکی از متخصصان در این زمینه، خواستیم در خصوص تشویق کودکان و نحوهٔ برخورد با آنها توضیحاتی بدهد. او می‌گوید:
والدین با تشویق فرزندان آنها را در پرورش توانائی‌های شخصی‌شان و شجاعت کمک می‌کنند. آنها به فرزندانشان می‌آموزند تا راه‌های مقابله با مشکلات را بیابند. والدین می‌توانند کارهای زیر را از طرق گوناگون انجام دهند.
۱ـ فرزندان را به همان‌گونه‌ای که هستند، بپذیریند. هر کودکی نقاط قوت و ضعف خاصی دارد. والدین با پذیرفتن نقاط قوت و ضعف فرزندانشان به آنها نشان می‌دهند همانطور که هستند، باارزش‌اند.
۲ـ توانائی‌های فرزندان را باور داشته باشند آن را ابراز کنند.
۳ـ فرزندان را با یکدیگر مقایسه نکنند. باید به فرزندان نشان داد که ارزش آنها بستگی به این ندارد که از دیگران بهتر باشند.
۴ـ با فرزندانشان محترمانه رفتار کنند. به‌خاطر داشته باشیم احترام به دیگران و احترام به‌خود متقابل یکدیگرند.
۵ـ به نقاط قوت و توانائی‌های مثبت فرزندان توجه کنند.
۶ـ علاقهٔ واقعی خود را در زمینه‌هائی که فرزندان می‌پسندند، نشان دهند.
ارشد در ادامه افزود: والدین به منظور ایجاد عزت‌نفس در فرزندان گاهی تشویق را با تمجید اشتباه می‌گیرند. تمجید نوعی جایزه است که بر مبنای رقابت و مقایسه اعطاء می‌شود. تمجید هدیه‌ای از جانب پدر و مادر است برای ارزشمند بودن کودک. تمجید مربوط به زمانی است که کودک کاری انجام داده است. اما تشویق برای تلاش و پیشرفت انجام می‌گیرد. دلگرمی و تشویق از جانب پدر و مادر به فرزند کمک می‌کند که خودش را قبول داشته باشد و احساس ارزشمندی کند. دلگرمی و تشویق عزت‌نفس را افزایش می‌دهد و می‌توان هر زمان، حتی وقتی کودک احساس می‌کند کارش را درست انجام نداده یا با شکست مواجه شده است، آن‌را به‌کار برد.
ما فرزندانمان را تشویق می‌کنیم تا به آنها کمک کنیم خودشان را باور کنند. اما زمانی‌که واژه‌هائی مانند خوب و عالی را به‌کار می‌بریم، معمولاً آنان را تشویق نمی‌کنیم، بلکه ارزش‌ها و عقاید خودمان را بیان می‌کنیم.
تربیت مثبت برای انگیزه دادن به فرزندان به‌جای توجه به جنبهٔ منفی رفتار، به نتایج رفتار مثبت نظر دارد.
بچه‌های امروز به درک شدن و راهنمائی شدن احتیاج دارند. آنها این‌گونه احساسات خود را بیشتر درک می‌کنند.
تنبیه کردن کودکان آنها را مجبور می‌کند که به‌جای توجه به رفتار مثبت به رفتار منفی بیندیشند. اغلب والدین قصد تنبیه فرزندانشان را برای تربیت آنها ندارند اما راه دیگری را که مؤثر واقع شود، نمی‌شناسند.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 1:22 | لینک  | 

کودک
خاموشی یک کودکبازهم کُد می‌زنند، مثل بسیاری از روزهای دیگر کشیک که ما را برای احیای بیماری پیج می‌کنند. به عنوان رزیدنت ارشد داخلی، من در رأس تیم احیا هستم. تاکنون در بسیاری از موارد احیا حضور داشته‌ام. دیگر از این کار هراسی ندارم؛ می‌دانم چه باید بکنم. در این لحظه اما وحشت بر من مستولی شده است. بیمار امشب ما یک دختر تقریباً ۸ ساله است که بیهوش به بخش اورژانس آورده شده است. کار من درمان کودکان نیست. آنها کوچک هستند و آسیب پذیر و پر رمز و راز به نظر می‌رسند. من قادر نیستم بدون نگاه کردن به کتاب دوز داروهای آنها را حساب کنم. از این می‌ترسم که مبادا بسیاری چیزهای دیگری هم در مورد کودکان باشند که از آنها اطلاعی ندارم...
تاکنون تنها در احیای یکی دو کودک دیگر حضور داشته‌ام. معمولا زمانی که رزیدنت داخلی سر می‌رسد، حال کودک رو به بهبودی است و رزیدنت اطفال دیگر نیازی به کمک ما ندارد و ما در حالی که در دلمان شکرگزار خدا هستیم صحنه را ترک می‌کنیم و وقتی دیگر کسی صدایمان را نمی‌شنود می‌گوییم «خدا را شکر. این رزیدنت‌های اطفال بیچاره چه می‌کِشند. حتما دلیلی داشته که من طب بزرگسالان را انتخاب کرده‌ام». امشب اما این دخترک بسیار بسیار بدحال است و من مجبورم بایستم و کمک کنم.
فضای اتاق آرام و تحت کنترل است. همیشه در حین احیا چنین وضعیتی برقرار است. در این لحظه تنها چیزی که در جهان مهم است، تلاش برای نجات جان این دختر است. همه خیلی سریع، با دقت و هماهنگی عمل می‌کنند. استاد، رزیدنت ارشد اطفال، و من در پای تخت ایستاده‌ایم. از محلی که در آن ایستاده‌ایم داده‌ها و پیشنهادها را دریافت می‌کنیم، همفکری می‌کنیم و در هر زمان تصمیم بعدی را می‌گیریم. رزیدنت‌های داخلی سرگرم ماساژ قلبی هستند. نگاه آنان به مانیتور قلبی است و لحظه به لحظه وضعیت دخترک را گزارش می‌کنند. رزیدنت‌های اطفال «طومار» را که یک کاغذ باریک و بلند با پوشش پلاستیکی است و جزییات دوز داروهای اورژانس بر اساس سن و وزن در آن نوشته شده، باز کرده‌اند. همه حاضرین دیگر – استاد بیهوشی، دانشجویان پزشکی، پرستاران، تکنیسین‌های ICU – آستین بالا زده‌اند و تلاش می‌کنند کودک را، که بی‌حرکت و بسیار رنگ پریده به نظر می‌رسد، نجات دهند. درون اتاق اثری از عاطفه و احساس نیست. هرچه هست ریتم قاعده‌مند و مستمرّ «داد? جدید-تبادل نظر-تصمیم‌گیری»، «داد? جدید-تبادل نظر-تصمیم گیری» است. با آن که می‌دانم بسیار سریع عمل می‌کردیم، در خاطره‌ام همه چیز کُند و حساب شده و تنها در شعاع یک متری پیرامون تخت بیمار در حال وقوع بود، انگار که زمان در بیرون از این فضا متوقف شده بود.
اما زمان متوقف نشده بود، نه در اتاق ما و نه در دنیای خارج آن. در حالی که پرستاران جزییات بیشتری را از خانواده دختر می‌پرسیدند، شروع به تکمیل شرح حال بیمار کردیم. معلوم شد او دیابتی است. مادرش که باردار است چند روزی به علت عوارض بارداری بستری بوده است. مادر همین امروز بعد از ظهر از بیمارستان مرخص شده است. پدر بیمار خانواده را رها کرده و دختر تحت مراقبت عمه‌ها و عموها قرار داشته است. دختر ۸ ساله بهان? مادر را گرفته و شیرینی و شکلات طلب کرده و از دریافت داروهایش امتناع کرده بود. عمه‌ها و عموها دلسوز او بودند اما نمی‌دانستند چه باید بکنند. برای آن که وی را راضی نگه دارند، به وی اجازه داده بودند تا بعد از زمان خواب شبانه‌اش بیدار بماند، آب نبات بخورد و انسولین تزریق نکند. عمه‌ها و عمو‌ها چیز زیادی درمورد دیابت او نمی‌دانند.
اکنون این دختر ۸ ساله پیش روی من خوابیده و در کتواسیدوز دیابتی شدید است. او در یک قدمی‌مرگ است. در حالی که حواسم به ریتم قلب، فشارخون و درصد اشباع اکسیژن او است، متوجه موی بلوند و خراش روی زانوی چپش می‌شوم. انگار دارم او را می‌بینم که از درخت بالا می‌رود، رازهایش را با بهترین دوستش در میان می‌گذارد و در حالی که با بی‌توجهی موهایش را به دور انگشتانش می‌پیچاند، به جای تخته سیاه از پنجر? کلاس به بیرون خیره شده است. اما دیگر چنین نخواهد بود. حالا دیگر بدن کوچک، اما قوی و ظاهرا سالم دخترک، در حال افول بود.
تلاش ما ۱۰ دقیقه، ۳۰ دقیقه، و بالاخره یک ساعت به طول انجامید. دخترک انتوبه شده، زیر دستگاه ونتیلاتور قرار گرفته، و سرم کافی دریافت کرده است. به او انسولین و بی‌کربنات تزریق شده است. نتیجه بررسی گازهای خون وی آماده شده و علی‌رغم تمامی‌مداخلات، pH خون وی نزدیک به ۰/۶ مانده است. به یاد ندارم پیش از آن pH خون بیماری را تا این حد پایین دیده باشم. می‌گویم: «باید دیالیزش کنیم.» می‌دانم که الان ساعت ۱۰ شب است و حداقل نیم ساعت دیگر طول خواهد کشید تا کاتتر دیالیز جایگذاری شود و دستگاه دیالیز آماده گردد. با این حال چشمانم به سمت استاد بخش اورژانس بر می‌گردد، با این امید که از او بشنوم بله، باید چنین کنیم، هنوز امید هست.
در عوض استاد به آرامی‌توضیح می‌دهد که متاسفانه اکسیژناسیون کودک نیز بسیار ناامید کننده است. فشار خون او پایین است. اوضاع الکترولیتی وی کاملا به هم ریخته است. او دچار نارسایی چند عضوی است و با آن که به مدت یک ساعت تمام تلاشمان را انجام داده ایم، هیچ مشکلی از بیمار بهبود نیافته است. حتی اگر قرار باشد او زنده بماند، مغزش دچار آن چنان آسیب هیپوکسیک و متابولیک طولانی‌ای شده که احتمالا هرگز بیدار نخواهد شد.
با نگاهی به اطرافیان درمی‌یابم که همگی موافق هستند. می‌پرسم که آیا کسی پیشنهاد دیگری دارد یا نه. پاسخ من سکوتی غمناک و وحشت آور است. چهره رزیدنت‌های اطفال را جستجو می‌کنم، و پُر واضح است که آنها نیز واقعیت تلخی را که دلم پذیرای آن نیست، قبول کرده‌اند. تاکنون هیچ کودکی را در حال مرگ ندیده‌ام، حتی در دوران دانشکده پزشکی، به هیچ وجه نمی‌توانم مرگی این چنین قابل پیشگیری را بپذیرم. ذهن پزشکی‌ام آن را درک می‌کند، اما بقی? وجودم نمی‌تواند. احیا را متوقف می‌کنیم. دیگر هیچ درختی، هیچ رازی و خیالبافی‌های رویاگونه‌ای وجود نخواهد داشت. به آهستگی و با اعصابی خُرد از اتاق بیرون می‌آیم. حتما دلیلی داشته که من طب بزرگسالان را انتخاب کرده‌ام.
مدت کمی‌بعد از مرگ دختر، مادر باردارش از راه می‌رسد. او را بر بالین دخترش می‌آورند، جایی که همه بی‌حرکت ایستاده‌اند و کسی بلند حرف نمی‌زند. او گریه سر می‌دهد؛ خیلی زود هق هق او به ضجّه‌ای اندوهناک و آرزومندانه تبدیل می‌شود. فکر می‌کنم در تمام جهان این فقط صدای مادری می‌تواند باشد که کودکی از دست داده است. تمامی‌بخش اورژانس در سکوت فرو رفته و به این تراژدی عظیم ادای احترام می‌کند. گویی ارکان عالَم یکصدا تایید می‌کنند که هیچ چیز آن گونه که باید نیست، هیچ رَحم و شفقتی وجود ندارد، و دیگر هیچ چیز اهمیتی ندارد.
در سوی تاریک ایستگاه پرستاری می‌نشینم و فُرم‌های لازم را پر می‌کنم. من تمام امشب را کشیک هستم و تا صبح نمی‌توانم به منزل بروم و دختر سه ماه? خود را در آغوش بگیرم. من نیز به ناله‌های مادر داغدید? دخترک گوش می‌کنم، و می‌گریم، و می‌گریم.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 1:19 | لینک  | 



توصیه های مراقبت از نوزاد و کودک در منزل
توصیه های مراقبت از نوزاد و کودک در منزل۱) نوزاد از بدو تولد تا شش ماهگی بطور انحصاری ز شیر مادر تغذیه شود . شیر در روزهای اول کم است که آغوز نامیده میشود و برای نوزاد کافی است . به تدریج که نیاز نوزاد بیشتر می شود مقدار شیر هم زیادتر می شود . 
۲ ) از آب جوشیده ، آب قند و گلوکز ، شیشه پستانک استفاده نشود . 
۳) شیردهی بر اساس میل و نیاز نوزاد در شرایط مناسب باشد . 
۴) قبل از هر شیردهی دستهای خود را بشویید . 
۵) از قرار دادن نوزاد در نزدیکی پنجره و بخاری جلوگیری شود .
۶) از گرم نگه داشتن بیش از حد نوزاد با لباس خودداری شود و لباس طوری پوشانیده شود که نوزاد عرق نکند . بهترین دمای بدن نوزاد زیر بغل ۵/۳۶ باشد و بهترین دمای اطاق برای نوزاد ۲۴ الی ۲۵ درجه می باشد . دمای اطاق برای نوزاد زیر دو کیلوگرم ۲۶ الی ۲۷ درجه می باشد . 
۷) از تشک و کیسه خواب پشم شیشه بعلت گرم کردن بیش از حد نوزاد و اینکه حساسیت زا هم هست کمتر استفاده شود . 
۸) در اطاق و هوای مناسب نوزاد احتیاج به کلاه و جوراب و لباس سرتاسری ندارد . 
۹) ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بعد از شیر خوردن آروغ نوزاد را بگیرید . در صورتیکه نوزاد زیر سینه خواب برود احتیاج به بیدار کردن و گرفتن آروغ ندارد . خواباندن روی پهلوی راست کافی است که در صورت استفراغ از عوارض آن جلوگیری شود . مدتی که گذشت روی پهلوی چپ خوابانده شود . 
۱۰) جهت جلوگیری از ترک و زخم سینه در موقع شیردهی تمامی هاله سینه ( قسمت قهوه ای رنگ) داخل دهان نوزاد باشد یعنی چانه نوزاد روی سینه مادر باشد و پس از پایان شیردهی در صورت زخم بودن سینه مقداری از شیر خود را به سینه بمالید . 
۱۱ ) از گذاشتن بالش زیر سر نوزاد و شیرخوار خودداری شود . 
۱۲ ) تا زمانیکه بند ناف وجود دارد از حمام دادن نوزاد خودداری کنید . بعد از افتادن بند ناف هفته ای دو بار در اطاق نوزاد حمام شود . در صورت استفاده از حمام درب حمام نیمه باز باشد تا از گرمازدگی نوزاد جلوگیری شود . 
۱۳) هیچ نوع ماده ضد عفونی کننده از قبیل الکل سفید ، بتادین و ....برای ناف استفاده نشود و از قرار دادن ناف درون پوشک خودداری کنید و از ناف بند استفاده نشده و با آب خیس نشود . 
۱۴) اطاق نوزاد بایستی روشن باشد ولی استفاده از نور آفتاب مستقیم مضر است . 
۱۵) عطسه و گرفتگی بینی در روزهای اول طبیعی است و علامت سرماخوردگی نیست . مدفوع نوزادی که شیر مادر می خورد آبکی و بلغمی و تعداد آن نسبتاً زیاد است ( شبیه مدفوع اسهالی ) ولی چنانچه حال عمومی نوزاد خوب و وزن گیری مناسب باشد اسهال نمی باشد . 
۱۶) جهت جلوگیری از خشکی و سوختگی پوست بدن از روغن بادام شیرین یا وازلین استفاده شود و به هیچ عنوان از پودر استفاده نشود . 
۱۷) برای تمیز کردن بینی نوزاد از یک قطره کلرور سدیم ( آب نمک ) استفاده شود و موقع ریختن قطره نوزاد به پهلو خوابانده شود . 
۱۸) در هنگام پریدن شیر در حلق نوزاد آرامش خود را حفظ کرده و یک تا دو ضربه به کف پای نوزاد زده تا گریه کند و شیر از دهان نوزاد خارج شود . 
۱۹) هر چه نوزاد ملاقاتی کمتر داشته باشد سالمتر است به خصوص ملاقات افرادی که سرفه و عطسه دارند ، سیگاری هستند یا راهنمائی نادرست می کنند . 
۲۰ ) اگر نوزاد در روزهای ۳ و ۴ تولد زرد شد حتماً به پزشک مراجعه کنید . 
۲۱) مادران شیرده از خوردن بیش از دو لیوان شیر در روز ، پیاز ، سیر ، شکلات ، کاکائو ، نسکافه ، خیار سبز و خیار شور خودداری کنند . 
● توجه : 
الف ) در شیر خواران و اطفال از شربت های مولتی ویتامین گران قیمت استفاده نشود ، چون هزینه زیاد و ارزش درمانی کم دارد . 
ب ) به شیرخواران زیر یکسال عسل – سفیده تخم مرغ – غذای ترش – ادویه دار و شیرین و شیر پاستوریزه داده نشود . 
ج ) به منظور وزن گیری بهتر اطفال و شیر خواران از دادن موز – خیار سبز – چای بیسکوئیت – پفک - شکلات – آدامس – آجیل – پسته – هویج – سوسیس – کالباس – نوشابه – ساندیس – شیر کاکائو – بستنی – یخمک – لواشک و مشابه آن خودداری شود . 
د ) غذای توصیه شده برای کودکان دو سال به بالا شیر یک لیوان روزی یک تا دو مرتبه – میوه روزی یک مرتبه – یک روز در میان یک عدد تخم مرغ – غذای سفره ( روزانه ) ، در صورتیکه یک مرتبه غذای پختنی باشد برای مرتبه بعد نگهداری شود – عصرانه نان ، پنیر ، گردو ،کره و مربا و امثال آن.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 1:18 | لینک  | 


دو کلمه با مادرهائی که از دیدن نوزادشان تعجب کردند!
دو کلمه با مادرهائی که از دیدن نوزادشان تعجب کردند!پس از زایمان بی‌صبرانه منتظر بودید تا فرزندتان را ببینید، تصور می‌کردید کودکتان همان‌گونه که گمان می‌کردید باید به زیبائی فرشته‌ها باشد ... اما کمی جا خوردید. مطمئناً کودک شما زیباترین کودک جهان است. این غافل‌گیری‌های کوچک پس از تولید که شاید شما را کمی نگران کرده باشد و ما می‌خواهیم در مورد آنها، دلایل و راه‌حل‌هایشان صحبت کنیم، چندان مهم نیستند و به مرور زمان رفع خواهند شد.
▪ جمجمه‌اش نافرم است!
طی زایمان، سر کودک متحمل فشارهای زیادی می‌شود به‌همین دلیل پس از تولد معمولاً جمجمه او شکلی نا‌فرم دارد. حتی ممکن است وسط سر او یک برآمدگی کبود وجود داشته باشد. نگران نباشید این نافرمی و حتی آن برآمدگی طی چند هفته ناپدید می‌شود. 
▪ تن پر مو دارد!
آیا وقتی کودکتان را برای اولین بار به آغوش کشیدید از این‌که کمر و سرشانه‌های او پر از مو است متعجب شدید!؟ نگران نباشید. این‌ها موهای موقتی هستند که طی یک ماه اول خواهند ریخت. مطمئناً فرزند شما در سال‌های بلوغ تن پر موئی نخواهد داشت. 
▪ ناخن‌هایش بلند است! 
بعضی کودکان با ناخن‌های بلند به دنیا می‌آیند. حتماً ناخن‌های او را کوتاه کنید تا هم صورت خود و شما را خراش ندهد و هم موقع لباس پشیدن به الیاف لباس گیر نکند. در صورتی‌که گمان می‌کنید توانائی این کار را ندارید از یکی از مستخدمان زایشگاه یا یکی از همراهانتان بخواهید تا این کار را برایتان انجام دهند. 
▪ رو تنش پر از لک‌های قرمز است!
تقریباً از هر دو کودک یک نفر روی تنش لکه‌های ریز و صورتی رنگ دارد. این لک‌ها وقتی کودک شروع به تلاش می‌کند مثلاً وقتی شیر می‌مکد کم‌رنگ‌تر می‌شوند. بسیاری از این لکه‌ها به‌ویژه لک‌های روی پیشانی، بینی و لپ به زودی برطرف می‌شوند و نیازی به درمان خاصی ندارد. در سومین سال زندگی اثری از آنها باقی نخواهد ماند. تنها لک‌های پشت گردن باقی خواهند ماند که موها روی آنها را خواهند پوشاند. 
▪ با یک دندان به دنیا آمده است!
در هنگام تولد در حباب تمامی دندان‌ها جوانه‌هائی وجود دارد. از سوی دیگر درآمدن یک دندان به معنی محکم شدن مینای آن نیست. لوئی چهاردهم و ناپلئون نیز با یک دندان به دنیا آمدند. این دندان یا، یک دندان پیش از موقع است که طی روزهای اول خواهد افتاد. در غیر این‌صورت این دندان شیری است که تا ۶سالگی باقی می‌ماند. مطمئن باشید در هنگام شیردهی این دندان شما را اذیت نخواهد کرد.
▪ صورتش پر از جوش است! 
رنگ پوست همه کودکان هنگام تولد صورتی و صاف نیست. بسیاری از آنها روی گونه‌ها، بینی، پیشانی و چانه‌شان جوش‌های قرمز یا زرد رنگی دارند. که دلیل ترشح بیش از حد چربی از سبومی است. این جوش‌ها طی چند هفته اول تولد از بین می‌روند و ردی از آنها باقی نمی‌ماند. نگران نباشید بروز این نوع جوش‌ها بدین معنی نیست که صورت فرزند شما در سن بلوغ پر از جوش خواهد شد.
▪ نوک دماغش را نگاه می‌کند؟!
این موضوع اصلاً غیرطبیعی نیست. در واقع ماهیچه‌های چشمی او ضعیف‌تر از آنند که بتوانند چشم‌ها را به سمت درستی هدایت کنند. اما فرموش نکنید که این موضوع بیش از ۸هفته طول کشید باید فرزندتان را نزد چشم‌پزشک ببرید.
▪ از چشمانش اشک می‌آید
به‌طور معمول مجاری اشکی در ۸ماهگی باز می‌شوند اما در برخی افراد این اتفاق دقیقاً پس از تولد می‌افتد. چون در این موقع بینی اشک را درست هدایت نمی‌کند، احتمال بروز عفونت‌های چشمی بسیار زیاد است. سعی کنید به نرمی ماهیچه چشم کودک را به سمت بینی حرکت دهید تا این مجرا کاملاً باز شده و درست عمل کند. در صورتی‌که نتوانستید این کار را انجام دهید از یک چشم‌پزشک کمک بگیرید.
▪ دچار لرزش‌های ناگهانی است!
آیا هنگامی که می‌خواهید لباس درآورید یا لباس به تنش کنید، هنگامی‌که به سمتش خم می‌شوید، شاهد حرکات تند و ناگهانی اعضاء، صورت، دست و پایش هستید؟ این حرکات ناگهانی در ۶هفتگی تا ۲ماهگی او از بین خواهد رفت و بیماری محسوب نمی‌شود. دلیل این حرکات هنوز مشخص نیست اما حدس زده می‌شود که علت آن پائین آمدن کلسیم خون باشد. معمولاً با بیان این علائم، پزشک برای کودکتان در یک ماهه اول مقدار بیشتری ویتامین D تجویز می‌کند. 
▪ سینه‌هایش برجسته‌اند
در دومین یا سومین روز زندگی، ممکن است سینه‌های کودک شما چه دختر و چه پسر برجسته، قرمز و متورم شود. حتی ممکن است با فشار دادن آرام آن، مایع شفافی بیرون بزند. این موضوع به‌دلیل وجود هورمونی مادرانه به نام پرولاکتین در خون وی است. نگران نباشید و هرگز سعی نکنید مایع داخل سینه را خالی کنید. ۴تا۶هفته زمان لازم است تا به حالت طبیعی برگردد. در صورتی‌که پزشک صلاح ببیند می‌توانید مقداری پاراسمتامول برای تسکین درد به او بدهید. 
▪ روی پشتش لکه دارد
پائین ستون فقرات گاهی لک بزرگ آبی تیره‌ای دیده می‌شود که به آن لک مونگولیسمی می‌گویند. این لک نیاز به درمان خاصی ندارد و طی دوران کودکی کم‌رنگ خواهد شد.
▪ پاهایش به سمت داخل چرخیده است
این موضوع پس از تولد بسیار رایج است و به نحوه قرار گرفتن اعضاء کودک در رحم بستگی دارد. در صورتی‌که پاهای کودک شما این‌گونه است، قسمت خارجی را با سر انگشتانتان مالش دهید. طی ۶هفته تا دو ماه پاها حالت عادی پیدا می‌کنند. هرچه زودتر درمان را آغاز کنید بهتر خواهد بود. در صورتی‌که این درمان پاسخ نداد به یک پزشک کودکان مراجعه کنید.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 1:17 | لینک  | 


شرایط اطاق کودک
شرایط اطاق کودکاطاق کودک حتی اگر مشترک با اطاق سایر کودکان باشد باید تهویه مناسب و حرارت مناسب داشته باشد. چنانچه تهویه مناسب نباشد یا بیش از حد گرم باشد یا بیش از سرد باشد اکسیژن رسانی کودک دچار اشکال شده و ممکن است سلامت کودک را به مخاطره بیندازد. اطاق کودک حتی‌الامکان باید آفتاب گیر باشد و چنانچه آفتاب در آن اطاق می‌تابد پرده‌ها را کنار زده و پنجره‌ها را باز کنید و هوای مناسب برای استراحت و خواب کودک فراهم کنید.
از انباشته کردن مواد غذایی یا خوراکی یا لوازم منزل در اطاق کودک جلوگیری کنید اطاق کودکان را با نظر و سلیقه خود آنها مرتب کنید و از خود آنها در منظم کردن و تمیز کردن اطافشان استفاده کنید.
از استفاده ادکلن یا خشبو کننده‌ها و یا موادی که دارای عطر یا بوی نامناسب هستند در اطاق کودک خوداری کنید چرا که این مواد ممکن باعث ایجاد حساسیت و یا اختلال خواب در آنها شود.
از گذاشتن هر گونه داروئی در دسترس کودکان خوداری کنید داروها باید در ظرفهای دربسته در مکانی دور از دسترس کودک نگهداری شود. کودکان بسیار کنجکاو هستند آنها با کنجکاوی وسایل خانه و داروها و خوراکیها را کنترل می‌کنند، ارزیابی می‌کنند ، می‌خورند، استفاده می‌کنند و باید مواظب آنها بود و این وسایل را دور از دسترس آنها نگهداشت.
رختخواب کودک ولو ساده باید راحت باشد تخت کودک باید حصار مناسب داشته باشد باید تخت کودک ارتفاع زیادی از زمین نداشته باشد. چنانچه کودک روی زمین در رختخواب می‌خوابد باید محل خوابیدن او راحت باشد. نزدیک پنجره یا در ورودی اطاق یا لوله‌های گاز یا بخاری یا شوفاژ نباشد. باید محل خواب کودک از وسایل خطرناک یا لوسترها و چراغهای خواب قابل دسترس کودک دور باشد. قبل از خوابیدن کودک حتماً رختخواب او کنترل شود. حشرات موذی به شدت علاقه دارند که زیر لباس – ملافه – رختخواب با کناره‌های دیوار پنهان شوند و موقع خواب کودک آسایش او را بهم زنند.
از گذاشتن رختخواب کودک کنار دیوار خوداری شود. لباس و ملافه مناسب هر فصل برای خواب کودک استفاده شود.
استفاده از لباسهای خشن و یا ملافه‌های زبر و خشن موقع خواب باعث ایجاد اختلال خواب و به دنبال آن اختلالات رفتاری در کودک می‌شود.
زیر سرکودک مقداری بالا باشد، بینی کودکان به لحاظ شرایط خاص فک و صورت و یا به لحاظ بزرگ بودن لوزه‌ها ممکن است موقع خواب مشکلات بیشتری داشته باشند، فلذا سر کودک باید در این مواقع بالا باشد و حتماً به پهلو بخوابد. از پوشاندن لباسهای یقه‌دار یا دکمه‌دار و لباسهای تنگ در این کودکان به لحاظ مسائل تنفسی باید جداً خوداری شود.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 1:15 | لینک  | 

چگونه کودک خود را بخوابانیم؟
چگونه کودک خود را بخوابانیم؟یکی از چالش‌هایی که والدین کودکان نوپا و خردسالان با آن مواجهند، چگونه خواباندن آنها است. 
با تنظیم یک برنامه یا عادت خواب مناسب، هم والدین راحت‌تر خواهند بود و هم کودک با مقاومت کمتری به رختخواب خواهدرفت. خواب منظم، باعث می‌شود کودکان در زمان بیداری احساس امنیت و راحتی بیشتری داشته باشند. برای دست یافتن به زمان خواب منظم و استمرار آن تا آینده، اتفاقات قابل پیش‌بینی را که هر شب دنبال می‌کنید، کنار هم قرار دهید به طوری که بتوانید هر شب به طور ثابت و با ترتیب خاصی آنها را انجام دهید. این ثبات و ترتیب باعث می شود که روال برنامه قبل از خواب برای کودک قابل پیش‌بینی باشد. این برنامه، با رشد سنی کودک، تغییراتی خواهد داشت، اما اصل برنامه تغییری نخواهد کرد. 
▪ این برنامه در سن نوپایی می‌تواند شامل موارد زیر باشد: 
مسواک زدن دندان‌ها، دستشویی رفتن، پوشیدن لباس خواب و خواندن یک داستان مناسب وقت خواب که همگی هر شب با همین ترتیب و نظم انجام می‌شوند، یا مثلا برنامه‌ای به این ترتیب: حمام، شعر‌خوانی، خواندن یک داستان، نوشیدن یک لیوان آب و خواب. 
انتخاب برنامه کاملا به خود شما بستگی دارد می توانید برنامه‌ای ساده و سریع برای خواب داشته باشید یا اینکه برنامه‌تان بین ۲۰ تا ۳۰ دقیقه طول بکشد و به این ترتیب زمانی را به طور خاص و خصوصی با کودکتان باشید، برای او کتاب بخوانید و در کنار او باشید تا خوابش ببرد. در صورتی که ساعتی قبل از آن به انجام بازی‌های آرام و کم‌ افت‌و‌خیز با کودک بپردازید، بهترین نتیجه را خواهد داد؛ زیرا این کار باعث می‌شود سطح فعالیت بچه به طور تدریجی کاهش پیدا کند و سیستم عصبی او آماده استراحت شود. از شوخی‌ها و بازی‌های پرتحرک، تعریف قصه‌های ترسناک و یا هر عملی که به هنگام خواب هیجان کودک را بر‌انگیزد، اجتناب کنید. ضمنا بهتر است وسایل الکترونیکی مانند کامپیوتر، تلویزیون یا بازی‌های ویدیویی را هم در اتاق خواب کودک قرار ندهید. نکاتی که در زیر بیان شده می‌تواند به شما کمک کند که یک برنامه سودمند و نتیجه بخش برای قبل از خواب فرزندتان طراحی و اجرا کنید به نحوی که هم برای شما و هم برای فرزندتان مناسب و عملی باشد. 
● تنظیم دمای اتاق خواب کودک
دما و رطوبت اتاق، نقش مهمی در خوب خوابیدن دارند. در زمستان اتاق خواب بچه‌ها را بیش از حد گرم و هوای آن را خیلی خشک نکنید؛ چند ساعت قبل از خواب، شوفاژ یا بخاری را خاموش و هوای اتاق را تهویه کنید. دمای اتاق در طول زمان خواب نباید از ۱۸ درجه سانتیگراد تجاوز کند. در طول شب نیز به اندازه کافی به فکر تهویه هوای اتاق باشید. گوشه پنجره یا در اتاق را باز بگذارید که همیشه هوای تازه در داخل جریان داشته باشد. 
● توجه به رنگ‌های موجود در اتاق خواب کودکان
برای ملحفه و رو‌بالشی کودک، از رنگ‌های محرک و تند استفاده نکنید. رنگ‌های بسیار تیره، قهوه‌ای، مشکی و آبی تیره هم تاثیر ترسناک و وحشت‌انگیز دارند و در کودک ترس ایجاد می‌کنند. کوچولوها از ملحفه‌ها و روبالشی‌هایی که طرح‌های گل و اسباب‌بازی یا حیوانات با نمک و کارتونی روی آنها باشد، بسیار خوششان می‌آید. بچه‌های پیش‌دبستانی هم نسبت به رنگ‌های قهوه‌ای روشن، قرمز سیر، سبز ملایم و آبی روشن احساس خوبی دارند. بنابراین تا می‌توانید فضای اطراف محل خواب کودک را از وجود وسایلی با رنگ‌های تند و براق خلوت کنید. یک محیط ساده و عاری از تنوع زیاد، همراه با آرامش، می‌تواند بهترین موقعیت برای خواب کودک باشد.
● تعیین زمانی خاص برای خواب 
در صورتی که از یک الگوی سازگار با طبیعت برای برنامه خواب استفاده کنید، ساعت درونی بدن کودک شما خیلی سریع‌تر خودش را با آن وفق می‌دهد. مثلا خواب دیر‌هنگام در شب، الگوی چندان سازگاری با طبیعت کودک نیست.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 1:14 | لینک  | 


موزیک متن خواب بچه‌ها
موزیک متن خواب بچه‌ها● نگاهی به مهم ترین علل خروپف شبانه کودکان 
در اعماق شب، در حالی که همه خوابند و شما انتظار دارید که فقط صدای باد نیم شبی و آواز جیرجیرک ها به گوش برسد، ناگهان صدای گوش خراشی که رشته افکار رویایی شما را پاره می‌کند، فضای خانه را پر کرده و شما را متوجه خود می‌کند. 
صدایی که هرلحظه عجیب‌تر می‌شود. این صدایی نیست جز صدای خرخر فرزند دلبندتان. او خرخر می‌کند و شما با خود می‌گویید، عزیز دلم چرا خرخر می کند؟ نکند بیمار است؟ 
● صدای لرزان، زنگ خطر 
خرخر کردن در واقع صدای آزار دهنده ای است که در اثر لرزش هوا در حین گذر از مجاری تنفسی فوقانی ایجاد می شود. از نظر ماهیت، خرخر فقط یک صداست. اما آنچه اهمیت دارد، همین یک صدای ساده نیست، زیرا خرخر در اثر رد شدن هوا از مجاری تنفسی تنگ فوقانی ایجاد می‌شود. این موضوع علاوه بر مشکلی که خرخر کردن ایجاد می‌کند و ممکن است زندگی کودک را مختل کند، بسیار مهم است چراکه تنگی مجاری انتقال هوا به ریه‌ها مطرح است. در طول خواب، عضلات هم تقریبا به خواب می‌روند و عدم انقباض روزانه عضلات راه‌های هوایی که از دهان شروع می شود و تا خود ریه‌ها امتداد دارد، باعث روی هم افتادن نسبی این مجاری می‌شود. به این ترتیب مقدار هوای مورد نیاز بدن انسان که تقریبا ثابت مانده، از یک مجرای تنگ تر باید رد شود. همین موضوع است که باعث لرزش هوا و تولید صدایی گوش خراش می شود. 
البته شایع‌ترین محلی که تنگی آن باعث خرخر کردن می شود، ناحیه گلوست. چراکه هم عضلات آن نقش مهم‌تری در حفظ مجرای تنفسی دارد و هم تنگی‌های مجاری هوایی دوران کودکی بیشتر در این ناحیه ایجاد می شوند . 
بسیاری از مردم در طول زندگی به طور گذرا شب‌ها خرخر می‌کنند. مثلا در زمان سرماخوردگی بسیاری از بچه ها و بزرگترها شب‌ها با این مشکل مواجه می‌شوند. بر اساس آمار، ۴۵ درصد افراد طبیعی بدون هیچ مشکلی، به طور گذرا خرخر کرده‌اند. اما آنچه که نوعی مشکل محسوب می‌شود، خرخر کردن عادتی است. در واقع <خرخر کردن عادتی>، خرخری است که در طول هفته بیش از ۳ بار به سراغ کودک بیاید. 
● خرخر، مزاحم رشد و نمو 
عده‌ای خرخر کردن را فقط اسباب آزار دیگران می‌دانند، اما اهمیت خرخر کردن به ویژه در بچه‌ها بسیار زیاد است و به نوعی در صورت عدم توجه کافی، می تواند زندگی کودک را مختل کند. 
اصولا همه ما شب ها می‌خوابیم تا خستگی جسمی و روانی روزانه خود را از تن به در کنیم. اما اگر فردی به نوعی نتواند درست بخوابد، صبح روز بعد هم خسته می‌ماند و نمی‌تواند به فعالیت‌های روزمره خود بپردازد. بچه‌ها هم از این قانون مستثنی نیستند و اگر شب‌ها خوب نخوابند، نمی‌توانند در مدرسه خوب آموزش ببینند یا سایر وظایف تحصیلی خود را به خوبی انجام دهند. از این مهم‌تر اگر کودکان شب‌ها خوب نخوابند، شادابی خود را از دست می‌دهند. 
دانشمندان می‌گویند بچه‌ها به خواب کافی و مداوم برای سلامت جسمی، روانی و رشد و نمو طبیعی نیاز دارند. در واقع آنها معتقدند، خواب برای تنظیم هورمون‌ها و کنترل مسیرهای عصبی کودک لازم است و هر چیزی که خواب کودک را مختل کند، باعث ایجاد اختلال در سلامت جسمی و روانی و حتی رشد ونمو کودک می شود. یکی از عواملی که خواب کودک را به هم می‌زند، خرخر کردن است. 
به عبارتی بیشتر از اطرافیان کودک که ممکن است به صدای خرخر بچه از خواب بیدار شوند، خواب خود او دچار اشکال می شود و به این ترتیب ممکن است از عوارض بد خوابی در امان نباشد. علت اینکه کودکان در حین خرخر کردن از خواب بیدار می‌شوند، همان دلیلی است که سایرین را از خواب بیدار می‌کند. دکتر استفان شولدن، رئیس مرکز پزشکی خواب بیمارستان یادبود کودکان شیکاگو، در این باره می‌گوید: اشکالی که در تنفس کودک ایجاد می شود، باعث بروز خرخر می شود. همین اشکال در حین تنفس و نیز صدایی که بچه در حین خرخر کردن از مجاری تنفسی خود بیرون می‌دهد، باعث می‌شود که از خواب بیدار شود.البته هر فردی در حین خواب شب بارها از خواب بیدار می شود ولی ازآنجایی که این موضوع قسمتی از یک روند طبیعی است هیچ کس فردای آن شب چیزی به یاد ندارد و این موضوع باعث اختلال خواب فرد نمی شود. دانشمندان بنیاد ملی خواب آمریکا معتقدند، در زمان خواب، فرد دوره‌هایی از خواب سبک تا سنگین را طی می کند و در این بین ممکن است در حین سبک شدن خواب چند لحظه بیدار شود. ولی این پدیده اصلا باعث مشکل نمی شود و چیزی نیست که باعث ایجاد اختلال در خواب شود. دکتر استفان شولدن در‌این‌باره می گوید:< بدن ما یک ریتم خواب و بیداری دارد که هر شب در زمانی که ما گمان می‌کنیم کاملا به خواب رفته‌ایم به تناوب تکرار می‌شود. اگر چیزی باعث ایجاد اشکال در این ریتم شود، خواب دچارمشکل شده و اصطلا‌حا بد خواب می‌شویم. به همین دلیل، بچه‌هایی که خرخر می کنند، دچار مشکلات خواب و به تبع آن کاهش کارایی روزانه می‌شوند.
● کشف سر نخ 
همانطور که گفته شد، مشکل اصلی که باعث بروز خرخر کودکان می‌شود، تنگی مجاری تنفسی فوقانی به ویژه در ناحیه گلوی کودک است. اما اگر بخواهیم انواع دلایل این مشکل را بررسی کنیم،می‌توانیم آنها را به سه دسته تقسیم کنیم. 
▪ دسته اول اختلالاتی که باعث خرخر می‌شوند، نقایص آناتومیکی هستند که در طول مجاری تنفسی رخ می‌دهند. اختلالاتی مثل دهان کوچک و مجاری تنفسی کوچک که به نوعی می توانند ژنتیکی بوده و ذاتا بیماری نباشند، باعث خرخر کردن کودک می شوند. 
▪ دسته دوم بیماری‌هایی که می‌توانند عاملی برای بروز خرخر بچه‌ها باشند، مشکلات یا بیماری‌های عضلانی یا عصبی هستند. در بخشی از این بیماری ها مثل نشانگان داون یا شکاف کام ترمیم شده، توان عضلات ناحیه مجاری تنفسی به خصوص در ناحیه گلو و حلق، برای به اندازه لازم باز نگه داشتن مجاری تنفسی فوقانی، کافی نیست. در قسمت دیگری از این بیماری ها، اعصابی که به عضلات ناحیه مذکور عصب می‌دهند، مشکل دارند. از این دسته از بیماری ها می توان فلج مرکزی یا سی.پی. و نیز تومور ناحیه سر یا گردن را نام برد. 
▪ دسته سوم اختلالاتی که باعث بروز خرخر در کودکان می شوند، مواردی هستند که در اثر بزرگ شدن محتویات گردن یا داخل مجاری تنفسی، قطر مجاری تنفسی فوقانی را کم می کنند. این مشکلات رایج‌ترین دسته از علل خرخر کودکان هستند. مهم‌ترین بیماری این دسته، چاقی و التهاب وتورم لوزه های انتهای زبان و لوزه سوم و نیز حساسیت است. 
● شایع‌ترین علل 
حتما در خانواده و اقوام خودکودکی را که تو دماغی حرف می‌زند و زیاد سرما می‌خورد، دیده‌اید. این بچه احتمالا یا تورم لوزه زبانی دارد یا تورم لوزه سوم. اگر از پدر و مادرش بپرسید به احتمال خیلی زیاد شب‌ها موقع خواب هم شدیدا خرخر می‌کند. همین قصه، حکایت اغلب کسانی است‌که‌خرخر می کنند. در واقع در اثر تورم لوزه‌ها که درست در مسیر هوا از بینی به نای قرار دارند، مجاری تنفسی فوقانی کودک تنگ می‌شود و هوایی که کودک با زحمت سعی می‌کند به ریه‌های خود برساند از میان یک فضای تنگ عبور می‌کند. در این لحظه است که مثل وقتی که باد از لای در رد می‌شود و زوزه می‌کشد، در صورت کمی تنگ تر شدن این مجرای تنفسی، مثلا در زمان خواب، هوا به لرزش در می‌آید و صدای خرخر بچه بلند می‌شود. 
دکتر شلدون در این باره می‌گوید: <با اینکه خرخر کردن بچه‌ها علل زیادی دارد، اما شایع‌ترین آنها لوزه‌های بزرگ است. اگر کودکی لوزه بزرگ داشته باشد در موارد خاصی‌آن‌را‌بر می دارند که یکی از آنها خرخر کردن و اختلال خواب شبانه است. چاقی بچه‌ها هم از مهم‌ترین و شایع‌ترین علل خرخر کردن است. در این موارد حجم زیاد بافت‌های گردن، روی مجاری هوایی تنفسی به ویژه زمانی که گردن به صورت افقی قرار گرفته یا با بدن زاویه داشته باشد، فشار می‌آورد. این حالا‌ت دقیقا وضعیت‌هایی هستند که در حین خواب گردن بچه های چاق به خود می‌گیرد و به این ترتیب، مجرای تنفسی بچه تنگ می شود. نتیجه هم مسلم است: خرخر کردن بچه های چاق. خرخر کردن در نوزادان خیلی شایع نیست و تقریبا در تمام موارد از یک بیماری حکایت دارد. شایع‌ترین و مهم‌ترین علل خرخر کردن نوزادان، سینوزیت یا بزرگی لوزه سوم است. 
والدین بچه‌هایی که خرخر می‌کنند، باید توجه داشته باشند که در موارد خاصی باید فرزند خود را برای بررسی های بیشتر نزد پزشک ببرند. این موارد عبارتند از: 
▪ خرخر کردن به همراه خس خس در حین خواب؛ 
▪ بی‌قراری یا بی‌خوابی کودک حین خرخر کردن؛ 
▪ سردردهای مکرر در صبح حین بیدار شدن از خواب؛ 
▪ مشکلات توجه یا حافظه در کنار خرخر کردن شبانه؛ 
▪ خواب آلودگی در طول روز یا زودتر از موعد در شب. 
در صورتی که این علایم بیش از یک هفته طول بکشند، باید کودک را نزد پزشک برد. البته اینکه برای کشف علت خرخر و بررسی‌های بیشتر باید به کدام متخصص مراجعه کرد، سوالی است که بسیاری از دانشمندان در مورد آن اختلاف نظر دارند. دکتر شلدون در این باره می‌گوید: <بررسی‌های لازم در مورد خرخر کردن باید توسط متخصصان خواب و در مراکز تخصصی خواب صورت گیرد. اما من فکر می‌کنم، برای شروع بررسی‌ها، والدین باید فرزند خود را ابتدا نزد متخصص اطفال ببرند.>‌

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 1:12 | لینک  | 



شب به خیر کوچولو!
شب به خیر کوچولو!● ”چگونه به بهداشت خواب کودک خود کمک کنیم؟“ 
یکی از اساسی‌ترین نیازهای کودک در کنار نیازهائی همچون غذا و ایمنی، نیاز به خواب خوب و راحت است. سالم‌ترین و خندان‌ترین بچه‌ها آنهائی هستند که به‌خوبی به خواب می‌روند و استراحت می‌کنند. توانائی‌هائی نظیر یادگیری، تصور، تجسم، خلاقیت و اجتماعی شدن در کودک با خواب وی در ارتباط هستند. خواب به مغز کودک در حال رشد فرصتی می‌دهد تا تجاربی را که در طول روز اندوخته است، نظم‌دهی، مرور و پردازش نماید. 
هر چند که نیازمندی به خواب بسیار ساده به‌نظر می‌رسد، چگونگی برآورده ساختن آن مشکلات و پیچیدگی‌های خاص خود را دارد. برای برخی کودکان خواب به‌منزله از دست دادن کنترل خود بر اوضاع و اطراف تلقی می‌شود. چرا که مثلاً قوانینی که برای به خواب رفتن او وضع شده کاملاً در جهت و مطابق با ساعت‌های به خواب رفتن بزرگسالان و والدین است و اجبارهائی را برای او به دنبال خواهد داشت. 
خوشبختانه، اقدامات کاملاً آشکار و عینی وجود دارد که به شما کمک می‌کند برای کودک و سایر اعضاء خانواده خواب خوشی را رقم بزنید. به خاطر داشته باشید که خواب شبانه منبع مهمی است که کودک را در اکتشافات و یادگیری‌های آینده و پستی و بلندی‌هائی که در پیش دارد یاری می‌نماید. 
● خوابیدن یک فرآیند خانوادگی است 
همانطور که یک روش واحد و معین برای پرورش کودک وجود ندارد، نمی‌توان یک ”قانون“ خاص و معین هم برای ایجاد عادت‌های صحیح خواب در کودک معرفی نمود. با این حال، چون الگوهای مخرب و نادرست به خواب رفتن، می‌تواند برای کل خانواده دردسر ایجاد کند. بسیار مهم است که بتوانیم شرایط و محیطی را برای خوابیدن کودک فراهم آوریم تا کلیه اعضاء خانواده احساس آرامش و راحتی نمایند. هر خانواده‌ای باید شیوه خاص خود را پیدا کند. بنابراین می‌توانیم قوانین خاصی را وضع نمائیم. 
● والدین بایستی خود به توافق برسند 
مسائل مختلفی باید در توافقات والدین مدنظر قرار گیرند. مثلاً تحقیقات نشان می‌دهند کودکان به‌طور متوسط ۳ تا ۶ بار در طول شب بیدار می‌شوند و بعضاً گریه می‌کنند. در این باره تصمیم بگیرند که چگونه و کدامیک به گریه‌های شبانه کودک پاسخ دهند گاهی فقط یک والد تمایل دارد که پاسخگوی نیازهای کودک باشد و گاهی والدین این وظیفه را با هم تقسیم می‌کنند. 
● بسیار اهمیت دارد که بر اعصابتان مسلط باشید 
همیشه در برخورد با مسئله خواب کودک با ملایمت رفتار کنید. هرگز برای بیدار کردن یا خوابیدن کودک از شیوه‌های تنبیهی استفاده ننمائید. حتی اگر بیدار کردن و خواباندن او دو ساعت طول بکشد. 
● سطح رشد کودک را در نظر داشته باشید 
به خاطر داشته باشید که برخی از راهبردهای خوابانیدن و بیدار کردن ممکن است در ۶ هفتگی کودک قابل اجراء باشد: در حالی‌که در ۶ ماهگی اصلاً به‌کار نیایند. رشد و توانائی‌های کودک شما باعث می‌شود که در طی زمان عادات خواب مختلفی حاصل کنند. 
دو اصل کلی، بسیار به شما کمک خواهند کرد: 
۱) از حس درونی خود پیروی نمایند. 
۲) همواره به خاطر داشته باشید که کودک همواره شما را کنترل می‌کند. شما به‌عنوان پدر و مادر کودک بایستی رفتارهای او را شکل دهید و این مسئله همواره و همیشگی است. بنابراین، زمان‌های مختلف و از جمله شب‌ها را نیز، شامل می‌شود. می‌توانید قوانین روزمره شکل‌دهی رفتار کودک را برای خواب و بیداری او نیز، به‌کار برید. 
● مشکلات خواب کودکان 
متغیرهای بسیاری در مشکلات خواب کودکان دخیل هستند. اما همه آنها را می‌توان در چند طبقه محدود جای داد. این طبقه‌بندی‌ها عبارتند از مشکلات جدا شدن از پدر و مادر، ترس‌ها و عدم تمرکز، خوشبختانه با شناخت این عوامل می‌توان بر مشکلات خواب کودک غلبه نمود. 
● مشکلات جدا شدن از پدر و مادر 
برای کودکان کوچکتر، خوابیدن به‌منزله جدا شدن از والدین تلقی می‌گردد و بهترین راه پیشگیری کردن از چنین جدائی ”آگاهی پیش‌بینی‌پذیر“ بیداری است. بهترین راه حل در این مورد، آن است که جدائی را برای کودک آسانتر سازید در این راه می‌توانید از اسباب‌بازی‌ها، عروسک، یا سایر وسایل ایمنی‌دهنده مانند چراغ خواب و جعبه‌های موسیقی استفاده کنید. از همه مهمتر اینکه به فرزندتان اطمینان ببخشید که حضور دارید و مراقب او هستید، چه او خواب باشد و چه بیدار. آنچه باعث نگرانی کودک می‌شود آن است که در صورت جدا شدن از شما و خوابیدن، از او دور نشوید و در هنگام نیازش در دسترس باشید و در کنارش از او حمایت کنید. 
جدائی خواب ممکن است گاهی ناشی از مشکلات خود والدین نیز، باشد. علی‌الخصوص آن دسته از پدر و مادرهائی که در طول روز سرکار هستند و عصر به بعد زمانی است که دوست دارند در کنار فرزندشان باشند و خوابیدن او به منزله جدائی از هم تلقی می‌شود. اما سعی کنید عادت‌های به خواب رفتن فرزندتان را چندان پیچیده و طولانی نکنید. مثلاً برخی والدین صحبت‌های خصوصی با کودک را به زمان خواب و در کنار تختخواب او محول می‌کنند. سعی کنید چنین کارهائی را به زمان دیگری موکول نمائید. تنها کاری که کودک پس از قرار گرفتن در تختخواب انجام می‌دهد، تلاش برای خوابیدن است. بنابراین، در هنگام خواب کوشش کنید مهارت‌های به خواب رفتن کودک را افزایش دهید و در صورتی‌که کودک برای زودتر خوابیدن و راحت‌تر به خواب رفتن تلاشی کرد، صبح روز بعد می‌توانید با پاداشی که برایش در نظر گرفته‌اید (بدون اینکه شب قبل و هنگام خواب به او گفته باشید) او را تشویق و تلاشش را تقویت نمائید. 
● توی بیداری بیشتر خوش می‌گذره! 
هر چقدر بچه‌ها بزرگتر می‌شوند، جذابیت‌های محیط اطرافشان بیشتر برایشان آشکار می‌گردد. این جذابیت‌ها باعث می‌شود که چشم‌های خسته و سرخ آنها باز نگه داشته شوند! آنها از خود می‌پرسند ”چه دلیل دارد من بخوابم وقتی مامان و بابا دارند فیلم نگاه می‌کنند؟ یا ”چرا باید بخوابم در حالی‌که داداش بزرگترم اجازه داره بیدار بمونه و با کامپیوتر بازی کند؟“ سعی کنید چنین محرک‌هائی را به حداقل برسانید و در عوض فضای خوب آرام و راحت برای کودک خود فراهم آورید. صرفنظر از اینکه کودک دارای اتاق مخصوص به خود باشد یا اتاقش با دیگران مشترک باشد. اتاق خواب پناهگاه و استراحتگاه او محسوب می‌گردد. 
بنابراین، کامپیوتر، تلویزیون، ضبط‌صوت و .. را از فضای خواب کودک دور کنید. چرا که حتی در صورتی‌که هنگام خواب کودک از آنها استفاده شود فضای آرمیدگی را بر هم می‌زند اگر فضای کافی در اختیار دارید، چنین وسایلی را در اتاق خواب کودک قرار ندهید، در غیر این صورت فضای اطراف تختخواب را از فضای حاوی این وسایل مجزا نمائید. محیط خواب کودک را نیز به محیطی خوشایند تبدیل کنید که حداقل کمی از جاذبه‌های محیط بیرون را در خود داشته باشد. می‌توانید از عکس‌ها و پوسترهای آرامش‌بخش یا بالش‌ها و عروسک‌های دلخواهش استفاده نمائید. 
● رخدادهای مهم زندگی 
گاهی اوقات امتناع کودک از به خواب رفتن منعکس‌کننده مشکلات و مسائل درونی اوست. این دسته از مسائل درونی به رویدادهای مهم یا تازه‌ای مربوط می‌شود که در زندگی روزمره کودک رخ داده است وقتی کودک وارد موقعیت جدیدی می‌شود یا با تغییرات تازه‌ای در زندگی مواجه می‌گردد، ممکن است تأثیرات آن را به الگوهای خواب منتقل کند و اطمینان و ثبات بیشتری را در این بخش از زندگی خود، هنگام خواب، جستجو نماید. در اینجا هم می‌توان کوشید اشیاء اطمینان‌بخش و آرامش‌دهنده‌ای را که کودک طلب می‌کند و او را تشکیل می‌دهد (چراغ‌خواب عروسک و ...) در اختیارش قرار داد. به‌علاوه سعی کنید همواره مسائل روزمره فرزندتان را دنبال کنید: از ترس‌ها، اضطراب‌ها، تنش‌ها و مواردی که برایش نگران‌کننده هستند، آگاهی حاصل نمائید و نظم و پیش‌بینی‌پذیری بیشتری به زندگی کوچک خود ببخشید. 
● هیولائی که دور و بر تخت خوابیده‌اند! 
کودکانی که در سنین پیش‌دبستانی قرار گرفته‌اند از قدرت تخیل و صور فوق‌العاده‌ای برخوردارند. تجسم‌های فعال و قوی آنها موجب می‌شود تا نتوانند به‌راحتی واقعیت را از خیال متمایز سازند. خیلی سخت است که به آنها بقبولانید که هیولاهائی که اطراف تخت او هستند واقعی نیستند و ساخته و پرداخته ذهن و تصوراتشان است. او واقعاً دیوهائی را می‌بیند یا تصور می‌ند که زیر تخت او خوابیده‌اند و شب‌ هنگام به سراغش خواهند آمد. یا حداقل انتظار دیدن آنها را دارد و از چنین اتفاقی وحشت می‌کند. چنین ترس‌هائی - که در اغلب کودکان وجود دارند - به شدت توجه و همدلی دقیق و حساس شما را طلب می‌کنند. به‌جای اینکه به کودک بگوئید” اونجا زیر تخت هیچی نیست“، مثلاً می‌توانید اینگونه رفتار کنید: دست فرزند خود را بگیرید یا او را بغل کرده کنار تخت بنشینید و بگوئید: ”آره می‌دونم ترسیدی. اما بذار با هم یه نگاه زیر تخت بندازیم اگر چیزی اونجا بود حسابشو می‌رسیم“. چنین رفتاری به کودک می‌رساند که درکش کرده‌اید و از سوی دیگر به او اطمینان می‌بخشد. بنابراین، هم همدلی و احساس درک و پذیرفته شدن و هم اطمینان‌بخشی را در وی تقویت نموده‌اید. سعی کنید، تفاوت بین اشیاء واقعی و وواقعیت را با جانداران و اشیائی که ساخته و پرداخته ذهن و تصوراتش هستند. به او بیاموزید و او را مطمئن و خاطرجمع کنید که هرگز به یک هیولا اجازه نخواهید داد که وارد منزل شود! 
● رؤیاهای ترسناک 
خواب‌های بد و وحشتناک بخشی از زندگی کودکان در سنین پیش‌دبستانی هستند. محتوای اکثر این خواب‌ها را می‌توان در تجسم‌ها و تصورات روزمره کودک، بازی‌های نمادین او و صحبت‌هایش مشاهده کرد برخی از روانشناسان از این رویدادها به‌عنوان بخش غمناک رشد شناختی کودک یاد می‌کنند. 
فرزندتان را تشویق کنید بر ترس‌‌هایش فایق آید. یک راه عمده عملی برای این منظور آن است که ترس‌هایش را بیان کند یا برای شما بازگو نماید. گاهی اوقات وقتی یک ترس یا یک تصور ترسناک را در قالب کلمات و عبارت بیان می‌کنیم، باعث می‌شود آن ترس کاهش یابد و یا حتی از بین برود. حتی می‌توانید از فرزندتان بخواهید خواب‌هایش را نقاشی کند. هر دوی این کارها باعث می‌شود کودکان بر آنچه موجب ترسشان می‌شود کنترل داشته باشند. 
▪ به هر حال برای آنکه به کودکتان کمک کنید تا خواب خوش و راحتی داشته باشد، باید والدینی خلاق، همکاری‌کننده و صبور باشید. راهبردهای زیر شما را در این امر یاری می‌کند: 
۱) ساعت معینی را برای خوابیدن تعیین کنید. این نظم و دقت در زمان خواب راحتی در ایام تعطیل نیز رعایت نمائید. این برنامه دقیق و منظم را برای کلیه کارهای روزمره کودکتان طراحی کرده همواره آن را ثابت نگه دارید. جدول زمانی به شما و کودک این امکان را می‌دهد تا وقت‌های خواب و خوراک خویش را پیش‌بینی نماید و به تنظیم ساعت بیولوژیکی درونی او نیز کمک خواهد کرد. 
۲) طراحی یک آئین یا رفتار پیش از خواب می‌توان کمک‌کننده باشد. انتخاب رفتار مذکور با خود شما است که می‌تواند خواندن یک کتاب قصه، تعریف داستان لالائی خواندن یا گوش دادن به موسیقی باشد و حداکثر از ۲۰ دقیقه قبل ازخواب کودک اجراء گردد. 
می‌توانید عروسک‌های کودک را در کنارش بخوابانید و قبل ازخواب، او و عروسکش را بوسیده و به هر دو شب‌بخیر بگوئید. هرگاه شرایط به خواب رفتن برای کودک، شرایط مطلوب و دلچسبی باشد به وی کمک می‌شود تا مشتاقانه زمان خواب خود را انتظار بکشد و بهداشت به خواب رفتنش به بهترین شکل حفظ شود. 
۳) هرگز کودک را به خاطر اینکه شما را بدخواب کرده سرزنش نکنید. اگر کودک در طی شب چند بار از خواب بیدار شد و به خواب رفت، به‌جای اینکه او را به خاطر بدخواب کردنتان سرزنش کنید. تلاش‌هائی را که برای دوباره به خواب رفتن انجام می‌دهد، تحسین نمائید. کودک تحسین و تشویق شما را در هر شرایطی می‌طلبد اگر کودک توانست به‌خوبی به خواب رود فردا صبح صمیمانه مورد علاقه او را برایش ترتیب دهید و آن را به نشانه جشن (پیروزی) او در داشتن یک خواب خوب تلقی نمائید.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 1:10 | لینک  | 



بخواب کودکم ، آرام بخواب
بخواب کودکم ، آرام بخوابكودكان ناچارند به سرعت ، مطالب بسیاری را یاد بگیرند . فكر كردن كار ساده ای نیست ، به همین دلیل ، بچه ها زیاد می خوابند ، چون سر و سامان دادن به اوضاع این دنیا به آرامش و سكوت نیاز دارد . كودك به هنگام خواب ، تجربه های فراوانی را كه در هنگام بیداری كسب می كند ، سر و سامان می دهد و مواد شیمیایی داخل مغز و بدن او ، خود را بازسازی می كنند تا برای فعالیت بیشتر آماده شوند . 
اغلب پدر و مادرها با تولد بچه ، راحت تر كنار می آیند تا با زندگی كردن با او ! بی نظمی برنامه خواب كودك ، پدر و مادر را خسته و كلافه می كند ، اما اگر بدانیم كه اصولا كودكان به چه میزان خواب نیاز دارند ، كمتر عصبی و خسته می شویم . 
محققان میانگین خواب مورد نیاز برای سنین مختلف را تعیین كرده اند ، ولی این ارقام نباید شما را به اشتباه بیندازند ، زیرا نیاز بچه هی مختلف بسیار با یكدیگر تفاوت دارد . اگر كودك شما مطابق جداول زمانی از پیش تعیین شده نمی خوابد ، لزوما دچار مشكل نیست و نباید تصور كنید كه آسیب خواهد دید . یك كودك سالم در چند ماه اول زندگی ، همان قدر می خوابد كه به آن نیاز دارد . او نمی تواند جلوی خوابیدن خود را بگیرد . 
بعضی از نوزادان۲۱ساعت در شبانه روز می خوابند . برخی هم كه چندان به فكر پدر و مادرشان نیستند ، بیشتر از ۸ ساعت نمی خوابند ! میانگین خواب برای نوزاد ، حدود ۱۶ساعت است و بتدریج در حدود یك سالگی به ۱۴ساعت در روز می رسد . میزان خواب كودك مهم نیست ، بلكه هوشیاری و خوشحالی و سلامتی اوست كه اهمیت دارد . اگر خسته و عصبی باشد ، لازم است كه بیشتر بخوابد . 
اغلب بزرگترها و كودكان بزرگتر ، برای خواب و بیداری شان ، برنامه خاصی دارند . ما معمولا شبها می خوابیم و روزها بیدار می شویم ، اما نوزاد ، چنین برنامه ای ندارد ، چون از دو اصل مهم پیروی نمی كند . اول این كه هنوز بلوغ جسمی كافی برای انجام این كار را به دست نیاورده و دوم این كه هنوز از سوی شما راهنمایی نشده است او به محض این كه بتواند به بلوغ جسمی كافی برسد ، می تواند از راهنمایی های شما هم استفاده كند . 
در انتهای ماه اول ، اغلب نوزادان بتدریج برنامه خواب خود را با برنامه بزرگترها تطبیق می دهند ، ولی خواب پراكنده روز و خواب معلم و یكسره شب تا قبل از ۳یا ۴ ماهگی ، یعنی زمانی كه كودك شما از نظر جسمی بالغ شده است ، اتفاق نمی افتد . 
● تنفس در خواب 
در هنگام خواب ، هر چند وقت یك بار ، در تنفس نوزاد وقفه ایجاد می شود كه امری طبیعی است و او دوباره نفس می كشد . كودك زیر ۴ماه ، گاهی اوقات به خاطر این وقفه از خواب می برد و همین پرش به او كمك می كند كه بتواند دوباره نفس بكشد . هنگامی كه كودك بزرگتر می شود ، تنفس او نظم بیشتری می گیرد و دیگر وقفه ندارد و به همین دلیل هم كمتر از خواب می برد . 
نوزادان بسیار سازش پذیر هستند و به طرز حیرت آوری هم كسب مهارت می كنند ، ولی پس از تولد به حمایت جسمی و صمیمانه و عاشقانه از سوی والدین خود نیاز دارند تا بتوانند خود را با یك زندگی مستقل سازگار كنند . محققان به این نتیجه رسیده اند كه در ‎آغوش گرفتن كودك و نوازش كردن او در تنظیم تنفس و دمای بدن او تاثیر شگفت انگیزی دارد و این مساله در شب هم به اندازه روز ، مهم است . 
● خواب كامل در تمام طول شب 
ممكن است كودك هرگز در تمام طول شب نخوابد ، ولی این كه شبها خودش از خواب بیدار شود و یا مادر را از خواب بیدار كند ، با هم تفاوت بسیار دارد . اغلب بچه ها و بزرگترها ، در طول شب و هنگام خواب به سطح هوشیاری و خودآگاهی بر می گردند . بعضی ها می توانند خودشان را آرام كنند و دوباره بخوابند ، در حالی كه بقیه بیدار می مانند و سر جایشان غلت می زنند و نمی توانند كاری كنند كه خواب ، دوباره آنها را برباید . بچه هایی كه جزو این دسته از آدمها هستند ، خیلی زود یاد می گیرند چه بكنند . آنها گریه می كند تا مامان بیاید! به همین دلیل ، بیدار شدن كودك نیست كه مشكل ایجاد می كند ، بلكه ناتوانی او برای دوباره خوابیدن است كه این مساله را به وجود می آورد . 
در روزها و هفته های اول تولد ، نوزادان معمولا حدود پنج بار در شب بیدار می شوند و گریه می كنند و تقریبا هر پدر و مادری هم چنین انتظاری را از او دارد ، ولی وقتی كودك نه ماهه می شود ، قاعدتا باید شبی یكی دوبار ، بیشتر را خواب بیدار نشود و كسبی را هم صدا نزند . 
● شیوع مشكلات خواب 
تقریبا بین یك پنجم و یك سوم همه خانواده ها می گویند كه در دوره قبل از دبستان یا فرزندشان در این زمینه مشكل داشته اند . البته همه بچه ها هم در طول شب از خواب بیدار نمی شوند و فقط ۵ درصد آنها تا دوسالگی در مورد خواب ، مشكل دارند . 
واقعیت این است كه بعضی از مشكلات خواب ، ماهها طول می كشند ، بعضی ها سالها و بعضی ها هم می آیند و می روند ، ولی راستش را بخواهید ، هر چه كودك ، بزرگ تر می شود ، این مشكل او هم كمتر می شود . هر چند بسیاری از كودكان ، بدون هیچ درمانی ، مشكلات خواب را پشت سر می گذارند ، ولی اگر به آنها كمك كنیم ، زودتر این مساله را حل می كنند . در مورد بچه اول تصور اغلب مادرها این است كه او شیرش را می خورد و چهارساعت تمام می خوابد و شما به كارهایتان می رسید . وقتی این جور نمی شود و كودكتان آنقدری كه شما انتظار دارید نمی خوابد و یا كلافه است و نق می زند ، احساس می كنید كه یك جای قضیه عیب دارد . 
در مورد كودكان نوپا ، در جلسه ای نگاهی به مادرها انداختیم و دیدیم كه همگی دارند از خستگی غش می كنند . از آنها پرسیدیم كه چند نفرشان در تمام طول شب بیدار بوده اند ؟ حدود ۸۰درصد مادرها دستهایشان را بالا بردند و آن ۲۰درصد باقی نگاهی به اطراف انداختند و با خودشان فكر كردند ، «چه بلایی سر بچه من آمده كه اینقدر می خوابد ؟» بهترین شیوه ، روشی است كه این مادر در پیش گرفته است :
«بسیاری از كودكان از پس مشكل خوابیدن بر می آیند . من هم به خودم گفتم «فرزند من هم از پس این كار بر می آید . كافی است وقتش بشود.» و سعی كردم با همین حرفها ، آن مسیر دشوار را طی كنم.»

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 1:9 | لینک  | 



آموزش مسائل جنسی به کودکان و نوجوانان
آموزش مسائل جنسی به کودکان و نوجواناننوجوانی دوران پرتلاطمی است که تغییرات شدید جسمانی، سنی، روانی و اجتماعی را دربردارد. شکی نیست که واقعه بلوغ و نوجوانی یکی از حساس‌ترین مراحل زندگی انسان است. در بیشتر کشورهای در حال توسعه غالباً برنامه‌ها و سیاست‌های منسجم و مدونی برای حفظ و حمایت بهداشت جنسی نوجوانان وجود ندارد که خود از موانع اصلی ترویج بهداشت باروری در نوجوانان به‌شمار می‌رود. از طرفی جامعه و حتی تصمیم‌گیرندگان کلیدی نیز از حساسیت موضوع و نیاز به فعالیت مشترک آگاهی نداشته و در نتیجه شناخت درستی از نیازهای جسمی، روانی این دوران ندارند که عامل مهم سد راه ارائه خدمات آموزشی و مراقبت‌های بهداشتی به‌شمار می‌رود. زنان و مردان جوان، والدین فعلی یا والدین نسل آینده هستند که باید به آنها فرصت داده شود تا ظرفیت خود را در جهت سلامت کامل توسعه داده، نحوه پرورش فرزندان سالم را بیاموزند و از خطرات ناشی از شروع زودرس فعالیت‌های جنسی و حاملگی در سنین پایین برای خود و جامعه آگاه شوند و از آن اجتناب نمایند. اهمیت این قضیه به دلیل حجم بالای جمعیت جوان در سنین ۲۴ – ۱۵ سال است. 
در حال حاضر متوسط سن بلوغ کاهش یافته و سن ازدواج در حال افزایش است. همچنین عقاید سنتی نیز در حال تغییر بوده، کاهش نفوذ و تأثیر خانواده رواج شهرنشینی مهاجرت توسعه توریسم و ارتباط جمعی در مجموع تغییرات وسیعی در رفتار جنسی و اجتماعی به‌وجود آورده است و در نتیجه نوجوانان امروزی بیشتر از سابق در معرض ارتباط‌های جنسی زودرس قرار دارند. 
مطالعات نشان می‌دهد که در بعضی از مناطق آفریقا ۸۰ – ۵۰ درصد افراد ۱۹ – ۱۵ ساله و در بررسی دیگری در آمریکا دو سوم زنان مجرد روابط جنسی داشته‌اند. حاملگی و زایمان در سنین نوجوانی نرخ مرگ و میر مادر و نوزاد را افزایش می‌دهد. همچنین چون نوجوانان به استفاده از روش‌های پیشگیری از بارداری تمایلی نشان نمی‌دهند، بنابراین تعداد حاملگی‌های ناخواسته، سقط‌های غیرقانونی و بیماری‌های آمیزشی در اثر مقاومت‌های محافظت نشده افزایش می‌یابد. در فرزندان حاصل از این نوع بارداری‌ها، نارسی و کم وزنی شایع‌تر است. همچنین کودکان این مادران جوان در معرض بدرفتارهای‌های مختلف قرار گرفته و رها می‌شوند. تا زمانی که این‌گونه مسائل ادامه داشته باشد. خلاقیت و آرمان‌گرائی جوانان در جامعه در حال تحلیل و تصنیف خواهد بود. برای پیشگیری از این مشکلات با مشارکت خود جوانان و با توجه به فرهنگ خاص آنان باید راه‌های مناسب در نظر گرفته شود. سازمان بهداشت جهانی، صندوق جمعیت ملل متحد و صندوق کودکان ملل متحد آمادگی خود را برای حمایت‌های لازم در این زمینه اعلام نموده‌اند در کنفرانس بین‌المللی جمعیت در سال ۱۹۸۴ دولت‌ها به‌انجام اقداماتی در زمینه پیشگیری از حاملگی‌های زودرس، آموزش جنسی و راهنمایی در مورد تنظیم خانواده و نیز در دسترس قرار دادن این خدمات به نوجوانان فراخوانده شده‌اند. 
▪ در بررسی جهانی باروری به این نتیجه رسیده‌ایم که: 
ـ زنان تحصیل کرده توانمندتر هستند 
ـ موقعیت آنان در خانواده ارتقاء پیدا می‌کند 
ـ قدرت بیشتری در اداره زندگی خود دارند 
تا زمانی‌که امور جنسی در نوجوانان در اکثر جوامع به‌صورت محرمانه باشد این قشر نسبت به خطرات فعالیت‌های جنسی محافظت نشده بی‌توجه خواهند ماند. منابع اطلاعاتی و وسایل پیشگیری از حاملگی به ندرت در دسترس نوجوانان است فعالیت‌های جنسی غیرآگاهانه و محافظت‌ نشده سبب افزایش بیماری‌های آمیزشی از جمله ایدز می‌شود. 
بنابراین تأکید بر ادامه تحصیل نوجوانان به‌ویژه دختران و ارتقاء سطح فرهنگ جامعه از ضروریات است و چون الگوهای باروری و رفتار جنسی جوانان متأثر از عوامل اجتماعی و در ارتباط با احساسات و رضایت روانی آنها است، بالا بردن مهارت‌ها و درک افرادی که بر جوانان اثر می‌گذارند منافع زیادی را دربردارد. در مواجهه با نیازهای خاص جوانان و ارائه خدمات مناسب و قابل دسترس باید تلاش بسیاری صورت گیرد. 
تا زمانی که امور جنسی در نوجوانان در اکثر جوامع به صورت محرمانه باشد این قشر نسبت به خطرات فعالیت‌های جنسی محافظت نشده بی‌توجه خواهند ماند منابع اطلاعاتی و وسایل پیشگیری از حاملگی به ندرت در دسترس نوجوانان است. فعالیت‌های جنسی غیرآگاهانه و محافظت نشده سبب افزایش بیماری‌های آمیزشی از جمله ایدز می‌شود اطلاعات موجود نشان می‌دهد که میزان بیماری‌های آمیزشی اختصاصی جنسی در گروه سنی ۱۹ – ۱۵ سال بالاترین میزان را داشته و میزان بستری شدن اختصاصی سنی در اثر بیماری‌های لگن سرطان گردن رحم در کشورهای صنعتی افزایش یافته است. 
اطلاعات آماری در مورد بیماران مبتلا به ایدز نشان‌دهنده آن است که در بسیاری از موارد عفونت HIV نتیجه ارتباطات جنسی دوران نوجوانی است. 
▪ در پژوهشی که در کشورمان ایران صورت گرفت، نتایج زیر به‌دست آمد: 
۱) موانع اجتماعی و خانوادگی برای آموزش مسائل بهداشت بلوغ بر خلاف تصور عمومی وجود ندارد یا بسیار کم است که این موفقیت را ناشی از توجیه و توضیح طرح برای مسئولین سیاسی ـ مذهبی قبل از اجراء هماهنگی آموزش‌ها یا اعتقادات و باورهای مذهبی، توجه به ظرایف فرهنگی، استفاده از افراد مورد وثوق و رابطین مورد اعتماد مردم، توجه به باورها و اعتقادات و باورهای مذهبی، توجه به باورها و عتقادات محلی، احترام گذاشتن به خانواده‌ها و استفاده از شیوه‌های صحیح آموزشی دانسته‌اند. 
۲) میزان سواد مادران می‌تواند نقش مؤثری در انتقال آموزش‌ها به دختران داشته است. 
۳) لازم است آموز‌ها از سنین پایین‌تر ۱۰ – ۹ سالگی شروع شود تا هنگام برخورد دختران با علائم بلوغ و قاعدگی نکته مبهمی برایشان وجود نداشته باشد. همچنین ضروری است در سنین بالاتر نیز وجوه دیگر بهداشت باروری آموزش داده شود. 
۴) دختران در مورد تغییرات جسمی و علائم خلقی، روانی و اجتماعی بلوغ اطلاعات بسیار کمی دارند و این امر در مورد علائم روانی و تکامل رفتاری و تشخیصی محسوس‌تر است. آموزش، سبب افزایش اطلاعات بهبود نگرش و ارتقاء عملکرد دختران شده و موجب نگرش مثبت نسبت به پدیده بلوغ و قبول تغییرات بلوغ به‌عنوان تغییرات فیزیولوژیک شده است که این امر باعث رفع نگرانی‌ها، تقویت حس اعتماد به نفس و احترام به خویشتن می‌شود. 
۵) از بین راه‌های مختلف آموزشی مثل کتاب درسی، پرسنل بهداشتی ـ درمانی و...”دختران صالح‌ترین و مطمئن‌ترین راه کسب اطلاعات را مادران خود دانسته‌اند بنابراین استراتژی آموزش از طریق خانواده به‌وسیله نیروی متشکل و دوطلب مردمی یعنی رابطین بهداشتی، با توجه به استمرار ارتباط آنان با خانواده‌ها و هماهنگی طبقاتی، تحصیلی و اجتماعی با آنان مطمئن‌ترین مؤثرترین امکان‌پذیرترین و مستمرترین راه برای آموزش دختران است. این استراتژی به‌عنوان رویکرد آموزشی مردم مدار (community base) بهترین راه برای تأمین نیازهای آموزشی و همچنین تغییر فرهنگی و اجتماعی محسوب می‌شود. 
▪ موانع بهداشت باروری نوجوانان 
۱) غالباً سیاست منسجمی برای حمایت و حفظ بهداشت باروری نوجوانان وجود ندارد و در صورت وجود جوابگوی نیازهای حاضر و آتی نیست. به‌طور کلی جامعه و حتی تصمیم‌گیرندگان کلیدی از نیاز به فعالیت مشترک و حساسیت موضوع آگاهی ندارند. 
۲) نوجوانان اطلاعات و راهنمایی‌های لازم را در خانه و مدرسه کسب نمی‌کنند. 
۳) متأسفانه تنها راه کسب اطلاعات این کنجکاوان، نشریه‌های غیرعلمی، تلویزیون و فیلم‌های غربی با تصاویری است که بیش از آموزش روابط نسی صحیح و عاقلانه، نشانگر و اشاعه‌دهنده انحرافات و بدآموزی‌ها است. 
۴) افراد جوان و بزرگ‌ترها (شامل اولیاء مدرسه و والدین و...) نه تنها اغلب نسبت به مسائل خاص جوانان آگاهی و حساسیت ندارند بلکه این افراد معمولاً به‌علت معذب بودن و شرم از صحبت و بحث در امور جنسی نمی‌توانند رابطه‌ مؤثری در زمینه رفع نیازهای آموزشی با آنان برقرار نمایند. این امر سبب می‌شود که مشارکت جوانان در برنامه‌های آموزشی و خدماتی برای همسالان خود چه از نظر شناخت نیازهای خاص آنان و یا تعیین کمیت و کیفیت این خدمات اندک باشد.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 1:7 | لینک  | 


چگونه کودک خود را بخوابانیم؟
چگونه کودک خود را بخوابانیم؟یکی از چالش‌هایی که والدین کودکان نوپا و خردسالان با آن مواجهند، چگونه خواباندن آنها است. 
با تنظیم یک برنامه یا عادت خواب مناسب، هم والدین راحت‌تر خواهند بود و هم کودک با مقاومت کمتری به رختخواب خواهدرفت. خواب منظم، باعث می‌شود کودکان در زمان بیداری احساس امنیت و راحتی بیشتری داشته باشند. برای دست یافتن به زمان خواب منظم و استمرار آن تا آینده، اتفاقات قابل پیش‌بینی را که هر شب دنبال می‌کنید، کنار هم قرار دهید به طوری که بتوانید هر شب به طور ثابت و با ترتیب خاصی آنها را انجام دهید. این ثبات و ترتیب باعث می شود که روال برنامه قبل از خواب برای کودک قابل پیش‌بینی باشد. این برنامه، با رشد سنی کودک، تغییراتی خواهد داشت، اما اصل برنامه تغییری نخواهد کرد. 
▪ این برنامه در سن نوپایی می‌تواند شامل موارد زیر باشد: 
مسواک زدن دندان‌ها، دستشویی رفتن، پوشیدن لباس خواب و خواندن یک داستان مناسب وقت خواب که همگی هر شب با همین ترتیب و نظم انجام می‌شوند، یا مثلا برنامه‌ای به این ترتیب: حمام، شعر‌خوانی، خواندن یک داستان، نوشیدن یک لیوان آب و خواب. 
انتخاب برنامه کاملا به خود شما بستگی دارد می توانید برنامه‌ای ساده و سریع برای خواب داشته باشید یا اینکه برنامه‌تان بین ۲۰ تا ۳۰ دقیقه طول بکشد و به این ترتیب زمانی را به طور خاص و خصوصی با کودکتان باشید، برای او کتاب بخوانید و در کنار او باشید تا خوابش ببرد. در صورتی که ساعتی قبل از آن به انجام بازی‌های آرام و کم‌ افت‌و‌خیز با کودک بپردازید، بهترین نتیجه را خواهد داد؛ زیرا این کار باعث می‌شود سطح فعالیت بچه به طور تدریجی کاهش پیدا کند و سیستم عصبی او آماده استراحت شود. از شوخی‌ها و بازی‌های پرتحرک، تعریف قصه‌های ترسناک و یا هر عملی که به هنگام خواب هیجان کودک را بر‌انگیزد، اجتناب کنید. ضمنا بهتر است وسایل الکترونیکی مانند کامپیوتر، تلویزیون یا بازی‌های ویدیویی را هم در اتاق خواب کودک قرار ندهید. نکاتی که در زیر بیان شده می‌تواند به شما کمک کند که یک برنامه سودمند و نتیجه بخش برای قبل از خواب فرزندتان طراحی و اجرا کنید به نحوی که هم برای شما و هم برای فرزندتان مناسب و عملی باشد. 
● تنظیم دمای اتاق خواب کودک
دما و رطوبت اتاق، نقش مهمی در خوب خوابیدن دارند. در زمستان اتاق خواب بچه‌ها را بیش از حد گرم و هوای آن را خیلی خشک نکنید؛ چند ساعت قبل از خواب، شوفاژ یا بخاری را خاموش و هوای اتاق را تهویه کنید. دمای اتاق در طول زمان خواب نباید از ۱۸ درجه سانتیگراد تجاوز کند. در طول شب نیز به اندازه کافی به فکر تهویه هوای اتاق باشید. گوشه پنجره یا در اتاق را باز بگذارید که همیشه هوای تازه در داخل جریان داشته باشد. 
● توجه به رنگ‌های موجود در اتاق خواب کودکان
برای ملحفه و رو‌بالشی کودک، از رنگ‌های محرک و تند استفاده نکنید. رنگ‌های بسیار تیره، قهوه‌ای، مشکی و آبی تیره هم تاثیر ترسناک و وحشت‌انگیز دارند و در کودک ترس ایجاد می‌کنند. کوچولوها از ملحفه‌ها و روبالشی‌هایی که طرح‌های گل و اسباب‌بازی یا حیوانات با نمک و کارتونی روی آنها باشد، بسیار خوششان می‌آید. بچه‌های پیش‌دبستانی هم نسبت به رنگ‌های قهوه‌ای روشن، قرمز سیر، سبز ملایم و آبی روشن احساس خوبی دارند. بنابراین تا می‌توانید فضای اطراف محل خواب کودک را از وجود وسایلی با رنگ‌های تند و براق خلوت کنید. یک محیط ساده و عاری از تنوع زیاد، همراه با آرامش، می‌تواند بهترین موقعیت برای خواب کودک باشد.
● تعیین زمانی خاص برای خواب 
در صورتی که از یک الگوی سازگار با طبیعت برای برنامه خواب استفاده کنید، ساعت درونی بدن کودک شما خیلی سریع‌تر خودش را با آن وفق می‌دهد. مثلا خواب دیر‌هنگام در شب، الگوی چندان سازگاری با طبیعت کودک نیست.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 1:6 | لینک  | 



خواب ناز کودکان
خواب ناز کودکان● هشدار قبل از خواب: 
هنگام نزدیک شدن وقت خواب، به آرامی‌به کودک بگویید بازی دیگر بس است و باید زودتر به رختخوابش برود. کودک شما احتمالا کوچک‌تر از آن است که درک درستی از زمان داشته باشد، بنابراین مثلا اگر بگویید «فقط پنج دقیقه وقت داری» ممکن است درکش نکند. به جای این به نحوی او را نسبت به فرارسیدن وقت خواب شرطی کنید، مثلا با جمع کردن اسباب‌بازی‌ها، یا آوردن لباس خواب یا نمایش هر نشانه دیگری که به او بفهماند وقت خواب فرا رسیده است. 
بعضی والدین برای اعلام رسیدن وقت خواب، از صدای زنگ یک زنگوله یا زنگ ساعت استفاده می‌کنند که چند ثانیه طول می‌کشد و به این ترتیب بچه می‌فهمد که وقت خواب رسیده، این کار باعث می‌شود که وقت خواب به طور مستقیم توسط والدین اعلام نشود و مقاومت و چانه زدن کودک کمتر باشد. 
▪ خوراک پیش از خواب: 
خوردن یک وعده سبک پیش از خواب که هم پروتئین داشته باشد و هم کربوهیدرات، مثل یک لقمه نان و پنیر، می‌تواند کمک کند کودک در تمام طول شب بخوابد، چون کربوهیدرات‌ها باعث خواب‌آلود شدن می‌شوند و پروتئین کمک می‌کند قند خون تا صبح ثابت بماند. دقت کنید حتما بعد از خوردن خوراکی پیش از خواب، کودک دندان‌هایش را مسواک بزند. 
▪ حمام آب گرم: 
حمام آب گرم باعث می‌شود دمای بدن کودک به آرامی‌بالا برود و بیشتر به خواب تمایل پیدا کند. علاوه بر آن بازی در حمام او را بیشتر آماده استراحت می‌کند. 
▪ لباس خواب:
لباس‌خوابی برای کودکتان انتخاب کنید که راحت باشد، نه زیاد تنگ باشد، نه زیاد سبک و نه زیاد گرم. اگر کودک لباس خوابش را دوست داشته باشد، با اشتیاق بیشتری آن را می‌پوشد و آماده خوابیدن می‌شود. 
▪ قصه شب: 
قصه گفتن و داستان خواندن قبل از خواب، برنامه‌ای فوق‌العاده آرامش‌بخش برای کودکان است به ویژه که داستان، مناسب وقت خواب و دارای ریتمی‌آرام و شاد باشد. 
▪ تنهایی در خواب: 
بهتر است کودک دوستی داشته باشد که با او به خواب برود. عروسک یا خرس پشمالو یا پتوی مورد علاقه کودک می‌تواند برای خواب به بچه احساس آرامش بدهد. 
▪ تغذیه سالم: 
کمبود آهن در بدن می‌تواند در بد‌خوابی کودک تاثیر داشته باشد. از آنجایی که کودک در سنین رشد قرار دارد برنامه غذایی فرزندتان را باید طوری تنظیم کنید که ویتامین‌ها و مواد معدنی به میزان کافی در آن موجود باشد. برای این منظور می‌توانید از گوشت، سبزی، میوه یا حبوباتی چون نخود و لوبیا که سرشار از آهن هستند استفاده کنید اما گوشت و ماهی بهتر است، چون آهن موجود در آن سریع‌تر و آسان‌تر جذب بدن می‌شود. 
▪ «شب بخیر» کوتاه : 
سعی کنید هنگامی‌که برنامه‌ها تمام می‌شود و وقت رفتن شما است تنها به گفتن «شب بخیر» اکتفا کنید و اتاق را ترک کنید، حتی اگر کودک شما را صدا زد به اتاق برنگردید. این کار کمی‌بیرحمانه به نظر می‌رسد ولی واقعیت این است که اگر شما به اتاق برگردید گویی به کودک‌تان آموخته‌اید که «اگه مامان رو صدا کنم، اون بر می‌گرده». به این ترتیب بچه‌ها یاد می‌گیرند که چه طور والدین‌شان را سریعاً نسبت به چیزی شرطی کنند! هرگونه تردید از جانب شما برای اجرای برنامه خواب، برای کودک نشانه این است که شما در اجرای برنامه جدی نیستید و می‌فهمد که اگر به اندازه کافی داد و فریاد راه بیندازد می‌تواند وقت خواب را به تاخیر بیندازد تا شما کمی‌بیشتر با او بازی کنید. 
▪ نگاه مثبت به روزی که در پیش است:
کودک را در جریان برنامه‌ها و تفریحاتی که قرار است فردا با همدیگر انجام دهید بگذارید. این تفریحات می‌تواند شامل پارک رفتن، یا دیدار دوستان و آشنایان باشد. ضمناً از دادن وعده‌های پوچی که در او تاثیر منفی می‌گذارند پرهیز کنید.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 1:4 | لینک  | 



چگونه کودک خود را بخوابانیم؟
چگونه کودک خود را بخوابانیم؟یکی از چالش‌هایی که والدین کودکان نوپا و خردسالان با آن مواجهند، چگونه خواباندن آنها است. 
با تنظیم یک برنامه یا عادت خواب مناسب، هم والدین راحت‌تر خواهند بود و هم کودک با مقاومت کمتری به رختخواب خواهدرفت. خواب منظم، باعث می‌شود کودکان در زمان بیداری احساس امنیت و راحتی بیشتری داشته باشند. برای دست یافتن به زمان خواب منظم و استمرار آن تا آینده، اتفاقات قابل پیش‌بینی را که هر شب دنبال می‌کنید، کنار هم قرار دهید به طوری که بتوانید هر شب به طور ثابت و با ترتیب خاصی آنها را انجام دهید. این ثبات و ترتیب باعث می شود که روال برنامه قبل از خواب برای کودک قابل پیش‌بینی باشد. این برنامه، با رشد سنی کودک، تغییراتی خواهد داشت، اما اصل برنامه تغییری نخواهد کرد. 
▪ این برنامه در سن نوپایی می‌تواند شامل موارد زیر باشد: 
مسواک زدن دندان‌ها، دستشویی رفتن، پوشیدن لباس خواب و خواندن یک داستان مناسب وقت خواب که همگی هر شب با همین ترتیب و نظم انجام می‌شوند، یا مثلا برنامه‌ای به این ترتیب: حمام، شعر‌خوانی، خواندن یک داستان، نوشیدن یک لیوان آب و خواب. 
انتخاب برنامه کاملا به خود شما بستگی دارد می توانید برنامه‌ای ساده و سریع برای خواب داشته باشید یا اینکه برنامه‌تان بین ۲۰ تا ۳۰ دقیقه طول بکشد و به این ترتیب زمانی را به طور خاص و خصوصی با کودکتان باشید، برای او کتاب بخوانید و در کنار او باشید تا خوابش ببرد. در صورتی که ساعتی قبل از آن به انجام بازی‌های آرام و کم‌ افت‌و‌خیز با کودک بپردازید، بهترین نتیجه را خواهد داد؛ زیرا این کار باعث می‌شود سطح فعالیت بچه به طور تدریجی کاهش پیدا کند و سیستم عصبی او آماده استراحت شود. از شوخی‌ها و بازی‌های پرتحرک، تعریف قصه‌های ترسناک و یا هر عملی که به هنگام خواب هیجان کودک را بر‌انگیزد، اجتناب کنید. ضمنا بهتر است وسایل الکترونیکی مانند کامپیوتر، تلویزیون یا بازی‌های ویدیویی را هم در اتاق خواب کودک قرار ندهید. نکاتی که در زیر بیان شده می‌تواند به شما کمک کند که یک برنامه سودمند و نتیجه بخش برای قبل از خواب فرزندتان طراحی و اجرا کنید به نحوی که هم برای شما و هم برای فرزندتان مناسب و عملی باشد. 
● تنظیم دمای اتاق خواب کودک
دما و رطوبت اتاق، نقش مهمی در خوب خوابیدن دارند. در زمستان اتاق خواب بچه‌ها را بیش از حد گرم و هوای آن را خیلی خشک نکنید؛ چند ساعت قبل از خواب، شوفاژ یا بخاری را خاموش و هوای اتاق را تهویه کنید. دمای اتاق در طول زمان خواب نباید از ۱۸ درجه سانتیگراد تجاوز کند. در طول شب نیز به اندازه کافی به فکر تهویه هوای اتاق باشید. گوشه پنجره یا در اتاق را باز بگذارید که همیشه هوای تازه در داخل جریان داشته باشد. 
● توجه به رنگ‌های موجود در اتاق خواب کودکان
برای ملحفه و رو‌بالشی کودک، از رنگ‌های محرک و تند استفاده نکنید. رنگ‌های بسیار تیره، قهوه‌ای، مشکی و آبی تیره هم تاثیر ترسناک و وحشت‌انگیز دارند و در کودک ترس ایجاد می‌کنند. کوچولوها از ملحفه‌ها و روبالشی‌هایی که طرح‌های گل و اسباب‌بازی یا حیوانات با نمک و کارتونی روی آنها باشد، بسیار خوششان می‌آید. بچه‌های پیش‌دبستانی هم نسبت به رنگ‌های قهوه‌ای روشن، قرمز سیر، سبز ملایم و آبی روشن احساس خوبی دارند. بنابراین تا می‌توانید فضای اطراف محل خواب کودک را از وجود وسایلی با رنگ‌های تند و براق خلوت کنید. یک محیط ساده و عاری از تنوع زیاد، همراه با آرامش، می‌تواند بهترین موقعیت برای خواب کودک باشد.
● تعیین زمانی خاص برای خواب 
در صورتی که از یک الگوی سازگار با طبیعت برای برنامه خواب استفاده کنید، ساعت درونی بدن کودک شما خیلی سریع‌تر خودش را با آن وفق می‌دهد. مثلا خواب دیر‌هنگام در شب، الگوی چندان سازگاری با طبیعت کودک نیست.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 1:3 | لینک  | 



الگوی صحیح خواب
الگوی صحیح خوابنحوه خواباندن كودك و شكل دهی عادت خواب در فرهنگها ، قبایل و حتی خانواده ها متفاوت است . بعضیها بچه را وقت خواب قنداق می كنند،بعضی لباس نازك به او می پوشانند و یا حتی بعضی او را لخت می خوابانند.ممكن است كودك در یك اتاق مجزا،به تنهایی یا با خواهر و برادر یا با چند خواهر و برادرش بخوابد یا به اتفاق همه اعضای خانواده در یك جا و حتی در یك رختخواب بخوابد.كودك ممكن است به پشت ، پهلو ویا روی شكم،دریك اتاق تاریك، نیمه تاریك،كاملاً روشن یا در یك محیط بی سرو صدا یا با صدای رادیو و تلویزیون وبا وجود صداهای ناگهانی مثل هواپیما بخوابد. ممكن است وقت شیر خوردن در بغل مادر با قرص خواب آور یا با لالایی در گهواره به خواب رود یا این كه نیاز به شنیدن یك قصه و یك دعا و بازی كردن داشته باشد و یا كلاً زمان مشخصی برای خواب نداشته باشد یا بر عكس باید هر شب طبق نظم خاصی بخوابد . 
● اهمیت داشتن یك برنامه روزمره برای خواب 
بعضی از روشهای خواب بهتر از برخی دیگر هستند اما در واقع كارهای زیادی وجود دارد كه به رفتار خواب مربوط می شوند اگر برنامه دائمی انجام می شود و كودكتان با این برنامه شبها به راحتی می خوابد و در طول شب هم به كرات بیدار نمی شود و در طول روز هم رفتار او رضایت بخش است باید گفت این برنامه كاملاً مناسب است. 
برخی عادتها و شیوه ها به كودك شما كمك بیشتری می كند تا یك الگوی درست در او شكل بگیرد و از مشكلاتی كه در سالهای بعد احتمال پیدایش آن می رود جلوگیری شود. به عنوان مثال اگر عادت دارید هر شب كودكتان را بیست سی دقیقه روی پا لالایی دهید تا خوابش ببرد و حتی نیمه شب هم كه او یكی دوبار از خواب بیدار می شود مجبور هستید با همین روش دوباره او را بخوابانید، باید گفت كه شما عملاً در عادت خواب او مداخله كرده اید و یادگیری شروع خوابش را به تعویق انداخته اید . 
اگر كودك را در رختخوابش بگذارید و اجازه دهید كه بدون لالایی و تكان دادن خودش به تنهایی بخوابد و در طول شب نیز به خواب ادامه دهد مطمئناً برای شما و فرزندتان بهتر خواهد بود. در هر حال به نفع كودك است كه خوابی پیوسته و منسجم داشته باشد . ممكن است شما و كودكتان در یك رختخواب بخوابید و كاملاً هم از این بابت راضی باشید و حتی كودك تمام شب را به خوبی بخوابد؛اما ادامه این عادت برای مدت طولانی برای هر دوی شما مطلوب نیست. توجه داشته باشید كه باید در این عادت تغییراتی داده شود . 
منظور از روش و عادتهای قبل از خواب همان كارهایی است كه قبل از خواب برای آماده كردن كودك انجام می دهید. اگر او نوزاد است احتمالاً پوشك او را عوض می كنید و روی پا لالایی می دهید تا خوابش ببرد و سپس او را به جای خوابش منتقل می كنید.ممكن است او را در حالی كه بیدار است به جای خوابش ببرید و خود به تنهایی بخوابد.عموما ً همه این الگوها برای چند ماه اول عالی است ؛چرا كه انتظار نداریم كه یك نوزاد سر تا سر شب را به طور پیوسته بخوابد . اگر فرزند ۵ تا ۶ ماهه شما هنوز سازگاری نیافته،باید به برنامه و عادت زمان خواب او نگاه عمیق تر و دقیق تری بیندازید . اگر كودك شما به هنگام خواب روی پا لالائی شود و یا با شیر خوردن در بغل بخوابد باید گفت كه این كودك هنگام بیداریهای معمول نیمه شب برای خواب رفتن دوباره دچار مشكل خواهد شد . 
برای این كه بتوانید به او كمك كنید تا شبها خواب بهتری داشته باشد . می بایست در عادتهای زمان خواب او تغییراتی ایجاد كنید و مثلاً او را بیدار بگذارید تا نحوه سازگاری و تنهایی خوابیدن در رختخواب را چه اول شب و چه نیمه شب بیاموزد.به تدریج كه كودك بزرگتر می شود عادتهای زمان خواب اهمیت بیشتری پیدا می كند . اگر زمان خواب برایش لحظات خوشی باشد دید خوبی به آن خواهد داشت. 
برنامه و روشهای وقت خواب متفاوتند.باید برنامه و روشی متناسب با وضعیت خانواده خود انتخاب كنید . خوب است كه هر شب دقایقی را با كودك خود سپری كنید و به او یاد بدهید كه چه كارهایی را باید طبق برنامه هر شب انجام دهد . برای بچه های كوچكتر زمان خواب زمان جدایی است و تحملاو برای آن دشوار است . در واقع درست نیست بچه نوپا یا خردسالی را به تنهایی به رختخواب بفرستیم چون ممكن است سبب احساس محرومیت از بهترین لحظات روز شود . خوب است كه ده تا سی دقیقه قبل از خواب به او اختصاص دهید . از شوخیها و بازیهای پر تحرك، تعریف قصه های ترسناك و یا هر عملی كه به هنگام خواب هیجان كودك را برانگیزد اجتناب نمایید . می توانید با او گفتگو یا بازی آرامی كنید یا برایش قصه بگویید یا كتاب بخوانید. هنگامی كه چند صفحه به پایان داستان باقی مانده به او تذكر دهید كه كم كم وقت تمام می شود و او می بایست بخوابد نباید تسلیم خواسته های او برای خواندن داستان دیگری بشوید.با این شیوه كودك مقررات را می آموزد.چنانچه هر دو بدانید كه چه كارهایی را باید به هنگام خواب انجام دهید هرگز میان شما بحثی روی نخواهد داد . 
كودك بزرگتر هم كه می شود دوست دارد مدتی را قبل از خواب با شما سپری كند . تماشای تلویزیون این هدف را تأمین نمی كند،حتی اگر او در كنار شما به تماشای تلویزیون بپردازد به لحظاتی خصوصی و صمیمی و نزدیكتر نیاز دارد . می توانید در باره وقایع مدرسه یا برنامه ریزی یك روز تعطیل و یا درباره چیزهای جالب و سرگرم كننده،یا در صورت امكان در مورد برخی نگرانی های او صحبت كنید تا هنگام خواب كمتر به آنها فكر كند . برخی شبها ممكن است از پیاده روی و بازی و یا كار در منزل لذت ببرد . 
یك كودك ۱۰ – ۱۲ ساله احتمالاً دوست دارد به تنهایی برای خواب آماده شود،با او به گفتن یك شب بخیر اكتفا نكنید،بلكه كمی با او صحبت كنید. آخرین كاری كه قبل از رفتن به خواب انجام می شود خیلی مهم است . هر گونه دعوا و درگیری و تشنجی سبب می شود كه كودك،خواب آرام و راحتی نداشته باشد . 
● آیا كودك می تواند در رختخواب شما بخوابد ؟
بسیاری از والدین برای رهایی از ناراحتی های هنگام خواب،در مقابل كودك كوتاه می آیند و او را در تمایلاتش برای خوابیدن دركنار خودشان آزاد می گذارند . و احساس می كنند كه این بهترین كار برای كودك است.اگر چه این كار برای یكی دو شب قابل توجیه است مثلاً وقتی كه كودك بیمار است یا روحیه نامناسبی دارد؛اما در بیشتر موارد این عمل مناسب نیست. همه ما این حقیقت را می دانیم كه افراد در رختخواب مجزا بهتر می خوابند . مطالعات نشان داده كه حركات و بیداریهای یك فرد در طول شب افراد دیگری را كه با او در یك رختخواب می خوابند بیدار كرده و باعث ایجاد تغییرات خواب می شود . لذا بهتر است كه كودك را با افراد دیگر در یك جا نخوابانیم . تنهایی خوابیدن بخش مهمی از یادگیری كسب استقلال،بدون اضطراب و همراه با آرامش و اطمینان است . این روند در رشد روانی به موقع او اهمیت بسزایی دارد . خوابیدن كودك در بستر شما به جای آن كه باعث آرامش و اطمینان او شود برای او اضطراب و سردرگمی را به همراه می آورد . اگر به كودك خود اجازه بدهید تا میان شما و همسرتان بخوابد احتمالاً به دلیل این كه خود را مسئول جداییشمامی داند احساس قدرت زیادی خواهد كرد و همین موجب نگرانی او هم می شود؛چون می خواهد مطمئن شود كه شما او را تحت كنترل دارید و هرگاه كه صلاح باشد بی توجه به تمایل او اعمال سلیقه می كنید.اگر شما نشان دهید كه نمی توانید به این نحو عمل كنید و او می تواند هر طور كه بخواهد عمل كند ممكن است كه احساس تزلزل كند . 
اگر كودك با یكی از والدین خود زندگی می كند،یا یكی از والدین دور از خانه و در محل كار است و یاحتی در اتاق دیگر می خوابد وجود این وضعیت برای او اضطراب بیشتری را به همراه خواهد داشت . در اینجا بعضی والدین آسانترین راه را انتخاب می كنند و او را به رختخواب خود می آورند و یا یكی از آنها به رختخواب او می رود . اما كودك باز هم اطمینان خاطر نخواهد یافت چرا كه احساس می كند جای یكی از آنها را گرفته است و یا خود را مسئول جدایی می داند و همین امر او را دوباره نگران می كند. اغلب بچه هایی كه والدین آنها جدا از هم زندگی می كنند و یا طلاق گرفته اند خود را در این آشفتگی خانوادگی مقصر می دانند.ناراحتی این كودكان بیشتر مربوط به زمانی است كه در رختخواب والدینشان می خوابیده اند . 
اكثر بچه ها مشكل جدی و مداومی برای تنهایی خوابیدن ندارند . اگر كودك شما از تنهایی خوابیدن خیلی می ترسد و شما اجازه می دهید كنار شما بخوابد مشكل او را حل نكرده اید . ترس او باید دلیل داشته باشد . شما وقتی به او كمك می كنید كه به همراه او بكوشید تا علت ترس او را پیدا كنید . این كار به صبر ، درك و استقامت قابل ملاحظه شما نیاز دارد . 
اگر به خاطر تمایل خودتان او را به رختخواب خود میآورید بهتر است احساستان را دوباره ارزیابی كنید.برخی از افراد كه تنها زندگی می كنند ( به دلایل متفاوت ) از این كه شبها كنار فرزندشان بخوابند كمتر احساس تنهایی و ترس كرده و راضی تر هستند و یا گاهی اوقات كه والدین از دست هم ناراحت هستند كودك را به رختخواب می برند . اگر شما هم با این گونه مسائل درگیر هستید باید گفت كه به جای كمك به كودكتان سعی دارید كه مشكل خود را حل كنید . زمانی كه چنین الگویی برای خواب وجود داشته باشد نه تنها كودك بلكه همه افراد خانواده از این مسئله رنج می برند. باید مشكل و نیاز خودتان را درك كنید و با آن كنار بیایید واگر این مشكل به آسانی حل نشود می بایست از متخصصان كمك بگیرید . 
اگر كودك عادت كند همیشه با شما بخوابد او را در مهد كودك هم نمی توانید تنها بگذارید .این عادت او در زندگی اجتماعی شما نیز تاثیر می گذارد و دیری نمی گذرد كه احساس می كنید نسبت به كودكتان عصبانیت روزافزون پیدا كرده اید وزمانی هم كه آن قدر بزرگ می شود كه دیگر نتوانید با او در یك رختخواب بخوابید نمی توانید قانعش سازید كه به رختخواب خودش برود . 
البته آن روز زمانی است كه مجبور هستید حضور كودكتان را هر شب در اتاق خودتان تحمل كنید . 
ممكن است شما یك یا دو اتاق خواب داشته باشید و علاوه بر چند بچه،پدر بزرگ و مادر بزرگ هم با شما زندگی كنند كه برای خودشان اتاق نیاز دارند و یا ممكن است در خانه ی كسی باشید كه آنها تنها یك اتاق دارند.اینها همه نمونه هایی از موقعیتهای دشواری است كه البته برای آنها راه حل هم وجود دارد.مثلاً اگر كودك شما مجبور است در اتاق شما بخوابد به او یك رختخواب جداگانه بدهید كه گوشه ای از اتاق را به خودش اختصاص دهد و سعی كنید فضایی مخصوص وسائل او ایجاد نمایید . 
● اسباب بازی یا یك ملحفه مخصوص 
به جای آن كه كنار كودك نوپا و یا خردسالتان بخوابید تا خوابش ببرد بهتر است از یك عروسك نرم پارچه ای،یك اسباب بازی و یا حتی پتوی مخصوص استفاده كنید اسباب بازی معمولاً كودك را سرگرم و متقاعد می كند تا شب را به تنهایی سپری كند. این كار باعث می شود تا او احساس كند كه بر دنیای پیرامون خود تا حدودی كنترل دارد . چرا كه یك اسباب بازی و یا یك ملحفه را هر وقت كه او بخواهد می تواند همراه داشته باشد و این اسباب بازی هیچ گاه او را ترك نمی كند . 
كودك معمولاً چنین اشیائی را در ابتدای سنین نوپایی انتخاب می كند و دوستی با آن را تا ۶ – ۸ سالگی ادامه می دهد اگر كودك شما با یك اسباب بازی و یا یك عروسك پارچه ای نرم سرگرم شود آن را وارد برنامه خواب خود خواهد كرد. اسباب بازی كه با او غذا بخورد و به قصه هایش گوش دهد. به او اطمینان دهید كه اسباب بازی اش را تا هر زمانی كه بخواهد می تواند داشته باشد.این كار،شب بخیر گفتن را برای او آسان تر می كند.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 1:1 | لینک  | 


چرا شستن دست اینقدر مهم است؟!
چرا شستن دست اینقدر مهم است؟!کودک در طول روز در داخل خانه یا خارج آن به اشیاء زیادی دست می‌زند و با آن‌ها بازی می‌کند، حتی ممکن است بعضی از آن‌ها را به‌عنوان هدیه به پدر و مادرش بدهد. اما آیا می‌دانید در ورای این هدایای زیبا، میلیون‌ها میکروب نهفته است؟
وقتی از کودک می‌خواهید قبل از غذا خوردن، دستانش را بشوید، ممکن است همیشه این مسئله را رعایت نکند ولی تکرار این حرف مؤثر خواهد بود. شستن دست بهترین روشی است که از انتشار میکروب‌ها و ابتلای کودکان به بیماری جلوگیری خواهد کرد.
● اولین روش دفاع در مقابل میکروب‌ها
میکروب‌هائی نظیر باکتری‌ها و ویروس‌ها به روش‌های مختلفی انتشار می‌یابند:
‌▪ از طریق آب و غذای آلوده
▪ از طریق پخش آب دهان هنگام عطسه و سرفه 
▪ از طریق دست‌های کثیف
▪ از طریق سطوح آلوده
▪ از طریع مایعات دفع شده از بدن بیمار
اگر کودک شما به یکی از روش‌های فوق، آلوده به میکروب شود، با لمس چشمان، بینی یا دهان خود، ندانسته، در معرض عفونت قرار می‌گیرد و زمانی‌که او در معرض عفونت قرار گیرد، مدت زیادی طول نمی‌کشد دیگر اعضاء خانواده نیز به همان بیماری مبتلا شوند.
خوب شستن دست‌ها اولین راه دفاع در مقابل انتشار بسیاری از بیماری‌هاست و با این‌کار جلوی بیماری‌های حادثه‌ای نظیر مننژیت، برونشیت، آنفولانزا، هپاتیت A و انواع دیگری از اسهال‌های عفونی گرفته می‌شود.
● چگونه دست‌های خود را صحیح بشوئید؟
در این بخش، روش‌های ساده‌ای برای پاک کردن میکروب‌ها ارائه شده است، آن‌ها را برای کودکان خود توضیح دهید. دستان خود را همراه با دستان کودکتان، چندین مرتبه در روز بشوئید، بنابراین او یاد می‌گیرد که چگونه این امر مهم را همواره انجام دهد.
● به او بگوئید:
▪ دستان خود را با آب گرم بشوئید، زیرا تٲثیر آن در از بین بردن میکروب‌ها بیشتر از آب سرد است. البته دقت کنید آب برای دستان کودکتان خیلی داغ نباشد.
▪ با صابون ۱۰ تا ۱۵ ثانیه دست‌ها را بشوئید (صابون ضد باکتری نیاز نیست هر نوع صابون دیگر می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد.) حتماً بین انگشتان و زیرناخن‌هایش را نیز تمیز کند و مچ دست‌هایش را فراموش نکند.
▪ با یک حوله تمیز دست‌هایش را خشک کند.
● برای کاهش انتشار میکروب‌ها در بین افراد خانواده، دست شستن را یک کار دائمی و روزانه قرار دهید، به‌خصوص:
▪ قبل از غذا پختن و غذا خوردن
▪ بعد از توالت رفتن
▪ بعد از تمیز کردن خانه
▪ بعد از لمس حیوانات خانگی
▪ بعد از عیادت یا مراقبت از دوستان یا بستگان بیمار
▪ بعد از پاک کردن بینی، عطسه یا سرفه
▪ بعد از فعالیت‌های بیرون از خانه نظیر (بازی کردن، باغبانی)
اهمیت دست شستن را دست کم نگیرید!
چند ثانیه حرف دقت با کودک کنار کاسه دستشوئی، می‌تواند تعداد دفعات مراجعه شما به پزشک را کاهش دهد!

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 1:0 | لینک  | 


آمپول، لولو نیست!
آمپول، لولو نیست!تاریک‌ترین خاطره دندانپزشکی در ذهن بسیاری از کودکان و حتی بزرگسالان، خاطره تزریق آمپول بی‌حسی است. 
خاطره‌ای که ممکن است آنها را کاملا از دندانپزشکی گریزان کند و پوسیدگی و تخریب دندان‌هاشان را تا جایی پیش ببرد که تحت هیچ تدبیری نتوان آنها را در دهان نگه‌داشت.
ترس از تزریق، تنها محدود به درمان‌های دندانپزشکی نیست. شاید پیش‌تر از آنکه بسیاری از کودکان با آمپول بی‌حسی دندانپزشکی آشنا شوند، بارها و بارها تزریق عضلانی و زیر پوستی آمپول را به علت ابتلا به بیماری‌های گوناگون تجربه کرده باشند و همین تجربه است که آنها را هنگام تزریق آمپول بی‌حسی در دندانپزشکی دچار اضطراب می‌کند. در صورتی‌که بسیاری از کودکان و حتی بزرگسالان، پس از یک‌بار تجربه تزریق داروی بی‌حسی درون بافت لثه، به صداقت گفتار دندانپزشک، که درد حاصل از تزریق داروی بی‌حسی را با درد تزریق آمپول‌های آنتی‌بیوتیک قابل‌مقایسه نمی‌داند، ایمان می‌آورند. البته ثبت یک خاطره خوش از درمان دندانپزشکی و تزریق داروی بی‌حسی در ذهن کودکان، باید و نبایدهایی دارد که والدین و دندانپزشک باید آنها را رعایت کنند.
● از آمپول لولو نسازید!
به جرات می‌توان گفت علت اصلی ترس کودکان از ‌آمپول، ذهنیت غلطی است که پیش از مراجعه به پزشک یا دندانپزشک در ذهن آنها ایجاد می‌شود. در بسیاری از خانواده‌ها رسم معمولی است که برای بازداشتن کودک از انجام برخی کارها یا واداشتن او به رعایت برخی قوانین، از آمپول به عنوان یک ابزار تهدید و تنبیه استفاده می‌کنند. اگرچه ممکن است نام بردن از غولی به نام آمپول بچه را سر جای خویش بنشاند، اما بعید نیست روزگاری نه چندان دور، همین ابزار تنبیهی تنها راهکار درمانی برای بهبودی فرزند بیمارشان باشد. واکنش کودک در مواجهه با غولی که حال قرار است در هیبت یک فرشته نجات برای او عمل کند، چیزی جز اضطراب و عدم همکاری با پزشک یا دندانپزشک نخواهد بود. در چنین مواردی کودک خود را متقاعد به فهم این کنید که تزریقات تنها راه گرفتن برخی داروها درون بدن است که پیشگیری از بیماری می‌کند. هرگز به کودک خود اجازه ندهید که درباره راه‌های نگرفتن یک تزریق صحبت کند.
صادق باشید و به بچه خود بگویید که تزریق احتمالا آزار می‌رساند. درد را تشبیه کنید به گزش یک حشره، تایید کنید که شاید چند ثانیه هم طول بکشد.
اگر شما به بچه خود قول دهید که تزریقی در کار نخواهد بود و بعد با خبر شود در خلال ملاقات با دندانپزشک تزریق بی‌حسی دریافت خواهد کرد، شما در ذهن کودکتان یک تعارض ایجاد کرده‌اید. به‌جای آن بگویید، «دکتر به ما خواهد گفت، ولی من آگاه از این که تزریقی مورد نیاز باشد نیستم.»
● زودتر به دندانپزشک مراجعه کنید
معمولا کودکانی که در اولین ملاقات با دندانپزشک، داروی بی‌حسی دریافت کرده‌اند یا دندان کشیده‌اند، ذهنیت روشنی از درمان‌های دندانپزشکی ندارند. اما اگر پیش از آنکه دندان دچار درد و پوسیدگی عمیق شود، به نیت انجام درمان‌های پیشگیرانه به دندانپزشک مراجعه کنید، خاطره دیگرگونه‌ای از این مکان درمانی برای کودکتان ساخته‌اید. درمان‌های پیشگیرانه دندانپزشکی، مانند شیاربندی و فلورایدتراپی دندان‌ها، دندان‌ها را در برابر پوسیدگی مقاوم می‌کند و آن را به تاخیر می‌اندازد. انجام درمان‌های سبک و بدون درد برای کودک او را با محیط دندانپزشکی آشنا می‌کند و از اضطراب او حین دریافت تزریق بی‌حسی می‌کاهد.
● کودک را برای درمان دندانپزشکی آماده کنید
طبیعی است که پا گذاشتن کودک در محیط ناشناخته و عجیبی مثل مطب دندانپزشکی برای کودک همراه با اضطراب و استرس باشد. کودک مضطرب آمادگی پذیرش درمان‌های دندانپزشکی را نخواهد داشت. در چنین مواقعی دندانپزشکان برای کاهش استرس کودک و جلب همکاری او، تلاش می‌کنند با کودک ارتباط صمیمانه‌ای برقرار کنند. جلب اعتماد کودک از راه معرفی وسایل دندانپزشکی و توضیح جزییات درمان‌های دندانپزشکی راهکار دیگر دندانپزشکان است. والدین نیز در این میان می‌توانند نقش موثری بازی کنند. آنها نیز می‌توانند پیش از مراجعه به مطب دندانپزشکی، آنچه را که در این مکان در انتظار کودکشان است، به زبان ساده برای او توضیح دهند اما نباید در این کار مبالغه کنند یا به کودک وعده دروغ بدهند. 
● در کار دندانپزشک مداخله نکنید
در مطب دندانپزشکی، کنترل رفتاری کودک خود را به دندانپزشک بسپارید. معمولا حضور والدین در اتاق مطب، در برقراری ارتباط دندانپزشک با کودک ایجاد اختلال می‌کند. به همین دلیل بسیاری از دندانپزشکان از والدین کودک می‌خواهند که اتاق کار را ترک کنند. اگر هم به شما اجازه حضور در اتاق داده شد، تلاش نکنید حرف‌های دندانپزشک را برای کودک ترجمه کرده یا دستورات او را تکرار کنید. تلقین کاذب شما روی بدون درد بودن تزریق بی‌حسی، بیشتر کودک را مضطرب می‌کند. دندانپزشکان معمولا سعی می‌کنند ضمن پرت‌کردن حواس کودک تزریق بی‌حسی را انجام دهند. آنها برای کاهش درد بی‌حسی از روش‌های دیگری مانند استفاده از بی‌حسی موضعی یا ماساژ لثه حین و پس از انجام تزریق نیز استفاده می‌کنند. 
● مراقب عوارض بی‌حسی باشید 
اثر داروی بی‌حسی معمولا تا چند ساعت پس از پایان درمان دندانپزشکی باقی می‌ماند. این اثر مخصوصا در فک پایین، به دلیل روش خاص تزریق، ملموس‌تر و طولانی‌تر است. احساس گزگز و تورم لب و گونه، به صورت ناخودآگاه کودک را به صرافت لب و گونه بی‌حس شده می‌اندازد. این جویدن حتی ممکن است منجر به زخمی‌شدن و خونریزی نسج شود. برای جلوگیری از این اتفاق تا پایان اثر بی‌حسی مراقب کودک خود باشید و در صورت لزوم با قرار دادن یک قطعه یخ روی لب و گونه کودک، طی شدن دوره بی‌حسی را سرعت ببخشید.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 0:58 | لینک  | 


انگشتان خوشمزه!
انگشتان خوشمزه!مکیدن انگشت یا پستانک در نوزادان و کودک کوچک یک واکنش طبیعی است :زیرا مکیدن در کودکان یک رفلکس طبیعی است که از زمانی که در رحم مادر بوده اند ، شروع شده است و به صورت عادت به مکیدن از ۳-۴ ماهگی شکل می گیرد.
مکیدن شست یا انگشت یکی از اعمال سازشی اولیه است که کودک به وسیله ی آن خود را خوشحال می کند این عادت یک احساس عمیق امنیت به کودک می بخشد که او به آن احتیاج دارد.
مکیدن و جویدن ، یکی از روشهایی است که نوزادان و کودکان کوچک به وسیله ی آن می توانند محیط اطراف خود را لمس کنند. کودک در سنین شیر خوارگی اغلب بعد از غذا خوردن ، انگشت خود را می مکد. برخی دیگر از کودکان به محض اینکه پستانک را از دهانشان بیرون بیاورند این کار را می کنند.
اگر کودک نتواند در دوره ی شیر خوارگی غریزه ی مکیدن را از طریق مکیدن شیر و از پستان مادر و پستانک ارضاء کند ، به شیوه هایی مانند مکیدن شست و غیره جبران می کند.
اگر نوزاد و یا بچه ی کوچک شما چیزی در دهان می کند و یا انگشت خود را می مکد ، وادارش نکنید که از این کار خودداری کند زیرا اگر این کودکان در محیطهای طبیعی و شرایط عادی رشد کنند و محبت ها و توجه لازم والدین وجود داشته باشد موجب می شود که کودک به محیط اطراف توجه داشته باشد و با امکانات تازه ای که اورا با دنیای جدید پیوند می دهد آشنا شود و به تدریج کمتر به مکیدن انگشت روی می آورد و کم کم آن را به طور طبیعی تا قبل از ۳-۴ سالگی کنار می گذارد.
اگرغریزه ی مکیدن پس از یک سالگی به تدریج کمرنگ تر نشد ، علل مختلفی مانند:
حسادت ،افسردگی ، تغییرات جدید ناخوشایند تولد یک بچه ی جدید ، ترس از والدین و یا رفتن به کودکستان .
همین طور ممکن است کودک بدون علت و طبق عادتی که در او تقویت شده است این کار را انجام دهد. اگر مکیدن انگشت در سنین بالا مخصوصاً در سالهای قبل از مدرسه رفتن مشاهده شود، اختلال است و باید این مسئله را جدی گرفت.
عوارض و مشکلاتی که مکیدن می تواند به بار آورد:
اگر این اختلال در سنین مدرسه وجود داشته باشد باعث می شود که کودک از طرف دیگر همسالان مورد تمسخر قرار گیرد و باعث کاهش اعتماد به نفس در وی می شود.
از دیگر مشکلات این است که هنگامی که کودک انگشت خود را می مکد باعث می شود دهانش باز بماند و عادت کند همیشه از طریق دهان تنفس کند.همچنین مکیدن انگشت در بعضی مواقع باعث می شود کودک به علت اینکه زبانش در حالت عادی نمی ماند سرزبانی صحبت کند.
همین طور مکیدن انگشت می تواند یک کودک را آنقدر آرام کند که دیگر توجه ای به اطراف نداشته باشد مثل مدرسه و معلم. کودک خیال پرداز شده و نمی تواند به چیزی توجه و تمرکز کند.
توصیه می شود والدین این مشکل را در این مواقع جدی بگیرند:
۱) کودکان از ۳ سال به بالا که اکثر مواقع انگشت می مکند.
۲) کودکانی که زبانشان را موقع صحبت به پشت دندانها می گذارند و تلفظ خوب انجام نمی دهند.
۳) مواقعی که رشد دندانها آغاز شده و مکیدن انگشت می تواند تأثیری در رشد دندانها داشته باشد.
۴) زمانی که کودک به درجه ی درک مسائل رسیده باشد و بتواند مفهوم حرفهای شما را درک کند.
مکیدن انگشت در سنین بالا ، معمولاً شبها قبل از خواب ، موقع گرسنگی ، هنگام تماشای تلویزیون ، بی خوابی و بیماری و استرس مشاهده می شود.
کودکان معمولاً با روشهای مختلفی با استرس برخورد می کنند یکی از روشهای برخورد کودکان با استرس به دست آوردن امنیت از طریق مکیدن انگشت می باشد.
برای از بین بردن این عادت معمولاً بعد از دوران شیرخوارگی استفاده از تنبیه، تلخ کردن یا بستن شست و یا سرزنش و بی حرکت کردن آرنج بی فایده است و حتی موجب تشدید می شود.
به یاد داشته باشید:
▪ برخورد نادرست باعث می شود این عادت در کودک گسترش پیدا کند.
▪ اگر شما بخواهید کودکی که اختلال مکیدن انگشت دارد از این کار دست بردارد،باید اول جستجو کنید که چرا این عادت را ترک نمی کند؟
▪ با چه شرایط استرس زایی دست به گریبان است؟
▪ شرایط خانواده و فاکتورهای اجتماعی تأثیر زیادی روی شخصیت بچه های بزرگتر دارد. آیا در مدرسه و یا خانه استرس وجود دارد؟
اگر والدین به علت انگشت مکیدن کودکشان پی ببرند ، اغلب می توانند با تغییر آن علت ، عادت کودکشان را ترک دهند زیرا اگر آن مسئله که باعث به وجود آمدن استرس در کودک شده حل شود کودک راحت تر عادتش را ترک می کند. گاهی هم کودکان انگشت خود را می مکند که جلب توجه کنند . حتی اگر این توجه منفی باشد، از سوی والدین به خاطر انگشت مکیدن سرزنش می شوند.
▪ توصیه هایی برای از بین بردن عادت مکیدن انگشت:
۱) با بچه ها صحبت کنید و بگویید که چرا باید این عادت را ترک کنند این ترک عادت به یکباره برای کودک مشکل است. 
۲) در ابتدا سعی کنید قرارهائی برای کودک بگذارید. برای مثال فقط هنگام تلویزون انگشتش را به دهان نبرد و به مرور زمان موقعیتها و زمانها را زیادتر کنید.
۳) با کودک قرار اشاره ای بگذارید و در نزد دیگران با آن اشاره ها به او بفهمانید که این کار را نکند.
۴) مکیدن انگشت برای کودکان بیشتر در مواقعی پیش می آید که بی کار هستند و یا عدم اطمینان دارند در این مواقع وسیله ای به دست او دهید تا حواسش پرت شود. مثل اسباب بازی و یا خوراکی خوشمزه و یا کاری را که دوست دارید به او محول کنید و یا در بازی با او همراه شوید و سرگرمش کنید.
۵) بهترین و مؤثرترین شیوه آن است که کودک را به طور غیرمستقیم به سمت اصلاح رفتار نامطلوب فوق هدایت کنیم و او را به کارهایی که مورد علاقه اش می باشد واداریم تا به تدریج این عادت از بین برود.
۶) از بین رفتن این عادت یک روزه امکان پذیر نیست . حداقل روی ۳ ماه وقت فکر کنید.
۷) با کودکان مثبت برخورد کنید او را تنبیه نکنید. وقتی انگشت خود را می مکد به او بی محلی کنید و وقتی این کار را انجام نمی دهد با او مثبت برخورد کنید و توجه تان را به او بیشتر کنید.
۸) هر روزی که انگشتش را نمی مکد روی کارت ستاره ای بچسبانید و در ازاء تعداد معینی از ستاره ها به او هدیه دهید.
۹) اگر کودک خودش مایل است برای یادآوری بصری یک نوار چسب به انگشتش بچسبانید این مسئله می تواند به او کمک و یادآوری کند.
۱۰) هنگامی که کودک خواب است و انگشتش در دهانش است دستش را از دهانش خارج کنید.
۱۱) در بعضی مواقع یک دندانپزشک می تواند به این قضیه کمک کند به این صورت که برای کودکان توضیح دهید مکیدن انگشت چه عوارضی می تواند روی دندانها داشته باشد و حتی گاهی تصویری از دندانهای نامرتب را به آنها می توان نشان داد. البته باید کودکان به درجه ی درک مسائل رسیده باشند تا بتواند متوجه صحبتها شوند. در کل موارد ذکر شده با ترکیب واکنش های مثبت والدین نسبت به کودک می تواند به ترک عادت انگشت مکیدن کمک کند.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 0:57 | لینک  | 


بررسی علل کوتاه قدی کودکان
بررسی علل کوتاه قدی کودکاناصولاً والدین نگران رشد فرزندان خود هستند، به خصوص اگر فرزندشان نسبت به سایر کودکان هم‌سن و سال خود کوتاه قد باشد. دلایل پزشکی زیادی برای توجیه رشد کم و کوتاه قدی کودکان وجود دارد مانند اختلال در عملکرد هورمون رشد، کم‌کاری غده‌ی تیروئید، سندرم ترنر، سو‌ء تغذیه ،ناراحتی‌های روده‌ای و کلیه‌ها.
اکثر کودکان قد کوتاه از نظر سلامتی نرمال هستند، ولی ممکن است از نظر ژنتیکی کوتاه قد باشند یا از لحاظ رشد، کمی تأخیر داشته باشند. 
بچه‌ها به صورت نرمال از بدو تولد تا ۱۲ ماهگی حدود ۲۳ تا ۲۸ سانتی‌متر به قدشان افزوده می‌گردد. در حالی که در سنین ۱تا ۳ سالگی فقط ۵/۷ تا ۱۳ سانتی‌متر افزایش قد دارند. در اکثر کودکان ۶ تا ۱۸ماهه، مقدار رشد به صورت نوسانی بالا و پایین می‌رود. 
اما با رسیدن کودک به سن ۲۴ ماهگی، نمودار رشد او نظم ثابتی به خود می‌گیرد و رشد بدون نوسانات قابل مشاهده ای طی می‌گردد. 
از ۳ سالگی تا زمان بلوغ، سالانه ۵/۴ تا ۷ سانتی‌متر به قد کودک افزوده می‌شود. زمانی که سن کودک به زمان شروع بلوغ نزدیک می‌شود، مقدار افزایش قد به ۴سانتی‌متر در سال می رسد. به محض شروع سن بلوغ، دوران جهش رشد شروع می‌گردد که در آن زمان رشد قدی به حداکثر سرعت رشد یا به عبارتی به قله‌ی رشدی می‌رسد.
این فاصله‌ی زمانی در دختران بین سنین ۱۰ تا ۱۲سالگی و در پسران ۱۲ تا ۱۴ سالگی می‌باشد که در طی این ۲سال سالانه دختران ۸ تا ۹ سانتی‌متر و پسران ۵/۱۰ سانتی‌متر افزایش قد می‌یابند. پس از جهش رشد، دوباره میزان رشد قدی کاهش می‌یابد که دختران پس از شروع قاعدگی تا رسیدن به حداکثر رشد قدی، تا حدود ۷ سانتی‌متر سالانه به قدشان افزوده می‌شود.
دختران و پسران اصولاً تا سنین ۱۴ تا ۱۶ سالگی به قدشان افزوده می‌شود که البته در پسران ممکن است تا ۲ سال بیشتر یعنی تا ۱۸ سالگی ادامه یابد . تفاوت رشد قدی در دختران به شروع زمان قاعدگی آن‌ها بر می‌گردد. 
در میان عوامل موثر بر رشد کودک می‌توان به وضعیت ژنتیک کودک (که از نظر رشد قدی می‌تواند با قد والدین کودک نیز مرتبط باشد) و به وضعیت تغذیه‌ی کودک یا وجود هر گونه بیماری مزمن اشاره کرد. 
درصد رشد قدی کودکان کوتاه قد، اصولاً در محدوده‌ی زیر سومین یا پنجمین درصد استاندارد قد طبیعی است. اما آن‌چه بیشتر از همه مهم است این است که بدانیم میزان سرعت رشد در هر سال برای آن‌ها چه قدر است. 
به این صورت که بررسی شود آیا کودک که رشد قدی دارد یا خیر؟ و یا به‌طور کلی در مقایسه با سال قبل یا سال بعد درصد رشد قدی او به چه صورت بوده است؟ 
هم‌چنین توجه به وزن کودک و مقایسه‌ی آن با قد او بسیار مهم است. بچه‌های چاق اصولاً کودکانی هستند که قد بلندی نیز دارند ، بنابراین اگر کودکی را دیدیم که با وجود اضافه وزن، دارای قد کوتاهی بود، باید ارزیابی پزشکی لازم جهت بررسی علت اضافه وزن وی انجام شود. 
در میان آزمایش‌های مختلف که هدف آن بررسی علل کوتاه قدی می‌باشد،اندازه‌گیری سن استخوان می‌باشد که توسط رادیو‌گرافی با اشعه‌ی X قابل اندازه‌گیری است. اصولاً از مچ دست‌چپ اشعه‌ی X را می‌گذرانند و بر اساس آن، سن استخوان فرد به ترتیب زمان مشخص می‌گردد. 
اگر سن استخوان فرزند شما خیلی کمتر از سن طبیعی وی باشد، پس حتماً استخوان فرزند شما ظرفیت باقی مانده‌ای برای ادامه‌ی رشد (تا زمانی که به‌طور طبیعی انتظار رشد داریم یعنی تا زمان اتمام دوران بلوغ) را دارد. دختران معمولاً تا سن استخوانی ۱۴ سالگی رشد می‌کنند و پسران پس از سن استخوانی ۱۶ سال رشد‌شان متوقف می‌شود (با حداکثر مقدار رشد در سن ۱۴سالگی). 
یکی دیگر از روش های بررسی علل کوتاه قدی، اندازه‌گیری T۴ و TSH (هورمون‌های غده‌ی تیروئید) از طریق آزمایش خون جهت بررسی ابتلا به هیپوتیروئیدیسم(کم کاری تیروئید) می‌باشد. همچنین میزان ترشح هورمون رشد (معمولاً با اندازه‌گیری IGF- ۱ و GF- BP ۳)، شمارش کامل گلبول‌های قرمز (CBC برای بررسی عدم ابتلا به آنمی)، وضعیت شیمیایی خون (که شامل SMAZO برای بررسی کبد و بیماری کبدی)، آنالیز ادرار و گاهی بررسی کروموزومی جهت کشف اختلالات کروموزومی (به خصوص در دختران که ممکن است به سندرم ترنر مبتلا باشند) می‌باشد. 
اگر همه‌ی آزمایشات بالا طبیعی بود، یا متخصص اطفال اصراری برای انجام آزمایشات بالا نداشت، میزان رشد فرزند شما باید بعد از گذشت ۳ تا ۶ ماه و در صورت عدم ادامه یافتن رشد طبیعی به طور جدی باید بررسی مجدد شود. 
براساس تحقیقات اکثر والدین کوتاه قد، به صورت ژنتیکی فرزندان کوتاه قد دارند که این مسئله با عنوان کوتاه قدی ارثی مطرح می‌شود. این افراد اصولاً دارای سن استخوانی نزدیک به سن طبیعی خودشان هستند که این مسئله نشان‌گر این حقیقت است که استخوان‌های آن‌ها ظرفیت بیشتری برای رشد ندارد.لذا با وجود رشد طبیعی، این افراد در سنین بلوغ نیز کوتاه قدتر از هم سن و سال‌های خود بوده و بیشتر مشابه به والدین خود هستند. 
برخی دیگر از کودکان از نظر ساختمان بدنی تأخیر رشد قدی دارند. این کودکان با وجود قدی کوتاه، سرعت رشد بالایی دارند و میزان رشد آن‌ها طبیعی است و معمولاً تأخیری در قاعدگی(در دختران) آن‌ها مشاهده می‌شود . به محض شروع قاعدگی رشد آن‌ها آغاز می‌گردد.
البته این افراد معمولاً با سن استخوانی کمتر از میزان مورد انتظار دیده شده‌اند که استخوان‌های آن‌ها ظرفیت باقی مانده‌ی لازم جهت افزایش قد پس از قاعدگی را دارد. به طور معمول این افراد به رشد قدی کامل و طبیعی تا پایان دوران بلوغ خود می‌رسند. 
البته در مقایسه‌ی این بچه‌ها با دیگر اعضای خانواده ممکن است متوجه این تأخیر در سایر افراد خانواده شویم که کاملاً طبیعی است. برخی پسران که دارای این شرایط می‌باشند ممکن است نگران کوتاه قدی خود باشند. این افراد می‌توانند با مراجعه به پزشک متخصص غدد و تجویز تستوسترون توسط او، زمان شروع جهش رشد دوران بلوغ را جلو بیاندازند. البته بدون این درمان هم، به‌طور طبیعی زمان بلوغ آن‌ها با کمی تأخیر فرا می‌رسد. 
برخی والدین نگران عملکرد غدد داخلی فرزند خود و از جمله مهم‌ترین هورمون یعنی هورمون رشد هستند که اختلال در ترشح آن سبب کوتاهی قد و کاهش رشد می‌گردد. به‌طوری که جوانان حتی کم‌سن‌تر از سن طبیعی خود به نظر می‌رسند. متخصص اطفال یا غدد در صورت تشخیص می‌تواند میزان طبیعی هورمون رشد را از طریق دستور آزمایش‌های لازم بررسی کند. 
درمان برای افراد مبتلا به کاهش ترشح هورمون رشد، شامل دریافت مکمل‌های هورمونی رشد است. البته برای افراد مبتلا به سندرم ترنر و افراد بالغ مبتلا به ناراحتی ‌های مزمن کلیه هم این هورمون تجویز می‌شود. 
کمبود ترشح هورمون رشد می‌تواند به صورت ارثی از بدو تولد یا در اثر جراحت های وارد شده بر سر یا در اثر تومورهای مغزی بروز کند. 
امروزه استفاده از هورمون رشد برای بچه‌ها افزایش یافته است. هورمون رشد برای درمان طولانی مدت کودکان قد کوتاه و علل ناشناخته‌ی کوتاه قدی به کار می‌رود. 
مطالعات اخیر نشان داده است برخی از کودکان کوتاه قد، آن‌هایی هستند که از زمان تولد جثه‌ی کوچک‌تری داشته‌اند و با استفاده از هورمون رشد نتایج خوبی گرفته‌اند.البته استفاده ی بی رویه از این هورمون نیز اثرات خوبی ندارد. لذا حتما حتما باید تحت نظر پزشک متخصص، از این هورمون استفاده کنید. 
متخصصان پیشنهاد می‌کنند اگر این کودکان در سنین ۲ تا ۳ سالگی دارای رشد طبیعی متناسب با سن خود نبودند، باید حتماً نزد متخصص غدد یا اطفال برده شوند.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 0:55 | لینک  | 


آرام باش کودکم !
آرام باش کودکم !‌۹۵ درصد از مجموع ۱۴۰ میلیون کودکی که هر ساله متولد می‌شود، مربوط به کشورهای جهان سوم است. علی‌رغم اینکه شانس بقای این نوزادان طی ۲۰ سال اخیر تا ۵۰ درصد رشد داشته، نخستین روزها و ماه‌های زندگی آنها هنوز هم یک دوران پر خطر است و نیاز به مراقبت دارد.
مراقبت‌های اولیه از نوزادان در بیمارستان توسط پرستاران انجام می‌شود، ولی سایر مراقبت‌ها باید توسط والدین انجام گیرد.
در اینجا به بررسی مسائلی می‌پردازیم که بیشتر از همه پدر و مادر کودک با آن روبرو هستند: در چند هفته اول، نوزادان حدود ۱۷ تا ۱۸ ساعت در روز می‌خوابند. این عادت حدود ماه سوم به ۱۵ ساعت در روز می‌رسد، ولی حداقل در دو ماه اول تقریباً هیچگاه در یک نوبت بیش از سه تا چهار ساعت نمی‌خوابند. این بدان معناست که شما نیز بیش از این نمی‌توانید بی‌وقفه بخوابید. 
در طول شب شما باید بیدار شده به نوزاد شیر بدهید و پوشک او را عوض کنید و در طول روز با او بازی کنید شما باید از همان ابتدا عادات صحیح خواب را به نوزاد آموزش دهید. برای این کار باید اختلاف روز و شب را به نوزاد آموزش دهید. وقتی نوزاد در طول روز بیدار و هوشیار است تا آنجا که ممکن است با او بازی کنید خانه و اتاق را روشن نگهدارید. صداهای معمولی خانه نظیر زنگ تلفن یا تلویزیون را کم نکنید ولی در طول شب با او بازی نکنید خانه را تاریک نگهدارید با او صحبت نکنید. با تکرار این اعمال خیلی سریع در می‌یابد شب شده است و باید بخوابد.‌
یکی از مسائل دیگر که موجب نگرانی والدین می‌شود، گریه کردن کودک است. نوزاد گریه می‌کند. گریه او ممکن است موجب ناراحتی والدین شود. فهمیدن علت گریه نوزاد ممکن است در آغاز مشکل باشد، ولی کم‌کم والدین علت آن را متوجه می شوند. 
شایع‌ترین دلایل گریه نوزاد عبارتند از:
۱) گرسنه بودن. وقتی معده کودک پر شود، دست از گریه کردن بر می‌دارد
۲) نیاز به تعویض پوشک
۳) احساس سرما. باید به کودکان یک لایه لباس بیشتر پوشاند تا احساس گرما کنند، کودک در گرما احساس راحتی می‌کند پس سرما می‌تواند علت گریه نوزاد باشد.
۴) کودک نیاز به در آغوش گرفته شدن دارد، نوزاد با شنیدن صدای قلب مادر احساس آرامش می‌کند و از گرمای بدن مادر لذت می‌برد.
۵) بعضی مواقع کودک به نظر شما بی‌دلیل گریه می‌کند. در چنین شرایطی ممکن است کودک بیش از حد بغل به بغل شده باشد. نور محیط او را اذیت کند، محیط کودک آرام نباشد یا سرو صدا کودک را خسته کند.
۶) ممکن است گریه کودک ناشی از بیماری باشد. گریه ناشی از گرسنگی با گریه ناشی از بیماری فرق می‌کند و به سرعت می‌توان آن را تشخیص داد.‌
کودک دوست دارد همان احساس گرما و امنیت درون رحم را تجربه کند. پس کودک را بغل بگیرید. او را تکان دهید. نوزاد عادت به شنیدن صدای قلب مادر دارد و یکی از دلایلی هم که دوست دارد در آغوش و نزدیک مادر باشد همین است. مطمئن باشید کودک با رعایت تمام نکات بالا گریه‌اش به سرعت قطع خواهد شود.
● نکاتی در رابطه با شیر خوردن نوزاد: 
هنگام شیردادن، نوزاد را به گونه‌ای در بغل بگیرید که بدنش در حالت نیمه عمودی باشد و سرش بالاتر قرار گیرد. شیردادن در حالی که نوزاد قوز کرده، سبب می‌شود شیر راه مستقیمی به معده پیدا نکند.
همواره سعی کنید در محیطی آرام و جایی که کمترین سر و صدا را دارد به نوزاد شیر بدهید. بعد از شیر خوردن نوزاد را روی شانه‌تان قرار دهید و آرام به پشتش بزنید تا آروغ بزند این کار باعث می‌شود تا هوای بلعیده شده، از معده خارج شود.‌
بیش از اندازه به شیرخوار شیر ندهید زیرا سبب می شود نوزاد زیاد شیر را برگرداند. اگر نوزاد هنگام خواب بر می‌گرداند سرش را بالا بیاورید، گذاشتن بالش زیر سر نوازد خطرناک است ولی می‌توان از یک بالش سفت استفاده کرد و سر نوزاد را به یک طرف خم کرد تا اگر شیر را برگرداند از گوشه دهانش خارج شود و موجب خفگی نوزاد نشود. بیشتر شیرخواران بعد از ۶ ماهگی و یا زمانی که بتوانند بنشینند، دیگر برنمی‌گردانند.‌
● مراقبت از بند ناف در کودک تازه متولد شده: بند ناف معمولاً ۱۰ تا ۲۱ روز بعد از تولد خشک می‌شود و می‌افتد و جای آن بصورت زخمی باقی می‌ماند که ظرف چند روز خوب می‌شود. مهمترین مسئله در نگهداری از بند ناف قبل از افتادن آن جلوگیری از عفونت است. 
بند ناف را باید تمیز و خشک نگه داشت. در هنگام تعویض پوشک لبه بالای پوشک را در زیربند ناف باید تا کرد تا بند ناف در معرض هوا قرار داشته باشد.‌
از حمام کردن نوزاد قبل از افتادن بندناف باید خودداری کرد. گروهی از متخصصین اعتقاد دارند باید بند ناف به حال خود رها شود تا خودش بیفتد و دستکاری نشود زیرا بند ناف‌های دستکاری نشده ظرف ۸ روز ترمیم می‌شوند ولی در صورت تحریک کردن بند ناف زمان طولانی‌تری برای ترمیم آن لازم است.‌
● علائم عفونت بند ناف: 
۱) تب یا بدحال بودن نوزاد 
۲) تورم و قرمزی بند ناف
۳)‌ وجود چرک.‌
در صورت هر یک از موارد زیر باید به پزشک کودک مراجعه شود.
یکی دیگر از اختلالات شایع و بی‌خطر دوران کودکی پوسته‌ریزی سراست. ممکن است کودک شما مقداری پوسته خشک شبیه شوره سرداشته باشد و یا ممکن است در مواری این پوسته‌ریزی شدید باشد و پوسته‌ها ضخیم و زرد شود. این اختلال ممکن است بین دو هفتگی تا سه ماهگی روی دهد که بعد از آن به خودی خود برطرف می‌شود. 
برای برداشتن پوسته‌ها کافی است هفته‌ای ۲ بار روغن‌های مخصوص کودکان یا روغن‌های گیاهی روی سر کودک مالیده شود و به مدت ۱۵ دقیقه صبر کرد، سپس موهای کودک را شانه کرد. وقتی پوسته‌ها ریخت باید سر کودک را با یک شامپوی ملایم شستشوی داد. این اختلال موقتی است و به خودی خود برطرف می‌شود. برای درمان این مشکل پزشک ممکن است شامپوی دارویی تجویز کند.‌
دوران نوزادی، دوران خاص و مهمی از زندگی انسان را تشکیل می‌دهد. 
بسیاری از مشکلات و بیماری‌ها فقط مربوط به این دوران است و در مراحل بعدی زندگی کودک دیده نمی‌شود. به همین دلیل، مرگ و میر در دوران نوزادی و به‌خصوص ساعت ها و روزهای اول عمر از هر دوره دیگری بیشتر است. مراقبت و پرستاری از نوزاد نیازمند رابطه نزدیک و صمیمی بین مادر و پزشک و پرستار است. آموزش مادر می‌تواند در حل مشکلات و پیشگیری از آن کمک موثری نماید. واقعاً‌ تمام این دوران دلهره‌آور به خوبی پایان می‌یابد پس کمتر نگران باشیم.‌

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 0:54 | لینک  | 


آرام باش، کوچولو!
آرام باش، کوچولو!در طی دو دهه گذشته، ارزیابی و مدیریت درد در کودکان با توجه به پیشرفت ابزار تشخیص اختصاصی برای هر سن و درک بهتر نقش ضد درد مادران، تحولی بنیادی یافته است. پس از اعمال جراحی، بسته به روند آن، سطوح مختلفی از درد در کودکان ایجاد می‌شود که در مدیریت آن، محدودیت‌های دارویی در این گروه سنی باید مورد توجه قرار گیرد. امروزه، با وجود پیشرفت‌های دارویی هنوز هم کودکان بسیاری از دردهای ناشی از کنترل نادرست درد رنج می‌برند. از جمله تصورات اشتباهی که در مورد درد در کودکان وجود دارد، مواردی مانند «درک درد در کودکان مشابه بزرگسالان نیست» یا «تجویز ترکیبات دارویی ضد درد در کودکان، موجب افزایش خطر وقوع مسمومیت دارویی در آنها می‌شود.» بنابراین شناخت راهکارهای مدیریت درد، مداخلات درمان و تجویز ضد دردها پس از جراحی، به کنترل بهتر درد در بیماران خردسال خواهد انجامید.
● ارزیابی درد پس از جراحی 
ابزار ارزیابی درد پس از جراحی که برای کودکان مورد استفاده قرار می‌گیرند، باید بتوانند نیاز هر کودک را به‌طور اختصاصی منعکس کنند و محدودیت‌هایی که در مورد کودکان وجود دارند و ممکن است نیاز واقعی آنان را پنهان نمایند، درنظر گرفته شوند. در یک وسیله ارزیابی با نام «جدول شمارش» یا Wong-Baker FACES، از کودکان خواسته می‌شود که از میان شش چهره مختلفی که حالات اشخاص را در وضعیت بدون درد تا درجات مختلفی از احساس درد نشان می‌دهند، یکی را انتخاب کنند. این وسیله در حدود سن سه سالگی کاربرد دارد، هرچند که ماهیت تک بعدی‌ آن، استفاده آن را در ارزیابی واکنش‌های رفتاری که با تجربه درد همراه هستند، محدود کرده است. 
در مورد مراقبت‌های پس از جراحی، کاربرد دو مقیاس برای ارزیابی درد در بیماران خردسال توصیه می‌شود. این دو مقیاس شامل درجه‌بندی «FLACC » ‌برای بیماران بستری و «PPPM» برای بیماران ترخیصی است. مقیاس FLACC، یک ارزیابی کمی از وجود و شدت درد در کودکان با در نظرگرفتن رفتارهای مرتبط با درد است. مقیاس PPPM، یک فهرست ۱۵ موردی است که به والدین فرصت ارزیابی درد کودکشان را می‌دهد. مقیاس COMFORT شامل شش ویژگی رفتاری و دو ویژگی روان‌شناختی است. این مقیاس هم برای ارزیابی درد در کودکان زیر سه سال کاربرد دارد.
● داروشناسی درد پس از جراحی
▪ ضد دردهای غیراپیوئیدی: 
این دسته دارو به‌عنوان خط اول مدیریت دردهای خفیف تا متوسط در کودکان، نقش مهمی را ایفا می‌کنند. بسته به این که چه میزان کنترل درد مورد نیاز است، می‌توان این داروها را به تنهایی یا همراه با داروهای اپیوئیدی و دیگر ترکیبات تجویز کرد. به ویژه استفاده از داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی، روش متداولی در کاهش دردهای پس از جراحی محسوب می‌شود. سهولت مصرف، دسترسی آسان، نادر بودن عوارض جانبی شبه‌اپیوئیدی و راحتی پزشکان در تجویز این قبیل داروها، جایگاه‌شان را در مدیریت درد پس از جراحی، منحصر به فرد کرده است. اما عوارض جانبی ناشی از خود NSAID‌ها عبارتند از مشکلات گوارشی و کلیوی. تجویز NSAID‌ها در کودکان بیماری که به مشکلات کلیوی و کبدی مبتلا هستند، در معرض خطر بالای خون‌ریزی هستند و یا داروهای نفروتوکسیک یا ضد انعقادی مصرف می‌کنند، ممنوع است. 
▪ تجویز استامینوفن: 
این مهارکننده ساخت پروستاگلندین، در درمان دردهای خفیف پس از جراحی متداول است. معمولا استامینوفن را با کدئین همراه می‌کنند تا در کل خاصیت ضد دردی آن افزایش یابد.ضد دردهای اپیوئیدی: در صورتی که ضد دردهای اپیوئیدی با دوزاژ مناسب تجویز شوند و نحوه درمان درست باشد، می‌توان از آنها برای تسکین دردهای متوسط تا شدید ناشی از جراحی استفاده کرد. میزان پاسخ‌دهی به ضد دردهای اپیوئیدی به سن بیمار بستگی دارد. در نوزادان، اپیوئیدها بیشتر موجب تضعیف تنفس می‌شوند. همچنین به دلیل نابالغ بودن آنزیم‌های کبدی، خطر تجمع اپیوئید‌ در بدن افزایش می‌یابد. به‌نظر می‌رسد که در جراحی‌های بزرگ، مورفین انتخاب مناسبی است، زیرا به خوبی تحمل می‌شود و می‌توان آن را به اشکال مختلفی تجویز کرد، هرچند معمولا از تجویز شکل خوراکی آن امتناع می‌شود. اپیوئیدهای دیگری که برای تسکین درد در کودکان پس از جراحی مورد استفاده قرار می‌گیرند عبارتند از فنتانیل، هیدرومورفین، کدئین و ترامادول. از آنجا که می‌توان فنتانیل و هیدرومورفین را به آسانی پس از تجویز وریدی تیتر کرد،‌ این داروها جایگزین‌های بهتری برای مورفین هستند. 
▪ ضددردهای کمکی
ضد دردهای موضعی مانند «بوپیواکائین» و «روپیواکائین»، گاهی برای کنترل درد در طی و بلافاصله پس از جراحی تجویز می‌شوند. هرچند که باید در حین مصرف آنان خطرات احتمالی را نیز درنظر داشت، زیرا مواردی از تشنج در کودکان به دنبال تجویز ضددردهای موضعی گزارش شده است. آنتاگونیست گیرنده NMDA، نظیر دکسترومتورفان، ضد درد کمکی دیگری است که همراه با سایر داروها در کنترل درد پس از جراحی موثر شناخته شده است. فایده بالقوه استفاده از دکسترومتورفان، خلاصی از عوارض ناخواسته اپیوئید است. کتامین نیز، آنتاگونیست گیرنده NMDA است که در تجویز اپیدرمال به دلیل نداشتن عارضه تضعیف تنفس، مقبول‌تر است.
دکتر شیرین میرزازاده 

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 0:51 | لینک  | 



ترس کودکان از تزریق
ترس کودکان از تزریقاغلب اطفال و کودکان نوپا تا دومین سالگرد تولدشان بیش از ۲۰ تزریق دریافت می کنند، و کودکان با مشکلات سلامتی مانند آلرژی ها، آسم یا دیابت تجربه خیلی بیشتری با سر سوزن(نیدل)و پزشکان دارند.تعجب برانگیز نیست که نیدل و تزریقات چیزهایی هستند که اغلب کودکان از آن وحشت دارند وقتی که می خواهند با پزشک ملاقات کنند. 
خیلی از کودکان چنان داغ زخمی از تزریقات دارند که شدیدا مضطرب می شوند لحظه ای که یک نیدل را می بینند. وقتی که بچه شما در حال بررسی و معاینات است، بعید است که قبل از تزریق
ساکت بماند. شما می توانید پریشانی کودکتان را پیش بینی کنید و قدم هایی را برای کاهش دادن آن قبل از اینکه حتی به مطب دکتر برسید بردارید.
● چه وقت کودکان تزریق دریافت می دارند
شاید مهمترین چیزی که شما می توانید انجام دهید حفظ آرامش و خودداری است. اگر چه بچه ها نمی توانند صحبت کنند، آنها احساس ترس و اضطراب دارند، بخصوص در والدین آنها.ترس و اضطراب شما به کودک شما عدم امنیت و ترس را القا می کند.اگر شما احساس می کنید که خودتان مضطرب شده اید، نفس های عمیق بکشید و ماهیچه های خود را شل نگه دارید.
● دیگر راه بردها(استراتژی ها) شامل: 
▪ یک شیئ ساکت کننده و آشنا با خود بیاورید. یک چیز مورد علاقه بچه شما یا پتو که به عنوان یک چیز راحت کننده و حواس پرت کننده باشد.
▪ کودک خود را در خلال تزریق نگه دارید و با او صحبت کنید. کودک خود را با در آغوش گرفتن و بغل کردن آرامش دهید. صدای شما حتی می تواند کمک به کودک شما برای احساس امنیت کند، بنابراین به نرمی نغمه آشنا سر دهید یا در گوشی کلمات قوت قلب دهنده بگویید.
▪ دادن شیشه و پستانک.
● مهیا کردن کودکان بزرگتر برای تزریقات
زمانی که کودک می تواند حرف بزند، شما می توانید شرح دهید که چگونه تزریقات آنها را محافظت می کند.چون تزریقات ازار می رساند کودکان چنین می پندارند که پر گزند است و حتی یک شکل تنبیه است. کودک خود را متقاعد به فهم این کنید که تزریقات تنها راه گرفتن برخی داروها درون بدن است که پیگیری از بیماری می کند.هر گز به کودک خود اجازه ندهید که در باره راه های نگرفتن یک تزریق صحبت کند.
صادق باشید و به بچه خود بگویید که تزریق احتمالا آزار می رساند. درد را تشبیه کنید به گزش یک حشره، . تایید کنید که شاید چند ثانیه کم طول بکشد. 
بچه هایی که می دانند که آنها برای گرفتن یک تزریق می روند بهتر کار می کنند تا آنهایی که به آنها قبلا گفته نشده است. تا روز ملاقات صبر کنید و از تزریق نام ببرید.اگر شما روزهای قبل از واقعه آن را به میان آورید، فرزند شما ممکن است بسیار نگران شود در مورد آن. حتی صحیح تر آن است که قبل از اینکه به مطب دکتر بروید او را در اطلاعات مشارکت دهید.
اگر شما به بچه خود قول دهید که تزریقی در کار نخواهد بود و بعد خبر شود در خلال ملاقات با پزشک که یکی لازم است، شما یک تعارض ایجاد کرده اید. بجای آن بگویید،" دکتر به ما خواهد گفت، ولی من آگاه از اینکه تزریقی مورد نیاز باشد نیستم".
● شیوه های حواس پرتی
خواندن با صدای بلند، صحبت کردن یا تماشای ویدئو همگی برای حواس پرتی در اطاق انتظار خوب است.درست قبل از تزریق، شما از فرزند خود خواهش کنید که:
▪ یک نفس عمیق بکشد و آن را در خلال تزریق بیرون دهد. برخی از اولیا حتی یک صدا ساز که در چشن ها استفاده می شود مهیا می کنند. 
▪ با صدای بلند بشمارید در خلال تزریق- شما می توانید بگویید" وقتی که تا ۵ شمردی، تزریق احتمالا تمام شده است."
▪ دست خود را بفشارید به همان اندازه که تزریق آزار می دهد.
● گریه کردن خوب است
اغلب بچه بعد از تزریقات گریه می کنند. این راه آنها برای ارتباط با آن است. بنابر این فرزند خود را وادار نکنید که احساس بدی در مورد گریه داشته باشد.بعد از تزریق، فرزند خود را تحسین کنید و بگویید: " شما واقعا کار خوبی انجام دادید" شما حتی ممکن است کار بخصوصی را انجام دهید با بچه خود به عنوان یک پاداش برای رفتار خوب در مطب پزشک.
● عوارض جانبی شایع تزریقات
برخی تزریقات بخصوص واکسن ها، منجر به عوارض جانبی، جزئی و موقت می شوند، مانند تب ملایم یا زخم در بازو. برای کاهش این اثرات، شما می توانید به بچه خود استامینوفن بدهید قبل یا بعد از تزریق. بروشور دارو را برای دادن اندازه مناسب دارو مطالعه فرمائید.
شما همچنین می توانید از کیسه یخ بر محل تزریق برای کاهش قرمزی و ورم استفاده کنید. اگر شما نگران آن هستید که فرزند شما ممکن است واکنش های جدی و شدید در ارتباط با واکسیناسیون داشته باشد ، هر چه زودتر با پزشک خود تماس بگیرید یا به اورژانس مراجعه کنید.
● جزئی از رشد و نمو
بیشتر افراد علیرغم سن آنها، علاقه ای به گرفتن تزریق ندارند. بزرگسالن عموما در برابر تزریقات تسلیم هستند چون آنها دریافته اند که فواید دارو بسا بیشتر از یک درد و خراش جزئی است.با کمک شما بچه های شما یاد می گیرند که چگونه چنین کاری را انجام دهند.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 0:49 | لینک  | 

جسم خارجی در کمین کودکان
جسم خارجی در کمین کودکانکودکان، اغلب اشیایی را داخل دهان، چشم، بینی یا گوش خود می‌کنند. این اشیا شامل دانه‌های حبوبات، ذرات پلاستیک یا اسباب بازی‌های ریز و کوچک است. گاهی اوقات هم به طور اتفاقی حشره یا جسمی منتشر در هوا وارد این منافذ بدن می‌شود. در چنین مواردی توصیه می‌شود با دقت و خونسردی وارد عمل شوید و با استفاده از راهنمای زیر به آنها کمک کنید.
یکی از شایع‌ترین مناطق بدن که می‌تواند محل ورود اجسام خارجی باشد گوش است. کودکان علاقه فراوانی دارند که با اجسام ریز و کوچک بازی کنند و آنها را به داخل گوش خود فرو کنند. دانستن برخی نکات می‌تواند ما را در مواجهه با چنین مواردی کمک کند.
● جسم خارجی در گوش
▪ سعی نکنید با فرو کردن گوش پاک‌کن، چوب کبریت یا هر چیز دیگری در گوش، جسم خارجی را خارج کنید. این کار خطر هل دادن شی به عمق گوش و صدمه زدن به ساختارهای آسیب‌پذیر گوش میانی را افزایش می‌دهد.
• اگر شیء به خوبی دیده می‌شود و‌ قابل انعطاف است، می‌توان آن را به راحتی با موچین گرفت و خیلی آرام بیرون آورد.
▪ اگر آنچه در گوش فرو رفته، حشره نیست، سعی کنید از نیروی جاذبه برای خارج کردن آن استفاده کنید. برای این کار سر را به سمت دیگر خم کنید.
▪ اگر حشره‌ای داخل گوش رفته،‌ سر فرد را به گونه‌ای بچرخانید که گوش آسیب دیده به سمت بالا قرار گیرد. می‌توان برای بیرون راندن حشره‌، کمی روغن معدنی یا روغن زیتون داخل گوش ریخت. هنگام ریختن روغن می‌توان مسیر حرکت روغن را با مستقیم کردن مجرای گوش هموارتر ساخت. برای این کار لاله گوش را به سمت بالا و عقب بکشید. حشره خفه شده و در روغن شناور می‌ماند.
▪ از روغن به جز برای خارج کردن حشرات، استفاده نکنید. از این روش در صورت وجود هر گونه نشانه‌ای دال بر پارگی گوش مانند درد یا خون‌ریزی یا خروج ترشحاتی از گوش استفاده نکنید.
▪ اگر با استفاده از این روش نتوانستید جسم خارجی را خارج کنید و کودک همچنان از درد گوش و کاهش شنوایی یا احساس گیر کردن چیزی در گوش شاکی است، او را به سرعت به پزشک برسانید.
جسم خارجی در بینی
بینی یکی از موارد شایعی است که احتمال گیر افتادن اجسام خارجی در آن وجود دارد. همچنین کودکان علاقه دارند که اجسام و اسباب‌بازی‌های کوچک خود،‌ تیله، حبه قند و... را در بینی خود فرو کنند اما اگر با چنین مواردی روبه‌رو شویم، چه اقداماتی باید انجام دهیم.
▪ فردی را که شیء داخل بینی‌اش رفته، راهنمایی کنید تا از طریق دهان تنفس کند تا هنگامی که شیء از بینی‌اش خارج شود،‌ این کار از ورود آن به ریه‌ها جلوگیری می‌کند.
▪ سعی نکنید جسم خارجی را با گوش پاک کن، چوب کبریت یا هر ابزار دیگری خارج کنید زیرا این کارها موجب می‌شود جسم خارجی بیشتر به عمق بینی فرو رود.
▪ اگر جسم خارجی به طور کامل قابل رویت است، انعطاف‌پذیر است و می‌توان آن را به راحتی با موچین گرفت خیلی آرام اقدام به درآوردن آن کنید.
▪ برای بیرون راندن شیئی از بینی به کودک بگویید آرام فین کند. به او تاکید کنید که خیلی محکم یا پی در پی فین نکند.
▪ در بچه‌های کوچک که قادر به چنین کاری نیستند، شما می‌توانید این کار را خودتان انجام دهید، به این صورت که با یک دست سوراخ باز بینی را فشار داده و هم‌زمان یک بار به آرامی در دهان او فوت کنید.
▪ اگر با این روش جسم از بینی فرد خارج نشد، توصیه می‌شود به نخستین مرکز درمانی مراجعه کنید.
جسم خارجی در چشم
چشم اغلب خودش آلودگی‌های ریزی مانند ذرات غبار را به طور خودکار و ترشح اشک و پلک زدن پاک می‌کند اما اگر ذره‌ای داخل چشم کودکتان رفته که با اشک ریزش و پلک زدن بیرون نمی‌آید، باید به سرعت به چشم پزشک مراجعه کنید تا خطر آسیب رسیدن به چشم در اثر خاراندن، عفونت یا احیانا مواجهه با موادشیمیایی تا حدود زیادی از بین برود.
اگر آشغالی وارد چشم شما یا کودکتان شده و کسی هم دم دست نیست که کمک‌تان کند، به روش زیر سعی کنید آشغال را با آب تمیز از چشم خارج کنید. فنجان یا لیوان را با آب تمیز پر کنید. لبه این فنجان یا لیوان را روی استخوان زیر حدقه چشم قرار دهید و بدون اینکه چشم را ببندید، آب را داخل آن بریزید.
اگر هنوز چشم‌تان درد می‌کند و قرمز است، با وجودی که فکر می‌کنید آلودگی از آن خارج شده، چند بار دیگر چشم را بشویید. اگر جسم خارجی با وجود شستشوی چشم خارج نشد، به پزشک مراجعه کنید.
● تمیز کردن چشم دیگران
▪ برای تمیز کردن چشم دیگران و پیش از معاینه چشم،‌ دستان خود را بشویید و شخص را زیر یک چراغ پر نور بنشانید.
▪ محل آشغال را در چشم فرد مشخص کنید. برای معاینه چشم خیلی آرام پلک تحتانی را پایین بکشید و به کودک بگویید تا بالا را نگاه کند. سپس همین کار را با پلک بالا انجام دهید و این بار به او بگویید پایین را نگاه کند.
▪ اگر به نظر می‌رسد جسم خارجی در کره چشم فرو رفته، چشم را با یک نرم‌پوش استریل، در صورت امکان با پارچه‌ای تمیز بپوشانید و سعی نکنید جسم خارجی را درآورید بلکه به نزدیک‌ترین مرکز درمانی بروید.
▪ چنانچه جسم خارجی بزرگ است و بستن چشم را با مشکل روبه‌رو می‌سازد، چشم را با یک فنجان کاغذی پوشانده و با چسب به صورت و پیشانی بچسبانید و به چشم‌پزشک مراجعه کنید.
▪ اگر جسم خارجی روی لایه اشک یا سطح چشم شناور است، سعی کنید با شستشو یا با دست آن را بردارید. برای این کار همین‌طور که پلک بالا یا پایین را باز نگه داشته‌اید،‌به کمک یک سواب پنبه‌ای (مثل گوش پاک کن) مرطوب یا گوشه یک دستمال تمیز، جسم خارجی را درآورید. اما اگر قادر نیستید به راحتی آن را درآورید، هر دو چشم را با یک پارچه نرم بپوشانید و خود یا کودکتان را به نزدیک‌ترین مرکز درمانی برسانید.
▪ اگر موفق شدید جسم خارجی را درآورید، چشم را با محلول شستشوی چشم با آب تمیز شستشو دهید.
▪ در صورت تداوم درد، قرمزی یا مشکل بینایی از اورژانس تقاضای کمک کنید.
جسم خارجی در راه هوایی
وقتی جسمی به طور تصادفی استنشاق می‌شود، گاهی در نای یا ریه‌ها گیر می‌افتد. اگر این شیء موجب خفگی شد، برای بیرون راندن آن از مانوری موسوم به هایملیش استفاده کنید و اگر این روش موثر نبود، از اورژانس تقاضای کمک کنید.
در برخی از موارد، جسمی که در نای یا لوله‌های برونشی گیر افتاده، مانع از تنفس نمی‌شود اما سلامت فرد را در معرض خطر قرار می‌دهد. اگر شما یا فردی که کنار شماست شیئی را داخل نای یا ریه‌ها استنشاق کرده‌اید، این موضوع را به پزشک‌تان اطلاع دهید.
جسم خارجی در لوله گوارش
گاهی بچه‌ها اشیایی مانند سکه، گیره،‌ دکمه، هسته میوه و اسباب بازی‌های کوچک را می‌بلعند. این اشیا بدون هیچ مشکلی از لوله گوارش عبور می‌کنند اما گاهی ممکن است گیر بیفتند. در صورت بروز علایم و نشانه‌های زیر از اورژانس تقاضای کمک کنید:
▪ اشکال در بلع
▪ بیرون دادن و جاری شدن بزاق
▪ شکم درد یا استفراغ.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 0:48 | لینک  | 



گریه مداوم در کودکان
گریه مداوم در کودکانمادری جوان با پسر ۱۲ هفته‌ای خود مراجعه می‌کند و از این شکایت دارد که او «همیشه گریه می‌کند». او یک دختر ۳ ساله نیز دارد که «هرگز مشکل‌ساز نبوده است».
● به چه مسایلی باید پرداخت؟
دیدگاه‌های مادر را مشخص کنید. به نظر او چه مشکلی ممکن است وجود داشته باشد؟ تمام نگرانی‌های خاص وی را جدی بگیرید.
او چقدر تجربه دارد؟ برای مثال، آیا وی می‌داند که طول مدت و تعداد دفعات گریه می‌تواند در شیرخواران مختلف و در زمان‌های مختلف در یک شیرخوار متفاوت باشد؟ او چگونه با این مساله کنار می‌آید؟ آیا افسرده است؟ از منابع حمایتی وی در منزل و در حلقه گسترده‌تر دوستان و خویشاوندانش پرسش به عمل آورید و بپرسید آیا به کمک بیشتری نیاز دارد یا خیر.
ماهیت گریه. گریه بیش از حد از نظر پزشکی به صورت گریه‌ای که حداقل ۳ ساعت در روز برای حداقل ۳ روز در هفته به مدت حداقل ۳ هفته طول بکشد، تعریف می‌گردد. آیا الگویی برای گریه وی وجود دارد؟ کودکان به دلایل مختلفی از جمله گرسنگی و تشنگی، گرم یا سرد بودن، جلب توجه، خستگی، ناراحتی و درد گریه می‌کنند.
شواهد کمی مبنی بر این وجود دارد که تعیین علت با توجه به طنین گریه مقدور باشد ولی الگوی گریه ممکن است نشان دهد که مشکل (در صورت وجود) از کجاست. برای مثال، «کولیک شیرخوارگی» (گریه بیش از حد در نوزادانی که از جهات دیگر سالم است) ممکن است به صورت دوره‌های طولانی گریه در اوایل عصر تظاهر کند.
علایم دیگر. در مورد هرگونه علامت همراه پرسش به عمل آورید. برای مثال، ممکن است اشکال در تغذیه ناشی از انسداد بینی، استفراغ نشانگر یک مشکل گوارشی، زورزدن بیش از حد ناشی از یبوست و اگزما حاکی از ناراحتی ناشی از خارش باشد.
تغذیه. اخذ شرح حال مفصل در مورد تغذیه می‌تواند به تعیین یک علت زمینه‌ای مثل تغذیه بیش از حد یا از شیر گرفتن زودهنگام کمک کند. کودک ممکن است سهوا، به خصوص در انتهای تغذیه با شیشه شیر، هوا ببلعد.
محیط منزل. محیط منزل و روابط حاکم بر خانواده ممکن است بر کودک تاثیرگذار باشند. (در صورت امکان) دیدگاه‌های پدر و دیگر اعضای خانواده می‌تواند دید مفیدی به دست دهد. در مورد نحوه ترتیب‌دادن خواب و الگوی خواب کودک نیز سوال کنید.
● چه باید کرد؟
نمودار رشد کودک را بررسی و وزن‌گیری و دور سر او را ارزیابی کنید.
کودک را کاملا برهنه نمایید. برهنه‌کردن کامل ممکن است به روشن‌شدن علت زمینه‌ای، از جمله نواحی پوست اگزماتو یا راش زمختی که ممکن است آزارنده باشد، بینجامد.
سوراخ‌های وی را معاینه کنید: به دنبال یک فیموز محکم باشید؛ شقاق مقعد به صورت پارگی کوچک در اطراف حاشیه مقعد نمایان می‌گردد؛ دهان را از نظر شواهد برفک یا دندان درآوردن و گوش‌ها را از نظر اوتیت میانی بررسی کنید.
اگر فکر می‌کنید که مشکلی در ارتباط با شیردادن وجود دارد، به مادر در مورد روش‌های شیردادن، از جمله نحوه آماده‌کردن شیر و نحوه کمک به جلوگیری از بلعیدن بیش از حد هوا توسط کودک هنگام شیرخوردن، راهنمایی کنید. بررسی کنید که سوراخ سرشیشه بیش از حد کوچک نباشد؛ این امر به بلع هوا می‌انجامد.
اگر مادر شیر خود را می‌دهد، بپرسید شیرش کافی است یا خیر. یک مراقب سلامت می‌تواند در این زمینه راهنمایی کند.
اگر نگرانی‌هایی در مورد مهارت‌های مادرانه یا وضعیت روانی وی دارید، از مراقب سلامت کمک بیشتری بخواهید. اگر مادر دچار افسردگی پس از زایمان باشد، احتمالا به درمان و حمایت نیاز دارد.
شواهدی مبنی بر این وجود دارد که شیر هیدرولیزه چرخ کرده و دی‌سیکلوورین (dicycloverine) می‌توانند به شیرخواران مبتلا به کولیک کمک کنند. البته دی‌سیکلوورین با افزایش خطر عوارض جانبی آنتی‌کولینرژیک همراه است.
در صورت شک به عفونت ادراری، ارجاع کودک را برای گرفتن نمونه ادراری تمیز و ارزیابی بیشتر مد نظر قرار دهید.
در بیشتر موارد هیچ علت زمینه‌ای یافت نخواهد شد. در چنین مواردی احتمالا مشکل با گذر زمان فروکش خواهد کرد و غیر از اطمینان‌بخشی و حمایت مداوم، بررسی دیگری لازم نیست.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 0:47 | لینک  | 



گریه کودکان، علل و راه حل
گریه کودکان، علل و راه حلدر بیست روز گذشته كه سعید، كوچولوی تازه وارد، وارد خانه شده، هیچ‌كس نه تنها شب‌ها، بلكه هیچ‌وقت دیگری از شبانه‌روز هم آرامش ندارد. هر چند وقت یك‌بار سعید شروع به گریه می‌كند و معلوم نیست كه می‌خواهد با زبان بی‌زبانی چه بگوید. هر بار كه گریه سعید شروع می‌شود، اظهارنظر اطرافیان هم شروع می‌شود و هر كدام هم راه‌حلی را پیشنهاد می‌كنند.<این بچه‌ گرسنه است! شیر می‌خواهد>! ، < شیر تو كم است و كفاف این بچه را نمی‌دهد.> و بالاخره اینكه <اگر در روز یكی دو نوبت هم شیر خشك به او بدهی، بچه یك خواب راحت می‌كند.> و از همین‌جا شیرخشك‌ها راهشان به خانه باز می‌شود. دكتر حسام، روانپزشك اطفال و عضو آكادمی روانپزشكان آمریكا، از نتایج تازه ترین مطالعات می‌گوید و تاكید می‌كند كه تنها ۵ درصد گریه‌های نوزادان به خاطر نیاز به شیر است:< مادران جوان با هر بار گریه كودك، نباید فكر كنند كه كودك گرسنه است و به او شیر بدهند چون این‌كار باعث ایجاد عادت‌های نادرست در كودك می‌شود. یكی از وظایف مهم والدین و به ویژه مادر، تلاش در جهت شناسایی علت واقعی گریه كودك و برآورده ساختن نیازهای اوست.> از آنجا كه گریه كردن تنها راه برقراری ارتباط برای نوزاد است، در ابتدا ممكن است یك نوزاد در شبانه‌روز بین یك تا ۳ ساعت گریه كند. با بزرگ‌تر شدن نوزاد و افزایش تجربه مادر، در حدود سن ۴ تا ۶ ماهگی بیشتر مادران می‌توانند تشخیص دهند كه اگر كودكشان گریه می‌كند، گرسنه است، خوابش می‌آید و یا خیس كرده است. حتی مادر می‌تواند تشخیص دهد كه گریه كودك مثل همیشه است یا با بقیه روزها فرق دارد و این‌بار مثلا به علت مریضی و دل‌درد یا گوش‌درد است. در تحقیقی كه در دانشكده روان‌شناسی دانشگاه براون انجام شده، مشاهده شد مادرانی كه زودتر می‌توانند علت گریه كودكشان را بفهمند، بچه‌هایی خواهند داشت كه زودتر شروع به صحبت كردن می‌كنند، این تحقیق كه بر روی ۴۰۰ مادر انجام شده، نشان داد مادرانی كه به گریه كودكشان توجه كرده و سریع می‌توانند نیاز كودك را تشخیص دهند، بچه‌هایی خواهند داشت كه مهارت‌های گفتاری در آنها سریع‌تر رشد می‌كند.
گریه نكن، گریه نكن گاهی فهمیدن علت گریه بچه‌ها، كار سختی نیست و همان دلایل ساده‌ای را دارد كه به ذهن همه می‌رسد، یعنی بچه گرسنه است، خیس كرده و یا سرما یا گرما باعث ناراحتی او شده، ولی گاه از نظر شما همه چیز مرتب است و هیچ دلیلی برای گریه نوزادتان پیدا نمی‌كنید. برای بعضی از نوزادان، كار سختی است كه بتوانند خودشان را با محیط اطرافشان تطبیق بدهند و شب‌ها بخوابند چون در حدود ۱۲ هفته طول می‌كشد تا امواج مغز نوزادان تكامل یافته و شبیه الگوی طبیعی بزرگسالان شود. در این مدت این پدر و مادر هستند كه باید با نوزاد كنار بیایند. هر نوزادی خلق‌وخو و طبیعت خاص خودش را دارد و ممكن است نسبت به بعضی چیزهای خاص حساس باشد و گریه كند. مثلا بعضی از نوزادان وقتی گریه می‌كنند، فقط احتیاج به یك اتاق نسبتا تاریك، آرام و با دمای مناسب دارند تا در آرامش استراحت كنند. بعضی از آنها دوست دارند به آنها توجه كنید، آنها را بغل كنید و راه بروید و بدشان هم نمی‌آید كه در ضمن این كار، یك موسیقی ملایم هم برایشان بگذارید. این طور بچه‌ها گرما و حركتی را كه از بغل یك بزرگ‌تر به آنها می‌رسد، دوست دارند و فقط با توجه و بغل شدن آرام می‌شوند. گاهی هم علت گریه بچه‌ها چیزهایی است كه ممكن است خیلی راحت به ذهن هر كسی نرسد، مثلا زبری و مناسب نبودن لباس، سر و صدای نوزادانی كه كمی حساس‌ترند را زود درمی‌آورد. پس گاهی فقط عوض كردن لباس می‌تواند راه‌حل باشد. برخی از نوزادان هم به سر و صدا و تشنج در خانواده حساس‌ هستند و اختلافات خانوادگی و بگومگوها باعث ناراحتی و گریه آنها می‌شود، پس سعی كنید به خاطر نوزاد تازه واردتان هم كه شده با هم بحث نكنید و محیط خانه را آرام نگه دارید. 
گریه یعنی آماده باش مادر از آنجایی كه تنها ابزاری كه نوزاد برای بیان خواسته‌هایش دارد، فقط و فقط گریه است، پس حتما باید به گریه نوزاد توجه كرد. گریه نوزاد احساس درونیش را برای شما بازگو می‌كند و توجه شما به گریه‌اش اصلا به معنی لوس كردن او نیست، چون نوزاد تازه متولد شده هیچ‌وقت لوس نمی‌شود. مادر ممكن است فكر كند اگر بلا‌فاصله بعد از شنیدن صدای گریه نوزاد به سمت او برود، او را بدعادت خواهد كرد ولی این نگرانی‌ها كاملا بی‌مورد است و هر چقدر مادر در روزهای اول زندگی، سریع‌تر به واكنش‌‌های نوزاد پاسخ دهد، نوزاد هم احساس امنیت بیشتری خواهد كرد و هر چه احساس امنیت بیشتر باشد، نوزاد متوجه خواهد شد كه شما همیشه در كنارش هستید و به شما اطمینان می‌كند و به تدریج منتظر بودن را هم یاد می‌گیرد. از طرف دیگر نوزاد هرگز برای اذیت كردن والدینش گریه نمی‌كند، چون در آن زمان اصلا نمی‌داند كه گریه‌اش چه حسی در آنها ایجاد می‌كند. 
گریه زیاد، ضریب هوشی كم تحقیقات نشان داده است در بچه‌هایی كه بعد از گذشت سه ماهگی هنوز هم دست از گریه‌های شدید و بی‌علت برنمی‌دارند، احتمال بروز مشكلات رفتاری مثل <بیش‌فعالی و كم‌توجهی> ‌ و پایین‌تر بودن ضریب‌هوشی بیشتر است. در این تحقیق كه در دانشكده علوم و تكنولوژی نوریگان انجام شده است، ۳۲۷ كودك در بین سنین ۶ تا ۱۳ ماهگی- سنی كه كولیك شیرخواران به پایان می‌رسد و نمی‌تواند علت گریه بچه‌ها باشد - مورد بررسی قرار گرفتند. پس زمانی كه این بچه‌ها به ۵ سالگی رسیدند هوش، رفتار و توانایی‌های حركتی آنها مجددا مورد بررسی قرار گرفت و دیده شد در بچه‌هایی كه بیش از حد گریه می‌كردند، میزان ضریب هوشی در حدود ۹ نمره پایین‌تر از سایر بچه‌ها بود. گفته می‌شود ساختار مغز این بچه‌ها طوری طراحی شده كه حتی با بهترین شیوه‌ها هم یاد نمی‌گیرند كه چه‌طور آرام باشند ولی محبت و توجه می‌تواند از میزان گریه آنها بكاهد و مشكلات آنها را در آینده كمتر كند. چون ارتباط عاطفی صحیح بین والدین و بچه‌ها یكی از مهم‌ترین عوامل در تكامل عقلی و عاطفی در كودكان است. پس بهتر است برای كاهش مشكلات بعدی كودك هم كه شده به گریه آنها توجه كنید. روزنامه سلامت

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 0:46 | لینک  | 




آرام باش، کوچولو!
آرام باش، کوچولو!در طی دو دهه گذشته، ارزیابی و مدیریت درد در کودکان با توجه به پیشرفت ابزار تشخیص اختصاصی برای هر سن و درک بهتر نقش ضد درد مادران، تحولی بنیادی یافته است. پس از اعمال جراحی، بسته به روند آن، سطوح مختلفی از درد در کودکان ایجاد می‌شود که در مدیریت آن، محدودیت‌های دارویی در این گروه سنی باید مورد توجه قرار گیرد. امروزه، با وجود پیشرفت‌های دارویی هنوز هم کودکان بسیاری از دردهای ناشی از کنترل نادرست درد رنج می‌برند. از جمله تصورات اشتباهی که در مورد درد در کودکان وجود دارد، مواردی مانند «درک درد در کودکان مشابه بزرگسالان نیست» یا «تجویز ترکیبات دارویی ضد درد در کودکان، موجب افزایش خطر وقوع مسمومیت دارویی در آنها می‌شود.» بنابراین شناخت راهکارهای مدیریت درد، مداخلات درمان و تجویز ضد دردها پس از جراحی، به کنترل بهتر درد در بیماران خردسال خواهد انجامید.
● ارزیابی درد پس از جراحی 
ابزار ارزیابی درد پس از جراحی که برای کودکان مورد استفاده قرار می‌گیرند، باید بتوانند نیاز هر کودک را به‌طور اختصاصی منعکس کنند و محدودیت‌هایی که در مورد کودکان وجود دارند و ممکن است نیاز واقعی آنان را پنهان نمایند، درنظر گرفته شوند. در یک وسیله ارزیابی با نام «جدول شمارش» یا Wong-Baker FACES، از کودکان خواسته می‌شود که از میان شش چهره مختلفی که حالات اشخاص را در وضعیت بدون درد تا درجات مختلفی از احساس درد نشان می‌دهند، یکی را انتخاب کنند. این وسیله در حدود سن سه سالگی کاربرد دارد، هرچند که ماهیت تک بعدی‌ آن، استفاده آن را در ارزیابی واکنش‌های رفتاری که با تجربه درد همراه هستند، محدود کرده است. 
در مورد مراقبت‌های پس از جراحی، کاربرد دو مقیاس برای ارزیابی درد در بیماران خردسال توصیه می‌شود. این دو مقیاس شامل درجه‌بندی «FLACC » ‌برای بیماران بستری و «PPPM» برای بیماران ترخیصی است. مقیاس FLACC، یک ارزیابی کمی از وجود و شدت درد در کودکان با در نظرگرفتن رفتارهای مرتبط با درد است. مقیاس PPPM، یک فهرست ۱۵ موردی است که به والدین فرصت ارزیابی درد کودکشان را می‌دهد. مقیاس COMFORT شامل شش ویژگی رفتاری و دو ویژگی روان‌شناختی است. این مقیاس هم برای ارزیابی درد در کودکان زیر سه سال کاربرد دارد.
● داروشناسی درد پس از جراحی
▪ ضد دردهای غیراپیوئیدی: 
این دسته دارو به‌عنوان خط اول مدیریت دردهای خفیف تا متوسط در کودکان، نقش مهمی را ایفا می‌کنند. بسته به این که چه میزان کنترل درد مورد نیاز است، می‌توان این داروها را به تنهایی یا همراه با داروهای اپیوئیدی و دیگر ترکیبات تجویز کرد. به ویژه استفاده از داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی، روش متداولی در کاهش دردهای پس از جراحی محسوب می‌شود. سهولت مصرف، دسترسی آسان، نادر بودن عوارض جانبی شبه‌اپیوئیدی و راحتی پزشکان در تجویز این قبیل داروها، جایگاه‌شان را در مدیریت درد پس از جراحی، منحصر به فرد کرده است. اما عوارض جانبی ناشی از خود NSAID‌ها عبارتند از مشکلات گوارشی و کلیوی. تجویز NSAID‌ها در کودکان بیماری که به مشکلات کلیوی و کبدی مبتلا هستند، در معرض خطر بالای خون‌ریزی هستند و یا داروهای نفروتوکسیک یا ضد انعقادی مصرف می‌کنند، ممنوع است. 
▪ تجویز استامینوفن: 
این مهارکننده ساخت پروستاگلندین، در درمان دردهای خفیف پس از جراحی متداول است. معمولا استامینوفن را با کدئین همراه می‌کنند تا در کل خاصیت ضد دردی آن افزایش یابد.ضد دردهای اپیوئیدی: در صورتی که ضد دردهای اپیوئیدی با دوزاژ مناسب تجویز شوند و نحوه درمان درست باشد، می‌توان از آنها برای تسکین دردهای متوسط تا شدید ناشی از جراحی استفاده کرد. میزان پاسخ‌دهی به ضد دردهای اپیوئیدی به سن بیمار بستگی دارد. در نوزادان، اپیوئیدها بیشتر موجب تضعیف تنفس می‌شوند. همچنین به دلیل نابالغ بودن آنزیم‌های کبدی، خطر تجمع اپیوئید‌ در بدن افزایش می‌یابد. به‌نظر می‌رسد که در جراحی‌های بزرگ، مورفین انتخاب مناسبی است، زیرا به خوبی تحمل می‌شود و می‌توان آن را به اشکال مختلفی تجویز کرد، هرچند معمولا از تجویز شکل خوراکی آن امتناع می‌شود. اپیوئیدهای دیگری که برای تسکین درد در کودکان پس از جراحی مورد استفاده قرار می‌گیرند عبارتند از فنتانیل، هیدرومورفین، کدئین و ترامادول. از آنجا که می‌توان فنتانیل و هیدرومورفین را به آسانی پس از تجویز وریدی تیتر کرد،‌ این داروها جایگزین‌های بهتری برای مورفین هستند. 
▪ ضددردهای کمکی
ضد دردهای موضعی مانند «بوپیواکائین» و «روپیواکائین»، گاهی برای کنترل درد در طی و بلافاصله پس از جراحی تجویز می‌شوند. هرچند که باید در حین مصرف آنان خطرات احتمالی را نیز درنظر داشت، زیرا مواردی از تشنج در کودکان به دنبال تجویز ضددردهای موضعی گزارش شده است. آنتاگونیست گیرنده NMDA، نظیر دکسترومتورفان، ضد درد کمکی دیگری است که همراه با سایر داروها در کنترل درد پس از جراحی موثر شناخته شده است. فایده بالقوه استفاده از دکسترومتورفان، خلاصی از عوارض ناخواسته اپیوئید است. کتامین نیز، آنتاگونیست گیرنده NMDA است که در تجویز اپیدرمال به دلیل نداشتن عارضه تضعیف تنفس، مقبول‌تر است.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 0:44 | لینک  | 



ماه گرفتگی (خال مادرزادی)
ـ نشانه‌ها:
۱. خال‌های قرمز یا ارغوانی رنگ
۲. خال‌های آبی مایل به سیاه روی پشت یا باسن
۳. خال‌های گوشتی قهوه‌ای یا سیاه
ـ مراقبت خانگی:
۱. در اغلب موارد، ماه‌گرفتگی‌ها نیازی به درمان ندارند.
۲. اجازه ندهید که کودک خال‌های توت‌فرنگی‌وار (خال‌های گوشتی قرمز رنگ که مثل توت‌فرنگی برجسته‌‌اند.) را بخاراند یا دست‌مالی کند. اگر یک خال توت فرنگی مانند، خونریزی کرد، با یک گاز استریل آن را به آرامی فشار دهید تا خون بند بیاید.
ـ موارد احتیاط:
۱. اگر خال ترشح دارد یا بوی بدی می‌دهد یا این‌که پوست اطراف آن قرمز شده است، با پزشک مشورت کنید.
۲. در موارد نادر خال‌های توت‌فرنگی مانند ممکن است سبب کم‌خونی یا خونریزی شود که به درمان پزشک نیازمند است.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 14:46 | لینک  | 




مواظب باش سرما نخوری
مواظب باش سرما نخوریبا سرد شدن هوا و شروع فصل سرما بیشتر شما بچه های خوب، سرماخوردگی رو تجربه می کنین ولی با رعایت برخی موارد می تونین از اون پیش گیری کنین. اگر به نصیحت بزرگ ترهاتون گوش کنین، می تونین همیشه سالم و باانرژی باشین و هیچ وقت مریض نشین.
ـ پرهام ۱۲ سال داره و می گه: من به حرف مامانم گوش نکردم و توی هوای سرد با دوچرخه به مدرسه رفتم و کلی باد به گوشم خورد و همون شب از شدت گوش درد نتونستم بخوابم.
او اضافه می کنه: من از کار اشتباهم به شدت پشیمون شدم و به مامانم قول دادم که اشتباهم رو دوباره تکرار نکنم تا هیچ وقت مریض نشم و از درس هام عقب نمونم. 
سارینا ۱۱ ساله هم می گه: من موقع سرماخوردگی از ماسک استفاده می کنم تا دوستان و اطرافیانم مریض نشن. او توصیه می کنه: بهتره همه بچه ها موقع سرماخوردگی چند روزی در منزل استراحت کنن و توی کلاس و مدرسه هم از ماسک استفاده کنن تا بیماریشون به بقیه منتقل نشه.
ـ هلناز ۱۰ ساله هم می گه: من با پوشیدن لباس گرم، گوش کردن به نصیحت های بزرگ ترها و خوردن میوه های دارای ویتامین C از سرماخوردگی پیش گیری می کنم.
او ادامه می ده: اگر هم دچار سرماخوردگی بشم به توصیه مامانم از بخور شلغم، شیر گرم و لیمو شیرین که برای درمان سرماخوردگی مفیده استفاده می کنم و برای خوردن اون ها بهانه جویی نمی کنم.
ـ آرین که ۹ سال داره می گه: چند روز پیش که سرماخورده بودم به همراه بابام به مطب دکتر رفتم و داروهایی که دکتر تجویز کرده بود رو مرتب و به موقع مصرف کردم و به همین دلیل زود خوب شدم. او ادامه می ده: وقتی کوچک تر بودم خیلی سخت دارو می خوردم و برای خوردن دارو مامان و بابام رو خیلی اذیت می کردم ولی حالا که بزرگ تر شدم دیگه مامان و بابام رو برای خوردن دارو و یا چیزهای مقوی دیگه که برای سلامتی بدن مفیده اذیت نمی کنم.
ـ آرش ۸ ساله هم می گه: بعد از ورزش، بازی و فعالیت که بدنمون عرق داره نباید بیرون بریم وگرنه سرما می خوریم. او اضافه می کنه: بهتر بعد از بازی یا ورزش بدنمون رو خشک کنیم و بعد از مدتی بیرون بریم تا هوای سرد باعث مریضی و سرماخوردگی مون نشه.
ـ مهسا ۷ ساله هم می گه: یک بار من با لیوان دوستم که سرماخورده بود آب خوردم و دچار سرماخوردگی شدم. او به دوستانش توصیه می کنه: اشتباه منو تکرار نکنین و همیشه از وسایل شخصی خودتون استفاده کنین تا مثل من مریض نشین و از درس هاتون عقب نمونین. 
خب بچه های خوب و حرف گوش کن، امیدوارم که شما هم با خوب غذا خوردن، رعایت کردن موارد بهداشتی ساده، گوش کردن به نصیحت بزرگ ترها و استفاده از وسایل شخصی خودتون از مبتلا شدن به سرماخوردگی جلوگیری کنید و اگه هم سرما خوردین، شلغم، شیر گرم و میوه های سرشار از ویتامین C مثل لیموشیرین بخورید تا زودتر خوب بشین.

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 14:45 | لینک  | 



مسمومیت با سم
ـ نشانه‌های احتمالی:
۱. تنفس سریع
۲. صدای زنگ در گوش
۳. تهوع
۴. هیجان بیش از حد
۵. بیهوشی
۶. سوزش در روی لب‌ها دهان و زبان
۷. درد شکمی
۸. استفراغ
۹. خون در استفراغ
ـ درمان اورژانس:
۱. سم را از کودک دور کنید و مطمئن شوید که دیگر سمی در دهان باقی نیست. سعی کنید بفهمید که چه سمی خورده است و چه مدت و چه وقت این سم را خورده است.
۲. به نزدیک‌ترین مرکز درمانی تلفن کنید.
۳. خودتان را برای جواب دادن به سئوالاتی در مورد سن و وزن کودک، مقدار، نوع و زمان سمی که کودک خورده است و این‌که استفراغ کرده و یا این‌که هوشیار است یا نه و اینکه در خانه شربت ایپکاک دارید یا نه آماده کنید. ظرف محتوی سم را در دسترس نگه دارید، زیرا احتمال دارد از شما خواسته شود که برچسب آن را پشت تلفن بخوانید.
ـ موارد احتیاط:
۱. شمارهٔ تلفن مرکز درمانی، پزشک خودتان و اورژانس (پلیس، آتش‌نشانی، آمبولانس) را نزدیک تلفن نگه دارید.
۲. همیشه شربت ایپکاک را در قفسهٔ داروهای خود داشته باشید و هر چند وقت یکبار تاریخ مصرف آن‌را چک کنید.
۳. هیچ‌گاه در کودکی که کاملاً بهوش نیست، استفراغ ایجاد نکنید.
۴. اطلاع داشته باشید که در مورد بعضی از سم‌ها استفراغ نباید انجام گیرد.
۵. تمام مواد سمی را از دسترس کودکان دور نگه دارید. بهتر است که آنها را در کشوهای قفل شده قرار دهید.
۶. هیچ‌گاه مواد خطرناک را در جائی به‌جز قوطی خودشان نگهداری نکنید.
۷. هیچ‌گاه داروها یا ویتامین‌ها یا مکمل‌های معدنی را در قوطی‌های بدون برچسب نگذارید.
۸. اطمینان حاصل کنید که تمام بطری‌های دارو درهائی دارند که کودکان نمی‌توانند آنها را باز کنند.
۹. بسیاری از داروها و ویتامین‌ها و مکمل‌های معدنی، ظاهر و مزه‌ای شبیه به آب‌نبات دارند. به کودک خود باد بدهید که دارو، یا ویتامین‌ها را به‌عنوان یک مادهٔ خوشمزه به کودکان معرفی نکنید.
۱۰. قرص‌های آهن، شیرین هستند، ولی می‌توانند کشنده باشند.
۱۱. کودک خود را از مواد خطرناک موجود در منزل افراد دیگر دور نگه دارید و توجه داشته باشید که کسانی که به ملاقات شما می‌آیند، می‌توانند چنین موادی را با خودشان بیاورند.
ـ سموم شایع:
آب قلیا
آسپیرین و استامینوفن
آمونیاک
اسپری گیاهی
اسیدبوریک
الکل صنعتی
انواع داروها
باتری
بعضی از گیاهان خانگی
بنزن
بنزین
پاک‌کننده‌های شیشه اتومبیل
پاک‌کننده اجاق
پاک‌کننده توالت
پودر بچه
پودر ماشین لباسشوئی
تتراکلریدکربن
تنباکو
جرب‌کش
جوهر
حشره‌کش‌ها
حلال‌ها
خوش‌بو کننده‌های اتاق
دئودورانت
داروهای حیوانات
دفع‌کنندهٔ حشرات
دهان‌شویه
رنگ و رنگ پاک‌کن (تینر)
رنگ‌های نقاشی و دیگر مواد هنری
روغن موتور
روغن پاک‌کن
زنگ پاک‌کن
سفید کننده
سقز
سم موش و موش صحرائی
شامپو
صابون
ضد یخ
ضد بید
ضد آفت‌ها
ضد عفونی‌کننده‌ها
عطر
علف‌کش
قارچ‌کش‌ها
کروزین
کود
گاز فندک
لاک غلط‌گیری
لاک ناخن و رنگ بر ناخن
ملین‌ها
مواد چسبی (مانند سریش و چسب مایع)
مواد پاک‌کننده
مواد آرایشی
مواد خشکشوئی
مواد نگهدارنده مو
مواد رختشوئی
مواد حاصل از تقطیر نفت
مواد شیمیائی استخر و آکواریوم
موادی که بعد از اصلاح به صورت مالیده می‌شوند
نفت زغال سنگ
نفت سوخت
نوشابه‌های الکلی
واکس
واکس کف ساختمان
واکس مبل
واکس کفش
ویتامین و افزودنی‌های معدنی
ید
ـ در صورت خوردن یکی از موارد زیر استفراغ ایجاد نکنید:
آمونیاک
اسپری حشره‌کش
اسید
بنزین
بنزن
پاک‌کننده اجاق
پاک‌کننده‌های ماشین ظرفشوئی
تتراکلرید کربن
تینر نقاشی
چسب
حلال‌ها
سفیدکننده
سقز
مایع غلط‌گیری
مایعات پاک‌کننده
محصولات تنباکو
مواد خشک‌شوئی
مواد حاصل از تقطیر نفت
مواد جلادهنده

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 14:44 | لینک  | 



شرایط کودکان ـ آپاندیسیت
شرایط کودکان ـ آپاندیسیتآپاندیسیت به التهاب ناشی از عفونت آپاندیس می‌گویند. آپاندیس یک کیسهٔ کوچک به اندازهٔ انگشت کوچک است که در محل اتصال روده بزرگ به روده کوچک قرار گرفته است. در ۹۹ درصد از کودکان آپاندیس در یک چهارم تحتانی سمت راست شکم قرار گرفته است.
آپاندیسیت می‌تواند در هر سنی روی دهد. اگر آپاندیس ملتهب به وسیله جراحی خارج نشود، عفونت افزایش می‌یابد، تا آنجائی که ممکن است بترکد. در این حالت عفونت در تمام شکم پخش می‌شود. آپاندیس عفونی ممکن است ظرف چند ساعت اول درد پاره شود یا اینکه بعد از چند روز بترکد. آپاندیس پاره شود ممکن است منجر به مرگ شود.
ـ علائم و نشانه‌ها:
درد مداوم شکمی در کودک، باید آپاندیس محسوب شود؛ مگر اینکه خلاف آن ثابت شود. درد آپاندیس مشخصاً ثابت است و مانند دردهای دل پیچه کم و زیاد نمی‌شود و هنگامی‌که شروع می‌شود، به تدریج بدتر می‌شود. گاهی در ناحیهٔ معده آغاز می‌شود، ولی بیشتر در قسمت ناف به‌وجود می‌آید. معمولاً محل درد به سمت یک چهارم تحتانی شکم پائین می‌آید. درد با پریدن، راه رفتن یا به این سو و آن سو رفتن، بدتر می‌شود. دست‌اندازهائی که در راه وجود دارند، درد را شدید می‌کنند. با فشار ملایم انگشت در قسمت راست تحتانی، شکم سفت می‌شود. در این حالت ممکن است اسهال یا استفراغ وجود داشته باشد. ولی این علائم معمولاً بعد از شروع درد پدید می‌آیند.
به‌طور کلی، تب میزانش پائین است (۷/۳۷ درجه در دهان و ۹/۳۷ درجه از طریق مقعد) ولی درجهٔ حرارت ممکن است از حالت طبیعی تا ۴۰ درجه در نوسان باشد. معمولاً حرکات روده طبیعی است. ولی اسهال ممکن است وجود داشته باشد. گاهی تشخیص ممکن است مشکل باشد چون تمام علائم در تمام موارد وجود ندارند. از آنجائی که تشخیص سخت است و وضعیت جدی و بحرانی است، اگر به هر دلیل به آپاندیسیت مشکوک شدید با پزشکتان تماس بگیرید.
ـ مراقبت خانگی:
شکم را به‌طور ملایم گرم کنید. اگر درد بیشتر شد، احتمالاً آپاندیسیت است. هیچ‌گاه شکم را سرد نکنید. این‌کار ممکن است نشانه‌های تشخیصی آپاندیسیت را از دید پزشک پنهان کند.
به کودک مسکن ندهید، آسپیرین می‌تواند قابلیت لخته شدن خون را کم کند. بنابراین، وقتی کودک نیاز به جراحی دارد، نباید از آسپیرین استفاده کرد. استامینوفن بی‌خطر است، ولی در این شرایط بی‌فایده است.
به کودک فقط مایعات صاف شده بخورانید. با این حال بهتر است هنگامی‌که به آپاندیسیت مشکوک شدید تا هنگام مشورت با پزشک به کودک خوردنی یا آشامیدنی ندهید.
هیچ‌گاه در این شرایط به کودک مسهل ندهید و او را تنقیه نکنید.
ـ اقدامات احتیاطی:
اگر درد در ناحیهٔ ربع تحتانی راست، ادامه یافت بدون اینکه سعی کنید در منزل کاری بکنید، سریعاً با پزشک تماس بگیرید.
ـ درمان پزشکی:
تنها درمان قطعی آپاندیسیت، برداشتن آپاندیس از طریق جراحی است. بنابراین، پزشک باید کاملاً از تشخیص خود مطمئن باشد. علاوه بر شکم، پزشک سینه و گلوی کودک شما را معاینه خواهد کرد. چون عفونت گلو و سینه پهلو (پنومونی) هم می‌توانند نشانه‌هائی شبیه آپاندیسیت ایجاد کنند، ضمناً معاینهٔ مقعد هم انجام خواهد شد. همچنین پزشک شمارش گلبول‌های سفید و آزمایش خون بیمار را نیز از آزمایشگاه درخواست خواهد کرد و به عکس رادیولوژی هم نیاز خواهد داشت.
اگر نتایج آزمایش‌ها قویاً آپاندیسیت را تائید کند، پزشک سریعاً کودک را جراحی خواهد کرد. اگر آزمایش‌ها خیلی واضح نباشند، کودک بستری خواهد شد، تا چند ساعت تحت‌ نظر باشد و تشخیص قطعی میسر شود. از جراحی غیرضروری باید پرهیز کرد؛ ولی احتیاط حکم می‌کند که کودکی را که ممکن است آپاندیسیت داشته باشد، عمل کنند تا آپاندیسیت احتمالی، منجر به پاره شدن آپاندیس نشود.
عناوین مرتبط: دل درد حاد، دل درد مزمن

نوشته شده توسط محمدرضا رنجبر در ساعت 14:43 | لینک  |